De afgelopen dagen is het druk op het blog van Meredith Farkas (Information wants to be free). Aan het begin van deze week schreef zij een post over een andere blogger die over Second Life had geschreven. Maar hier gaat het mij niet om. Waar ik wel over wil schrijven is over de comments op die post.

Binnen de kortste keren kwamen de commentaren binnen. Het leek allemaal goed te gaan. Totdat er een misverstand ontstond tussen Meredith en Jenny Levine (The Shifted Librarian). En toen ging het helemaal mis. Jenny begreep Meredith niet en Meredith vond het commentaar van Jenny te boos. Over en weer ging het totdat Meredith het opgaf. Waarna Dorothea (Caveat Lector) nog even een duit in het zakje deed.

Nu is het zo dat ik vorig jaar deze dames allemaal heb ontmoet. Het zijn vriendelijke, open minded personen die een discussie niet uit de weg gaan. Dus wat ging er mis? Ik heb werkelijk geen idee. Iedereen weet dat mail, IM-berichten of commentaren op blogs verkeerd begrepen kunnen worden omdat het tekst op een scherm is waarbij je de lichaamstaal mist. Maar dan nog, hoe is het mogelijk dat het zo heftig werd?

En dan ga je toch nadenken. Wat doe ik als dit op mijn blog gebeurd? Ik heb gelukkig nog nooit commentaren gehad waarvan ik op de kast ging of lichtelijk geirriteerd raakte. Ik hoop dat als mij dit gebeurd ik de rust kan vinden om op een normale manier te reageren. De bibliotheek wereld in Nederland (en dan met name de bloggers) is klein en ons kent ons. Een ruzie in zo’n kleine groep is niet iets wat ik graag wil. Maar ik kan niet garanderen dat het nooit zal gebeuren. Ik schrijf wat ik denk en wat ik vind. Niet iedereen zal het altijd met mij eens zijn en dat hoeft ook niet. Een van de leukste dingen van het bloggen vind ik dat anderen kunnen reageren en dat je andere standpunten hoort over verschillende onderwerpen. Maar ik kan mij heel goed voorstellen dat als je zoiets meemaakt zoals Meredith nu, je het wel even hebt gehad met het bloggen.