De laatste weken lees ik dat steeds meer mensen zich hebben aangemeld bij Twitter om op deze manier anderen te laten weten wat zij op dat moment doen. Mijn eerste gedachten over deze nieuwe hype (laat ik het zo maar even noemen) gaan van “waarom zou ik”, tot “moet ik hier nu ook aan meedoen”. Waarom zijn zoveel mensen enthousiast, ik begrijp het niet echt.

Met een online leven, iets dat iedere blogger zal herkennen, weten anderen al zoveel van je (maar daar doe je het ook voor lijkt mij). Oud collega’s volgen mij via mijn blog en vertellen mij het heerlijk te vinden om op deze manier op de hoogte gehouden te worden van mijn dagelijkse bezigheden. Oude bekenden komen weer met mij in contact als dat contact om wat voor reden dan ook verbroken is en nieuwe mensen melden zich aan in mijn blognetwerk.

Maargoed om iedereen nu te vertellen dat ik nu televisie aan het kijken ben, net Bridget Jones deel II heb gezien en morgen ga wandelen en gratis met de trein mag reizen dankzij het boekenweekgeschenk gaat me net even te ver. Dat ik daarvoor ook nog moet inloggen bij weer een website ook. Dus ben ik ontzettend benieuwd als ik de volgende titel lees: 10 Reasons Why Twitter Will Help Improve Your Already Existing Social Networks. Elsua eerste reden is dat Twitter bijna hetzelfde is als face to face contact omdat je zoveel te weten komt over de anderen in jouw sociale netwerk. Mhmh ik lees nog even verder. Reden nummer twee blijf in contact, omdat het fijn is om te weten als iemand in de auto stapt om naar zijn werk te rijden of onderweg is naar een afspraak zodat je als je per ongeluk in dezelfde stad bent kunt afspreken.

Elsua hij gaat nog even door. Twitter is volgens hem een uitbreiding/verdieping op het blogleven door middel van het onderhouden van een micro-blog. Maar geef je door het signaleren van een leuk iets niet anderen een hint om ook over te schrijven. Bijvoorbeeld, ik zie een leuke site, als ik dit meldt op Twitter gaan anderen hier misschien ook over schrijven en hoef ik het niet meer te doen want ik ben dan niet meer de eerste. Ik zou dat best waardeloos vinden en dus hou ik dit soort dingen lekker voor mezelf.

De vijfde reden van Elsua kan ik wel iets mee (een beetje dan). Hij schrijft dat als je een korte vraag plaatst op Twitter je snel respons krijgt. Maar heb ik hier Twitter voor nodig? Ik kan deze vraag toch ook gewoon op mijn blog plaatsen…. Maar misschien werkt Twitter sneller omdat het netwerk waarschijnlijk binnen no time veel groter is dan het lezerspubliek van mijn blog. En Elsua gaat nog even door met zijn redenen die mij toch wel vergezocht lijken (maar wil je de laatste vijf ook nog weten lees dan de post op zijn blog).

Ik ben – zoals je misschien begrijpt – nog niet overtuigd. Ik lees nog wat berichten op Twitter… maar verder dan, “ik wil een ipod”, “mijn kindje zit op schoot en luistert muziek”, “ik ga naar bed om te slapen”, kom ik niet. Ik hoef dit soort informatie van anderen eigenlijk niet te weten. Ik vind het nog steeds leuk als iemand mij belt om te zeggen dat diegene in de buurt is en af wil spreken. Ik hou van spontaniteit. En het gebruik van Twitter houdt iedere vorm van spontaniteit buiten de deur.
Dus nee ik word geen Twittergebruiker en nee ik vind het niet leuk om van mijn kennissen/vrienden/collega’s te weten wat zij de hele dag doen, dat hoor ik liever in de kroeg of bij een etentje.

Meer info: Twitter
Met dank aan: Elsua
Via: Stephen’s web