Comments on: Het verslag van een dagje Arnhem

By: Moqub

Moqub — Fri, 21 Nov 2008 19:46:55 +0000

@ WoW!ter,

ieder zijn eigen tempo

@ Paardengekker,

hoop dat je geïnspireerd blijft en geniet van al de dingen die je nog tegen gaat komen.

@ Marina,

thanks!

@ Rob,

dank je wel voor de aanvullingen. Dat van die kennisverrijking is wel een hele mooie.

@ Edwin,

er zijn genoeg (anonieme) voorbeelden om uit te putten, zeker als het gaat om wat kan wel en wat kan (net) niet

By: Edwin

Edwin — Fri, 21 Nov 2008 06:28:39 +0000

Je kaart essentiële dingen aan hier. Mooi samengevat allemaal. Dat is toch ook altijd weer een kunst op zich…

By: Rob Coers

Rob Coers — Thu, 20 Nov 2008 22:30:07 +0000

Ik sluit me aan bij de anderen, een mooi en uitgebreid verslag, heerlijke post!
Die twee uur die de mensen er krijgen, is een minimum en is wat ik bij de start van een traject min of meer adviseer. Als je sec de informatie leest, een paar voorbeelden bekijkt en er tenslotte een kort stukje over schrijft, dan moet dat kunnen. Natuurlijk zou ik ook willen dat iedereen 10 uur per Ding mag besteden, maar de realiteit is, dat het erg moeilijk blijkt om mensen uberhaupt uit de dagelijkse werkzaamheden te halen om in werktijd met de Dingen bezig te zijn. Het is en blijft een dilemma.
Vaak ligt het ook bij de mensen zelf, men NEEMT de tijd er niet voor, ook al MAG je twee uur per Ding gewoon lekker spelen!
Mijn hoop is altijd – en gelukkig wordt die ook meer dan eens vervuld – dat mensen verder gaan en lekker thuis nog uren doorsurfen en denken “what the heck, ik vind dit gewoon leuk en belangrijk!”.

Het “wat na 23 Dingen vraagstuk” is een hele legitieme, waar ik echter ook geen pasklaar antwoord op heb. Een van de doelen van 23 Dingen is persoonlijke kennisverrijking. Vrijwel iedere deelnemer haalt dat doel op het einde. Velen die terugkijken naar de start, konden toen niet bevroeden dat ze zoveel in zo korte tijd zouden leren.
Het doel “nadenken wat je organisatie ermee kan” wordt zeer zeker ook gehaald. Het bruist van de ideeen, sommigen willen meteen aan de slag, hebben concrete ‘problemen’ die aangepakt zouden kunnen worden. Maar – en dat is zeker een punt – de uitvoering laat nogal eens te wensen of verzand uiteindelijk om de gebruikelijke redenen: tijd.

Desalniettemin blijkt eigenlijk bijna overal wel, dat 23 Dingen een mooi startschot is om het denk- en veranderingsproces op gang te brengen en om de neuzen in dezelfde richting te zetten. Je zal in je BSG-gehoor weinig mensen hebben gehad die niet op de hoogte waren van blogging, rss, flickr, wiki’s etc etc

Groetjes, ook de BSG-mensen,
Rob

By: Marina

Marina — Thu, 20 Nov 2008 15:18:58 +0000

Mooie preso!

By: Paardengekker

Paardengekker — Thu, 20 Nov 2008 09:45:15 +0000

Ik ben een van die mensen in de zaal die met 23dingen bezig is en ik vond je verhaal heel inspiterend. Ik stond “even” stil met de weblog maar je verhaal heeft mij gemotiveerd om het weer op te pakken.

Dank je wel.
Paardengekker

By: WoW!ter

WoW!ter — Wed, 19 Nov 2008 22:55:47 +0000

Leuk verhaal M.
Ik heb zelf ook al vaker over Arnhemse voorbeelden geblogd. Ik heb zelf het gevoel dat ze de goede richting opgaan. Alleen moet het allemaal wel wat sneller denk ik.

Wouter

By: Moqub

Moqub — Wed, 19 Nov 2008 19:26:36 +0000

@essen2punt0,

uiteraard is dat prima, beetje kletsen en sparren kan nooit kwaad. Moest toen ik werd opgehaald wel even vragen naar wat voor organisatie ik precies ging Heb veel geleerd vandaag, dat snap je. En vooral dat wat je niet kan schrijven, daar kun je maar beter duidelijkheid over hebben binnen de organisatie voordat het een keer misgaat. Overigens meende het MTlid dat zijn medewerkers beschaafd genoeg zijn om te weten wat wel en niet kan.

By: essen2punt0

essen2punt0 — Wed, 19 Nov 2008 19:17:14 +0000

Mooie post! Ik kan me heel goed in jouw strekking vinden. Het is en blijft een heel lastig proces.

“Opvallend is dat (maar ik kan er naast zitten) er maar weinig bibliotheekorganisaties zijn die richtlijnen hebben omschreven waar een medewerker zich aan moet houden als hij/zij zich begeeft op het nieuwe web. Bijvoorbeeld mag je schrijven over je werk, over de klanten die je ontmoet, over een falende organisatie?”

Dit raakt me. Want dit is precies waar ik me ook zo vaak op het scherpst van de snede voel te begeven. Wat wil ik schrijven, wat kan is schrijven, maar wat kan ik ook niet schrijven.

Daarnaast is BSG ‘onze zusterorganisatie’ en vind ik het dus heel interessant wat daar gebeurd.

Ik kom er graag nog eens bij je op terug!