Educause 2009

In 2006 mocht ik als eduguide vanuit SURF mee naar Educause in Dallas. Het thema waar ik over mocht schrijven op de wiki was social software in leerprocessen. Wat ik mij nog herinner aan Educause is dat het een enorm grote conferentie is met heel veel deelnemers. Alles is strak georganiseerd en je hoeft je geen moment te vervelen door allerlei social events.

In 2006 volgde ik een preconference van Barbara Ganley en Bryan Alexander. Ik weet nog dat ik erg onder de indruk van beide sprekers was, ook al vertelden zij voor mij weinig nieuws, zij waren toch erg inspirerend. Zeker toen Bryan een voorbeeld liet zien van een ene Moqub 🙂 De foto hieronder is genomen na een interview dat ik had met Barbara.

me

(Bron: Surfeducause op Flickr)

En dus zijn de verwachtingen voor dit jaar groot. Morgen vertrek ik namelijk, samen met mijn collega Willem, naar Denver. Samen met nog 35 (of misschien nog wel meer) Nederlanders. Deze groep van 35 bezoekt Educause in een georganiseerde reis van SURF. Zij hebben ook allerlei bezoekjes op het programma staan. Willem en ik doen hier niet aan mee. Wij gaan namelijk na Educause nog een weekje rondtouren en waarschijnlijk heel veel van de omgeving van Denver zien. Zo staat een bezoekje aan de bibliotheek van Boulder op het programma, daar ontmoeten wij Tony Tallent, de nieuwe directeur. En natuurlijk gaan we wat natuurschoon bewonderen.

De komende weken ben ik dus op iets andere tijdstippen dan normaal online en zal ik, als ik voldoende wifi connectie heb, het een en ander online laten zien/horen van hoe het is in Denver.

Tweetie 2 blijft gatenkaas

Erg blij was ik toen ik hoorde dat Tweetie (twitter app voor de iPhone) een nieuwe versie uitbracht. Minder blij werd ik toen bleek dat ik opnieuw moest betalen voor deze app terwijl ik al had betaald voor versie 1. Na een week nadenken besloot ik het toch te doen. Dus hup naar de appstore en downloaden.

De nieuwe toeters en bellen zijn leuk hoor. Zo ziet een DM er net zo uit als een sms en zie je het gesprek tussen jou en de ander onder elkaar in wolkjes. Je krijgt een blauw balletje te zien als er nieuwe @ berichten zijn of DM’s en de app is sneller dan versie 1. En ik verheugde mij hierop:

fantastic new offline mode. Read, tweet, favorite, follow, save to Instapaper and more even when you don’t have a connection. Your actions will be synced as soon as you go back online

So far, so good zou je denken. Totdat je een poosje tweetie niet hebt gebruikt en wilt zien wat er in de tussentijd getwitterd is. Dan krijg ik dit:

tweetie2_1

Bij Tweetie 1 las ik van boven naar beneden, wilde ik meer tweets zien dan klikte ik op read more. Bij Tweetie 2 lees ik van beneden naar boven en als ik dus een tijdje niet heb gelezen dan krijg ik niet alle berichten uit de tussentijd te zien, soms zit daar gewoon 12 uur tussen. En daar baal ik enorm van. Dus stuurde ik een mail en een tweet naar de makers, atebits in dit geval. Een reactie… nee…. helemaal niets…. Ook andere NL-bloggers die hebben geklaagd hoorden volgens mij niet zo veel van atebits. En daar baal ik dan ook weer van. Prima om twee keer te betalen voor een app, daar heb ik mij overheen gezet. Maar als het dan niet werkt moet je het oplossen. En dat doet atebits dus niet. Ik snap dat het voor hen lastig is omdat bij de meesten gewoon wel werkt.

lukas

Een suggestie kwam van LukasK maar hoe ik achter de API access license moest komen wist Lukas ook niet. En dus leg ik mij er maar bij neer. En dus ben ik niet meer zo blij met Tweetie.

Ook gelezen in de maand: oktober

De personal shopper / Carmen Reid

Het lijkt mij een ontzettend leuk beroep. Rijke mensen aankleden en ze met een goed gevoel en met veel geld minder naar huis sturen. Annie Valentine heeft dat beroep. Naast haar werk beheerd zij een online veilingsite waar ze 2de hands kleding verkoopt, twee kinderen, geen man of vriend en een bijna enorme schuld. Tijd om orde op zaken te stellen. Eerst maar eens op zoek naar een (rijke) vent. Zorgen dat je niet ontslagen wordt door die uitermate vervelende baas en de kids laten wennen aan die leuke man die je dan uiteindelijk hebt ontmoet. Lukt dat allemaal? Natuurlijk niet! Maar zoals altijd bij een goede chicklit loopt het allemaal goed af. Heerlijk leesvoer voor een regenachtige avond.

Gelezen in de maand: oktober

blondes

Echt waar, het was een heel slecht boek, maar omdat ik in de trein naar Parijs zat had ik niets anders te lezen bij me en moest ik wel. En tsja eenmaal begonnen maak ik het vaak ook af, zo ook dit boek. Maar ik ga er niet over schrijven hoor, echt niet.

Wel over het boek dat ik vanmiddag uit las. Het was Ik zal je leren van Melissa Nathan. Het verhaal gaat over Nicky, docente van groep 8 op een basisschool. Rob, haar ex-verloofde geeft ook les op de school en samen strijden zij voor de baan van schoolhoofd. En dan hebben we nog Oscar, een jongetje in groep 8 die wel een hele leuke pappa heeft. Op het oog lijkt het een chicklit met een goede afloop, met wat teleurstellingen en communicatie die misloopt. Dat er nog een enorme intrige in het verhaal zit kom je eigenlijk pas op de laatste pagina achter. En dat is fijn, een beetje voorspellend en toch weer niet. Vandaar dat ik wel over dit boek wil schrijven. Gewoon een fijn boek om te lezen.

De bibliotheek als werkplaats

Werk is veranderd, het is niet de plaats waar we naartoe gaan maar het ding wat we doen. En met het mobiele tijdperk kan het overal en altijd. Neem nou deze handige, op augmented reality gebaseerde, app voor de iPhone 3GS, nog niet in de appstore maar snel wel. En kijk eens in het filmpje wat zij als voorbeeld geven… juist ja DE BIBLIOTHEEK!! Ik vind het geweldig.

Met dank aan: Springwise

Ouderwets goed

Ik ontmoette Jenica Rogers voor het eerst in 2006 tijdens Computers in Libraries. Onbekend met de Amerikaanse bibliobloggers haakte ik aan bij een bloglunch en diner en leerde ik ze stuk voor stuk persoonlijk kennen. De jaren erna zochten Jenica en ik elkaar op tijdens CIL om te lunchen en bij te kletsen en soms stuurden wij elkaar een mailtje.

Sindsdien heeft Jenica in de bibliotheekwereld carrière gemaakt en heeft zij het zover geschopt als directeur van een bibliotheek. En in die positie kreeg zij laatst wel een heel bijzonder bericht.

stoep

Kan me zo voorstellen dat je even na moet denken over hier op te reageren. Hoe zij dat deed lees je op haar blog. En hierna schreef zij nog een post over dit onderwerp, die lees je hier.

Ik heb even zitten denken hoe mijn directeur hierop zou reageren. Vast niet zoals Jenica, op handen en knieën op de grond met een stukje stoepkrijt in de hand om een antwoord te schrijven. Ik denk dat mijn directeur een berichtje had geplaatst op de website van de bibliotheek of een poster had opgehangen op de voordeur. En soms in deze tijd, waarin ook ik vaak denk dat online beter en sneller is, is het fijn om weer even teruggebracht te worden naar hoe het voorheen ging. Iemand stelt tenslotte een vraag en die beantwoord je op de manier waarop de vraag gesteld is. In dit geval dus met krijt.

Met dank aan: Attempting Elegance, oftewel Jenica, ook voor de foto.

Minisymposium Multitouch bij de OB Rotterdam

Vandaag introduceerden de OB Rotterdam samen met nog een paar andere bibliotheken de NieuwsQuiz, gemaakt voor de Surface (multitouch tafel) van Microsoft. Dit deden zij door het organiseren van een minisymposium met ongeveer 70 mensen in de zaal die luisterden naar een aantal sprekers.

Waaronder Martin Tirion, user experience evangelist van Microsoft. Tirion schrijft op zijn weblog over de Surface en andere zaken waar hij zich mee bezighoudt. Vanmiddag nam hij de zaal mee in de ontwikkeling van deze bijzondere tafel waar je met meerdere mensen tegelijk aan kan spelen.

Martin Tirion

Zo wist ik bijvoorbeeld niet dat er al vanaf 2001 aan de Surface wordt gewerkt en dat er verschillende prototypes zijn gemaakt (in 2004 al 10!) voordat de versie zoals hij nu is verder werd ontwikkeld. Zo wist ik ook niet dat een van die prototypes een computer in een Ikea tafel ingebouwd was. En ook niet dat het aantal touchpoints geen limiet kent. En ook niet dat de tafel rechthoekig is vanwege de beamer die er in zit, een beamer die vierkant presenteert bestaat namelijk niet. En als iemand dan de Surface gebruikt om een presentatie te geven dan ziet het er gewoon heel gelikt uit. Lekker visueel in plaats van textbased.

Hierna was het tijd voor Cornelis Krul, de projectleider van dit project bij de OB van Rotterdam. Het project is ongeveer 1,5 geleden gestart met de inzending voor de Innovatieprijs. Deze werd gewonnen en daarna zochten zij samenwerkingspartner waaronder DOK, OB Den Haag en OB Huizen/Blaricum/Laren. Probiblio wilde ook graag meedoen en gaf nog wat extra financiering om het project uit te werken.

Cornelis Krul

Volgens Krul loont het de moeite om bibliotheekbezoekers met elkaar in contact te brengen omdat zij hierdoor langer in het gebouw blijven. De Surface kan hier een rol bij spelen. Maar omdat de Surface van zichzelf nogal laag staat is deze omhoog gehaald door een meubel er omheen te bouwen – het ontwerp voor het meubel is van Jan David Hanrath. Als mensen staan vinden zij het minder erg om met vreemden in contact te komen, zittend is dat lastiger te bewerkstelligen bleek uit onderzoek en tests. Op het meubel staat in groen licht Touch Me … om aanraken te stimuleren. Het bedrijf Mirabeau was ontwikkelpartner. En daarom mochten zij ook iets vertellen. Dit werd gedaan in de persoon van Franklin Heijnen. Hij liet een aantal nieuwe ontwikkelingen zien Mirabeau waaronder een grote touchwall bij een Hard Rock Cafe in de VS.

En hierna werd de Surface NieuwsQuiz in gebruik genomen door Antoin Peeters van RTL Nieuws en de directeur van de OB Rotterdam. Waarom Antoin Peeters vraag je je misschien af. De Surface NieuwsQuiz maakt gebruik van de vragen die elke dag op de NieuwsQuiz van RTL worden geplaatst. Een interessante samenwerking met een omroep dus.

nieuwsquiz

Meer foto’s van de middag staan op Flickr. En wil de je Surface een keer proberen, bezoek dan een van de bibliotheken die aan dit project meedoen waar er vanaf vandaag een staat.

Privacy en mobiel internet

Vanmiddag was ik in Den Haag bij het seminar Privacy en mobiel internet, georganiseerd door ECP-EPN. Een vijftal sprekers kwam aan bod, met ongeveer 110 luisteraars in de zaal van verschillende bedrijven zoals advocatenkantoren, universiteiten, mobiele aanbieders en ministeries. Soms bekroop mij het gevoel dat ik in een groep terecht was gekomen die elkaar erg goed kende en onderling grapjes kon maken die ik en een stel anderen niet begreep, maar over het algemeen was het een zeer informatieve middag.

Bart Schermer

De eerste spreker was Bart Schermer, juridisch adviseur ECP-EPN & Considerati. Maar ook is hij universitair docent bij de Universiteit van Leiden. Hij hield een algemeen verhaal over mobiel en privacy. Vroeg aan de zaal wat wij dachten dat privacy betekent. Het recht om alleen gelaten te worden, was een van de antwoorden. Maar dat is het niet alleen. Het is ook een recht om gegevens af te schermen van de buitenwereld en een middel om persoonlijke autonomie te waarborgen.
Het lastige van mobiel internet is dat het de fysieke wereld aan de virtuele kan koppelen. Stel je maakt een foto van waar je op dat moment bent en je twittert hierover. Op dat moment kan iedereen dat zien en lopen die twee werelden in elkaar over. Dat is soms een keuze en soms ook niet. Want wat als iemand anders een foto van jou maakt en jij weet dit niet en stel dat deze foto op internet komt. Dan hoeft dat niet altijd handig te zijn. Privacy zorgt ervoor dat je die deelidentiteiten (dus virtueel en fysiek) kan scheiden. Maar het zorgt er ook voor dat contexten van elkaar gescheiden worden. De context kan dan werk, vrienden, thuis, etc. zijn. Je wilt niet altijd dat deze contexten in elkaar overlopen. Privacy helpt hierbij.

Schermer stelde nog een aantal vragen:

  • wie heeft toegang tot gegevens op mobiel
  • hoe gaan we om met kwetsbare groepen
  • hoe gaan we om met locatiegebonden diensten
  • behavioral targeting, op basis van surfgedrag wordt een profiel samengesteld
  • augmented reality

Is de toekomst gezichtsherkenning? Dus je maakt een foto van iemand en ziet direct zijn of haar surfgedrag, hyvesprofiel, etc. Dit zijn privacyvraagstukken waar over nagedacht moet worden. Want dat het die kant op gaat lijkt alleen maar een kwestie van tijd.

De conclusie van Schermer:

  • mobiel biedt veel kansen maar maakt bestaande privacy issues groter
  • mobiel roept nieuwe vragen op
  • context = king!
  • oplossingen liggen in de zorgvuldige omgang

Hierna was het tijd voor een heleboel energie die de zaal in werd geknald door Ben van der Burg, je weet wel die schaatser.

Ben van der Burg

ben

Van der Burg werkt momenteel als Product Director bij WebAds, een bedrijf dat onder andere advertentieverkoop op mobiele telefoons verzorgt. Het verhaal was zo chaotisch dat een deelnemer in de zaal aan het einde vroeg: wat wilde je nu eigenlijk overbrengen? En eigenlijk was het heel simpel. We denken groot en willen multimediacontextualcrossmediaconceptual campaigns maar eigenlijk is simpel goed genoeg, een banner is vaak al voldoende. Dus begin simpel en bouw het stap voor stap uit.

En zorg er natuurlijk voor dat de gebruiker een noodzaak ervaart. Als de noodzaak er is willen mensen veranderen en staan zij wellicht advertenties op mobiel toe. Nu is mobiel adverteren nog niet geĂŻntegreerd in het leven van de gebruiker en dus mist de noodzaak.

Gerrit-Jan Zwenne

Gerrit-Jan Zwenne advocaat bij Bird & Bird was een echte jurist. Nu is Schermer dat ook, maar zijn presentatie was duidelijk anders. Zwenne sprak over de wet en dat de telecommunicatiewet strenger is dan de wet bescherming persoonsgegevens. Uiteraard is dat fijn om te weten maar meer heb ik ook niet opgeschreven bij zijn presentatie.

Menno Biesiot

De presentatie van Biesiot was ongewild eigenlijk heel grappig. Zijn expertise bij Ilse Media Groep is mobiel maar hij maakte een uitstapje naar internet en vertelde dat Ilse Media verschillende sites beheerd. Niets nieuws. Vervolgens vertelde hij dat deze sites informatie van gebruikers opslaat (anoniem) en profielen opstelt, veelal op basis van aannames. Dus stel ik surf naar Nu.nl en bekijk nieuws over een auto bij Nu.nl/auto (aanname ik ben een man), vervolgens ga ik naar kieskeurig en zoek informatie over kinderzitjes (aanname man – van die auto – met kids). Als ik dan een advertentie krijg van een nieuwe auto dan is dit er een waar kinderen achterin kunnen, een echte familiewagen zeg maar. De zaal ging uit zijn dak, hoe konden zij informatie van ons opslaan zonder dat wij dat weten…… Interessante discussie volgde. Volgens Biesiot kon je dit uitzetten, maar hoe dat wist hij niet precies.

Een paar andere dingen die mij zijn bijgebleven:

  • gestolen mobiel wordt gemiddeld binnen 68 minuten aangegeven, een gestolen portemonnee gemiddeld na 26 uur
  • sms startpagina naar 9009 en je krijgt een op iconen gebaseerde eigen startpagina terug
  • 2% iPhonegebruikers in NL zijn verantwoordelijk voor 50% van het mobiele dataverkeer

En een leuk dingetje. Aan het einde van de presentatie kon je Ilse + je e-mailadres mailen naar 4422 om de presentatie toegestuurd te krijgen. Dit sms-je kreeg ik terug:

presentatiemail

De laatste spreker was Jeroen Kaandorp, contentmanager TV & Media van KPN Mobile NV. Hij vertelde over de gedragscode voor mobiel die minderjarigen moet beschermen. Slides vol tekst kwamen langs en zo aan het einde van de middag was ik niet scherp genoeg meer om dit allemaal in me op te nemen.

Wat ik nog wel heb opgeschreven is dit. Er bestaat een organisatie die IT producten and IT-based services keurt op privacy. Deze organisatie heet EuroPriSe.

Al met al dus een interessante middag, leuke nieuwe mensen ontmoet, ook bekenden terug gezien en voldoende voer gekregen om over na te denken. Want ja, ook de TU Delft (Library) denkt na over mobiele applicaties. En dan is privacy een onderwerp dat je niet kan negeren.

Liber Architecture Group Meeting – Parijs

Van woensdag 30 september tot vrijdag 2 oktober was ik in Parijs voor de Liber Architecture Group Meeting. Deze groep is onderdeel van Liber (Ligue des Bibliothèques EuropĂ©ennes de Recherche – Association of European Research Libraries) en houdt zich bezig met de uitwisseling van ervaringen tussen bibliotheken en architecten binnen Europa om op die manier informatie te verzamelen over nieuwbouw- en herinrichtingsprojecten. Dit doen zij door de organisatie van een tweejaarlijks symposium. Het volgende symposium vindt plaats in Madrid in april 2010.

Het interessante aan het symposium, dat 5 of 6 dagen duurt, is dat het niet alleen lezingen zijn die worden gehouden, maar dat er ook werkbezoeken worden georganiseerd. Zo ook tijdens deze Liber Architecture Group Meeting die plaatsvond om het symposium van volgend jaar voor te bereiden. Met een groep van 9 personen (bijna allemaal directeuren van universiteitsbibliotheken) bezochten wij de Nationale Bibliotheek van Frankrijk in Parijs, de Bibliothèque Sainte-Barbe en de Bibliothèque de la Sorbonne.

Nationale Bibliotheek Frankrijk

Marie de Laubier (curator in charge of the refurbishment program) vertelde ons iets over het verbouwings- en herinrichtingsproject. Het project heeft de naam Richelieu gekregen en is al erg lang bezig. Voor Marie waren er al twee andere projectleiders bezig met dit project.

Marie de Laubier
Momenteel bestaat het gebouw uit 58.500 m2, heeft de bibliotheek een collectie van 13 miljoen boekbanden, 350.000 kranten- en tijdschrifttitels en 20 miljoen items in bijzondere collecties, zijn er verschillende leeszalen en tentoonstellingsruimten, 4 restauratieateliers, 450 medewerkers en heeft de bibliotheek eigen brandweermannen. Het gebouw is in zeer slechte staat, zeker als het gaat om brandveiligheid en toegang voor gehandicapten. Het Richelieu-project omvat drie instituten die in 2016 in een vernieuwd gebouw plaats nemen. Het gaat om het BNF (Nationale Bibliotheek Frankrijk), BINHA (geschiedenis van Frankrijk) en de École des chartes.

Met de verbouwing wil de Nationale Bibliotheek bereiken dat er een betere toegang voor het publiek wordt gegeven, betere werkomstandigheden voor het personeel en betere omstandigheden voor de collectie, maar ook wil zij de diensten voor het publiek uitbreiden – met name een educatief programma voor kinderen waar nu geen ruimte voor is. Om de werkzaamheden uit te kunnen voeren gaat de bibliotheek niet in zijn geheel dicht maar is de bibliotheek in twee zones verdeeld die om beurten worden afgesloten. De architect die de bibliotheek heeft uitgekozen is Bruno Gaudin. Het budget is 200 miljoen euro, wat veel lijkt, maar als je in het gebouw rondloopt merk je dat er veel gedaan moet worden en dat het budget wellicht niet voldoende zal zijn om alle plannen te realiseren.
De verbouwde bibliotheek krijgt twee ingangen, een via de nieuwe hoofdingang en een via de tuin. Ook wordt er nagedacht over creation of common space waaronder een boekwinkel en een café. Ook worden ruimtes die nu nog zijn afgesloten voor het publiek geopend. En de collectie wordt ook aangepakt door het te digitaliseren, de ambitie is om 3 miljoen afbeeldingen per jaar te doen.

Bibliothèque Sainte-Barbe

Na het bezoek aan de Nationale Bibliotheek was het tijd om de Bibliothèque Sainte-Barbe te bezichtigen. De directeur François Michaud vertelde ons over het verbouwingsproject. Omdat ik geen aantekeningen heb gemaakt moet ik even uit mijn hoofd vertellen wat mij is bijgebleven. Het gebouw is pas geleden opgeleverd en zit er nog erg fris en schoon uit.

François Michaud
Het is er heel erg stil. Met François Michaud had ik nog een discussie over deze stilte omdat ook in de algemene ruimten niemand met elkaar aan het kletsen was. Hij vertelde dat het wel gepraat mag worden maar dat dat nog niet is gecommuniceerd en dus houden de studenten zich stil. Er zijn in het gebouw enorm lange zalen met tafels en boekenkasten. Blauw is een kleur die veel wordt gebruikt. De gietvloeren glimmen erg, je moet hier van houden. Vanaf de binnenplaats heb je zicht op alle gebouwen en zie je de studenten de bibliotheek gebruiken. Onder de binnenplaats bevindt zich het depot. Als je op de binnenplaatst staat zie je ook een soort van souterain, dit schijnt in Frankrijk heel gebruikelijk te zijn bij oude gebouwen. In dat souterain zijn hoge ramen, uiteraard voor het licht en is de oorspronkelijk staat van het gebouw hersteld. Dit betekent vloeren van mozaik, kleuren als turquoise en bruin en tochtgaten boven de ramen en deuren. Dit betekent ook dat in de marmeren tafels houten planken zijn geplaatst voor de stopcontacten, zodat studenten met een laptop ook gebruik kunnen maken van deze ruimte. Of hier veel studenten gaan zitten is de vraag, het zal er namelijk in de winter erg koud zijn.

Bibliothèque de la Sorbonne

De volgende dag begon om 9 uur de vergadering. Tot half twee spraken wij over het symposium, het programma, de bezoekjes aan de verschillende bibliotheken rondom Madrid en aanverwante zaken.

sorbonne
Na de lunch kregen wij van Philippe Marcerou een rondleiding in de Bibliothèque de la Sorbonne. Wat mij opviel was dat er bij de ingang van deze bibliotheek beveiligers staan die iedereen die binnenkomt controleren. Studenten laten hun pasje zien en gasten, zoals mijn groep, moeten onder begeleiding naar binnen. Als je in het gebouw rondloopt zie je waarom er wordt verbouwd. Het is oud, brandgevaarlijk en niet langer geschikt om te werken of te studeren. Voor dit project is 28 miljoen euro beschikbaar en de verbouwing zal naar verwachting in 2013 klaar zijn.

Als ik in dit soort gebouwen rondloop en zie wat er allemaal gedaan moet worden dan heb ik bijna medelijden met de projectleiders van deze projecten. Want waar begin je? En hoe omvat je zo’n grote verbouwing? En om nu iedereen die zich hiermee bezighoudt te informeren en te laten delen is het Liber Architecture Group symposium opgezet. Volgend jaar dus in april, in Madrid. Als ik meer informatie heb zal ik die hier delen.

Al met al waren het interessante dagen in Parijs. Zo ontmoette ik de grondlegger van het Learning Centre concept Graham Bulpitt. Zat ik aan tafel met een groot aantal directeuren van Europese universiteitsbibliotheken. En kon ik af en toe Nederlands praten met Sylvia van Peteghem, bibliothecaris van de bibliotheek van de Universiteit van Gent. En kreeg ik vragen als waarom de bibliotheek van de TU Delft al zo snel na de bouw een herinrichting aan het realiseren is. En misschien is 12 jaar na de bouw snel te noemen, maar in mijn ogen is het hard nodig om de wensen van de huidige studenten tegemoet te komen.