Ook gelezen in de maand: november

De Amberzaal / Steve Berry

Het eerste ebook dat ik las op mijn nieuwe ebookreader was meteen een heel spannend boek. De Amberzaal bestaat uit vier wandpanelen van amber die tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers zijn gestolen uit het Catherinapaleis in Sint-Petersburg. Sindsdien zijn veel mensen op zoek geweest naar deze zaal en vaak hebben zij deze zoektocht niet overleefd. Waar de zaal is verstopt door de Duitsers is onbekend en de verhalen hierover verschillen.

Twee schatzoekers, in dienst van twee hele rijke mannen die lid zijn van een organisatie die in de oorlog gestolen kunst terugstelen, zoeken ook. Net als Rachel en Paul Cutler, een rechter en advocaat uit de VS. Zijn zijn betrokken bij de Amberzaal door Rachels vader die tijdens de oorlog in een concentratiekamp hoorde over de zaal en later voor de Russen een zoektocht is begonnen. Na zijn verdachte dood pakken Rachel en Paul de draad op. Dat zij hierbij met gevaar voor eigen leven Europa rondreizen maakt het verhaal extra spannend.

De Amberzaal is na de oorlog weer opgebouwd. Meer informatie hierover vind je onder andere hier.

Het verhaal bestaat dus uit twee delen, de zoektocht en het verhaal over de Amberzaal zelf. De auteur heeft veel onderzoek gedaan maar zal op een moment toch de twee onderdelen samen moeten voegen. Het idee dat het zou kunnen wat hij schrijft is interessant. Niet zo spannend als Dan Brown’s de Da Vinci Code maar zeker de moeite van het lezen waard.

Gekocht – gedownload – gelezen

Iets meer dan een week geleden kocht ik bij Bol.com een Sony ebookreader. Ik twijfelde al een tijdje of ik er wel of niet een wilde want na een test bij de bibliotheek waar ik werk een jaar geleden was ik nog niet overtuigd. Ik mocht toen de Iliad testen en dat was geen succes. Een onhandig apparaat, traag, niet logisch in de bediening en voor wetenschappelijk materiaal geen logische optie.

bolcom

Inmiddels was er wat tijd verstreken en zijn er nieuwe modellen ebookreaders op de markt gekomen. Ook leesde ik online van mensen die ik volg positieve berichten over de nieuwste ebookreaders. En toen de aanbieding van Bol voorbij kwam had ik zoiets van waarom ook niet. Van de boeken die je erbij krijgt stonden er veel al op mijn nog-lezen-lijstje.

Bol hield zich niet aan “voor half 10 besteld de volgende dag in huis” maar dat was niet heel erg. Op vrijdagavond had ik de ebookreader in handen en kon ik aan de slag. Dacht ik. Maar eerst opladen, 45 minuten. En dat duurt best lang als je er op zit te wachten. Ondertussen downloadde ik twee verschillende soorten software, de Adobe Digital Editions (omdat ik die nodig heb om boeken uit de openbare bibliotheek te lenen) en de Sony eBook Library (meegeleverd op de reader).

Ik twijfelde even of de software en de ebookreader wilden werken met windows 7 maar OnTheMike stelde me gerust en hij had gelijk.

ebooktwitter

En toen kwam het, ik moest de boeken die ik had gekocht bij Bol downloaden. Dat was even lastig en wilde niet gelijk lukken. Ik gebruikte Firefox en dat was het probleem. En na een aantal keren proberen toch maar IE opgestart. De ebooks verschenen in mijn eBook Library en ik kon gaan lezen. Maar eerst nog even langs de openbare bibliotheek om een account aan te maken bij NetLibrary. Dat moet bij de bibliotheek omdat NetLibrary kijkt naar IP-adres. Eenmaal een account aangemaakt kun je overal en nergens boeken online lenen.

Nu had ik nog nooit eerder internet gebruikt bij de OB Rotterdam en wist dus niet dat ik helemaal naar boven moest om daar achter een pc te gaan zitten. Daar aangekomen, via een meneer op de eerste verdieping die al meteen liet weten dat het lenen van ebooks problemen geeft, maakte een mevrouw een account voor me aan zodat ik een half uur gratis mocht internetten. Thuisgekomen meteen getest en het werkt allemaal prima. Het eerste boek dat ik op mijn ereader las was de Amberzaal, geleend dus bij de bibliotheek.

Na een week de ereader gebruikt te hebben kan ik nu al zeggen dat hij mij uitermate bevalt. Ik vind het handig dat ik geen dikke boeken hoef mee te slepen in de trein en dat ik kan kiezen wat ik wil lezen omdat er meerdere boeken op de ereader staan. De eerste twee dagen bleef de ereader twee keer hangen maar dat heb ik de laatste dagen niet meer gehad dus zie ik dat als opstartproblemen. Het lenen met NetLibrary werkt ook soepel. Ik ben alleen benieuwd of ik met mijn account ook boeken kan lenen bij de bibliotheek waar ik werk en dat ga ik binnenkort uitproberen.

Opening Ahrend Flagshipstore Amsterdam

Afgelopen donderdag mocht ik samen met een aantal collega van de TU Delft bij de opening zijn van de nieuwe Ahrend Flagshipstore in Amsterdam. Onderdeel van deze opening was een bezoek aan het nieuwe faculteitsgebouw van FNWI van de Universiteit van Amsterdam.

tn_2009-11-19 UvA 111

De architect van het gebouw gaf een inleiding en vertelde dat niet alleen zij (Rudy Uytenhaak Architecten) die de prijsvraag hadden gewonnen, maak ook twee andere architectenbureau’s het gebouw hebben ontworpen. De andere twee architectenbureau’s waren Meyers en van Schooten Architecten en Architectenstudio HH. In 2001 won Rudy Uytenhaak Architecten de opdracht naar aanleiding van een prijsvraag. De twee andere architectenbureau’s kregen een deelopdracht onder supervisie van de winnaar. Volgens de architecten ging de samenwerking goed, maar ik vraag me toch af hoe dat is gegaan. Samenwerken met 1 architect is soms al lastig, laat staan met 3.

Het motto van het gebouw is: articulatie van de interactie. Het doel van het gebouw: alle betafaculteiten samenbrengen om meer samenwerking en kruisbestuiving te realiseren.

Het gebouw bestaat uit vier vleugels. Een centrale vleugel met kantoren en onderwijszalen en studieruimten en drie vleugels met laboratoria. In de onderste laag van de centrale vleugel bevindt zich de kantine/restaurant, de bibliotheek en collegezalen. Daarboven bevinden zich de kantoren rondom vides en binnenhoven. Hierdoor is er geen enkele doodlopende gang in het gebouw te vinden. De kantoren zijn een combinatie van gesloten cellen en open werkplekken, waarbij de open werkplekken zich bevinden aan de open binnenhoven zodat de medewerkers die hier zitten contact hebben met de rest van het gebouw. Zij zijn ook zichtbaar als je bijvoorbeeld op de begane grond staat en naar boven kijkt.

tn_2009-11-19 UvA 085

Er zijn 1500 werkplekken (common rooms, overlegruimten, archief/opslag, open werkplekken, kantoren). De inrichting van de kantoren is rustig, warm en huiselijk en dus is er gebruik gemaakt van bamboe voor de bureaubladen. De zijkanten van de bureau’s zijn dicht zodat je geen computersnoeren en bedrading ziet. In elk bureau zit een klein laatje voor pennen en dergelijke.

tn_2009-11-19 UvA 035

De medewerkers mochten kiezen uit een aantal modellen die waren ingericht voor de kantoren. Het bleek dat een groot aantal medewerkers liever op een muur uitkijkt dan naar buiten en dus staan veel bureau’s naar de muur gericht.
De open kantoorruimten zijn door hoge multifunctionele kasten (whiteboard, planken, afsluitbaar) van elkaar afgescheiden. Er zijn drie verschillende open kantoorruimten ingericht (concentratie suite, coulissen suite en interactie suite). Elke medewerker in een open kantoorruimte heeft een locker waar hij persoonlijke spulletjes in kan bewaren. Tafelschotten van stof zorgen ervoor dat je niet direct zij aan zij zit met een collega.

De common room was nog niet helemaal af, maar het is de bedoeling dat hier een lounge-achtige ruimte ontstaat. De ruimte is bijna helemaal wit. Overigens is er veel wit in het gebouw gebruikt, met een aantal felle kleuren. Wat mij opviel is dat er weinig persoonlijke spulletjes van medewerkers op de bureau’s staan. Volgens de architect had dit te maken met het soort medewerkers dat op deze faculteit werkt.

Wat ook opviel waren krantenknipsel met als titel Beneden de Bijenkorf, boven de Hema en logo’s van Xenos en Blokker die door het hele gebouw hingen. Het gaat om dit artikel in de Folia, waarbij er vooral wordt geklaagd over geluidsoverlast:

Geluidsoverlast is één van de klachten die veel worden geuit door medewerkers van de fonkelnieuwe faculteit op het Science Park. In september 2010 moeten alle afdelingen zijn verhuisd, voorlopig zitten alleen de biologen, wiskundigen, astronomen en medewerkers van het Institute for Logic, Language and Computation in het nieuwe pand. Een deel van hen is niet erg blij met de nieuwe behuizing. Ze zijn bang voor diefstal uit de circa driehonderd open werkplekken, de akoestiek laat volgens hen te wensen over, de zonwering zou verkeerd worden aangestuurd, en geluid van de begane grond galmt door de open vide na tot op de hoogste verdiepingen. De facultaire ondernemingsraad biedt inmiddels op zijn site de mogelijkheid om de klachten te uiten.

Huisvestigsdirecteur Blok denkt dat het om kinderziektes gaat en dat zodra iedereen het pand heeft betrokken er minder overlast zal zijn. Wat mij ook opviel waren de lage (1.10 meter) omheiningen rondom de open ruimten. Volgens Blok ook geen probleem omdat met zoveel laboratoria in het gebouw naar beneden springen niet zo vaak voor zal komen, men zal eerder zichzelf electrocuteren of vergiftigen omdat dat gemakkelijker is. Ik maakte me vooral zorgen over de mensen met hoogtevrees. Ik denk dat zij niet zo fijn door dit gebouw rond zullen lopen.

En dan de bibliotheek. Ik wist niet hoe snel ik hier weer vandaan moest komen. Wat een saaie bedoening. Voormalig collegelid Rob Scheerens zegt in hetzelfde bovengenoemde artikel een bibliotheek met kilometers boeken en tijdschriften. En dat was ook precies wat het was.

tn_2009-11-19 UvA 078

Auteurs lezen voor (iPhone app)

lezenapp

Wie wil dat nu niet, voorgelezen worden? En dan ook nog vanaf je iPhone, geweldig toch. Op de website van zehnSeiten (Duits voor 10 pagina’s) lezen auteurs 10 pagina’s voor uit hun nieuwste werk. Geen fancy filmpjes, maar strak en simpel. Zwart-wit opnamen van de auteur zittend achter een tafel. De video’s zijn verschillend in lengte, van 10 tot 30 minuten. Elke week worden er nieuwe filmpjes online gezet.

lezenapp2

Ik denk niet dat het nodig is om te vragen, maar doe het toch. Kan dit in Nederland ook?

Met dank aan: Springwise

Educause: ACU Connected: Mobile Learning with the iPhone and iPod touch a Year Later

Deze presentatie werd gegeven door vier mannen: George Saltsman, C. Brad Crisp, Kyle Dickson en Scott Perkins en ging over het project ACU (Abilene Christian University) Connected, een project dat startte in 2008 en waarbij de universiteit alle eerstejaars een iPhone of iPod gaf om op deze manier een visie te ontwikkelen rondom mobiel leren. De doelen van dit initiatief zijn:

  • evalueren of op de lange termijn het gebruik van mobiel binnen het onderwijs succesvol is
  • educatieve content voor mobiel beschikbaar maken
  • faculteiten betrekken in het onderzoek naar mobiel gebruik binnen het onderwijs
  • samenwerken

In de afgelopen 18 maanden zijn 2000 devices aan studenten gegeven. De studenten kozen een iPhone of een iPod (touch). Een belangrijke reden voor de keuze waren de kosten die aan het iPhone-abonnement (ook al kregen zij korting) verbonden waren en voor sommige studenten te hoog bleek te zijn. Toch kiest 81% van de studenten een iPhone met een 2-jarig abonnement van AT&T. Binnen de sociale invloedssfeer speelden de ouders vaak een belangrijke rol in de keuze.
Ongeveer 50% van de studenten die meedoet is al lid van AT&T, deze groep is meer geneigd om een iPhone te kiezen ten opzichte van studenten die een abonnement bij andere provider hebben.

Aan het einde van het eerste jaar heeft de universiteit een onderzoek gedaan onder de studenten. Hierin stonden vragen als:

  • all things considered, I think that using this mobile device as part of my college experience is….
  • what impact has this mobile device had on you..?

In de beginfase ligt het gebruik van de iPhone en de iPod nog erg dicht bij elkaar. Volgens de sprekers komt de verwijding pas later in het jaar. En dan verliest de iPod het van de iPhone. De gebruikers van de iPhone gebruiken de device vaker, ook voor onderwijsdoeleinden en hebben de iPhone vaker bij zich. De iPhone wordt daarnaast vaker gebruikt voor sociale activiteiten. Dit komt door de spreker omdat dat een gewoonte is van studenten, onderwijs op de mobiel is nog geen gewoonte en moet dat dus nog worden. Ook zijn iPhone gebruikers enthousiaster over het device dan de iPod gebruikers, vooral de interactie en communicatie met docenten en onderwijsassistenten wordt hoog gewaardeerd.

Maar wat gebeurd er als zoveel extra studenten ineens gebruik gaan maken van mobiele devices die via wifi het netwerk bevragen. Dat kost enorm veel bandbreedte. En dat is een van de lessons learned die de sprekers ons mee willen geven.
Een andere geleerde les is dat zij wel hebben nagedacht over het aanbieden van de applicaties die zijn ontwikkeld door andere platformen (android en windows mobile). De appstore en het gebruik van docenten van applicaties hebben ervoor gezorgd dat zij zich in eerste instantie hebben gericht op de iPhone.

Na het eerste jaar werd een portal gelanceerd, speciaal voor mobiel. En er is een consortium van verschillende onderwijsinstellingen opgericht die onderzoek doen naar het gebruik van mobiel in het onderwijs.

Onderstaand filmpje is ook gemaakt en laat het volgende zien:

What might a university look like with a fully deployed program of converged devices like the iPhone? Connected is one possible vision. This fictional day-in-the-life account highlights some of the potential benefits in a higher education setting when every student, faculty, and staff member is “connected.” Though the applications and functions portrayed in the film are purely speculative, they’re based on needs and ideas uncovered by our research – and we’ve already been making strides to transform this vision of mobile learning into reality.

acu_movie

Update: Linda Tambuyser schreef op haar blog (even naar beneden scrollen) ook over deze sessie en heeft nog wat foto’s van de uitkomsten van de enquête onder studenten gemaakt. Interessant om ook te zien dus.

Gelezen in de maand: november

Niet een maar wel drie boeken las ik in de eerste weken van november.

Ik begon met Familie / Ann Patchett, een boek dat ik meenam uit de bibliotheek. Waarom weet ik eigenlijk niet, ik denk dat de sneeuw op de voorkant mij wel aansprak. Verrassend genoeg greep het verhaal mij van het begin tot het einde en had ik moeite om het weg te leggen. Het verhaal beschrijft maar een twee avonden, met aan het einde een sprong naar een aantal jaren later. Op de eerste avond gaat oud-burgemeester Bernard Doyle (de vader in het verhaal) met zijn twee geadopteerde donkere zonen Tip en Teddy, naar een lezing van een politicus. Het sneeuwt, het is koud. En na de lezing gebeurd er een ongeluk waarbij Tip gewond raakt. Een beetje gewond maar, omdat een donkere vrouw hem voor de naderende auto wegduwt waardoor zij zelf zwaar gewond raakt.  De vrouw blijkt later niemand minder te zijn dan de echte moeder van de twee broers. Hun zusje is met de moeder ook naar de lezing geweest en achteraf blijkt dat de twee erg veel van de broers weten. Ze hebben ze niet gestalkt in de afgelopen jaren, alleen maar gevolgd en alles onthouden wat ze hebben gezien en gehoord. In de eerste nacht in het ziekenhuis wordt er veel gesproken en nagedacht over de consequenties van het ongeluk en het feit dat de beide broers hun moeder en zusje hebben ontmoet. Maar vooral de vraag hoe nu verder wordt erg belangrijk. Zeker als de volgende dag de moeder komt te overlijden. Familiebanden zijn erg belangrijk in dit verhaal en hier wordt uitvoerig over geschreven. Op deze manier kan je je als lezer verbinden met de personen en krijg je sympathie voor zowel de broers als het zusje.
Een erg mooi en intrigerend verhaal waarbij, zoals ik al zei, moeite had om het niet in 1x uit te lezen.

Een ander verhaal dat eigenlijk ook maar over een korte tijd gaat was Het Diner / Herman Koch.Winnaar van de NS Publieksprijs verwacht je toch wel wat van het verhaal. En eigenlijk viel mij dat een beetje tegen. In eerste instantie gaat het verhaal over vier personen die met elkaar gaan eten. Deze vier personen zijn ouders van een stel kinderen en eigenlijk gaat het daarom. De kinderen hebben iets uitgespookt en de ouders moeten beslissen hoe daar mee om te gaan. Dat een van de ouders een beroemde politicus is, maakt het niet gemakkelijk. Een moreel dilemma dus waar je als ouder misschien wel eens over nadenkt hoe jij zou reageren als dit je overkomt. Mij deed het niet zo heel veel. Ik vond het vooral allemaal een beetje overdreven. Wel fijn om in precies 1 enkele reis Detroit-Amsterdam uit te lezen.

Twee is te veel / Mariette Middelbeek is in deze lijst een beetje een buitenbeentje. Een chicklit over een Amsterdamse vrijgezel. Tessa, de hoofdpersoon, heeft de man van haar dromen nog niet ontmoet en gaat, onder druk van haar twee vriendinnen, op cursus. Een flirtcursus welteverstaan. Niet dat zij hier veel aan heeft, want al op de eerste avond ontmoet zij in de trein op weg naar huis haar prins op het witte paard. Hij geeft haar zijn visitekaartje en als Tessa na weken dubben besluit om hem te bellen ontmoet zij hem in de Bijenkorf. Hem… ja dat denkt zij, maar eigenlijk is het zijn tweelingbroer. Het duurt even voordat Tessa dit doorheeft. De grapjes in het boek vond ik helemaal niet grappig. Het irriteerde mij dat het zo’n onwijs Nederlands verhaal was en dus lees ik voortaal alleen nog maar Amerikaanse chicklit. Zij weten tenminste hoe het moet.

(Afbeelding: Annais)

Educause – Mark Dahl & Jeremy McWilliams

Mark Dahl en Jeremy McWilliams van de Lewis & Clark College vertelden tijdens de laatste dag van Educause over het project Accessceramics.org. Accessceramics.org is een website dat kwalitatief hoge afbeeldingen toont van hedendaagse keramiek, gebruik makend van Flickr.

access ceramics

De presentatie van deze sessie staat online en is hier te vinden.

Het vinden van afbeeldingen van keramiek van hoge kwaliteit voor gebruik binnen het onderwijs was al een aantal jaren een groot probleem. Er zijn wel afbeeldingen online te vinden op websites van kunstenaar en van tentoonstellingen maar de kwaliteit is vaak het probleem. En dus was er een wens, een wens voor van te voren beoordeelde afbeeldingen van hoge kwaliteit die voorzien zijn van metadata en die copyright vrij beschikbaar zijn. En dus was de vraag: maken wij een traditionele beeldbank of gaan wij het anders doen?

Het werd het andere. En het andere is Flickr.

Voordelen van Flickr zijn uiteraard het eenvoudig aanmaken van een account, iedereen overal ter wereld kan meedoen, je kan groepen aanmaken, je kan selectief zijn wie er in de groep mag en wie niet en je hebt creative commons. Overigens werd aan de kunstenaars die meedoen wel gevraagd om alle rechten op het materiaal op te geven. En boven op Flickr bouwden zij de functionaliteiten van een catalogus waardoor dezelfde afbeelding van Flickr er met extra informatie ineens heel anders uitziet.

manga_flickr

De afbeelding op Flickr

manga_access

De afbeelding op Access Ceramics

De kunstenaar krijgt een uitnodiging van Access Ceramics. Hij maakt een Flickr account aan en plaatst zijn afbeeldingen daar. Vervolgens gaat hij naar de website van Access Ceramics om metadata en een licentie (copyright) toe te voegen. De redacteuren van Access Ceramics accepteren vervolgens de afbeeldingen en metadata en zetten deze live. Inmiddels staan ongeveer 2000 afbeeldingen van 150 kunstenaars online en groeit dit aantal gestaag. Hetzelfde geldt voor het aantal bezoekers van de website, nu nog ongeveer 100 unieke bezoekers per dag.

Access Ceramics maakt onder andere gebruik van de techniek van Flickr waaronder de Flickr API, PHP, jQuery en MySQL. De tags die gebruikt worden in Flickr zijn vaak net niet goed genoeg en dus wordt extra metadata lokaal opgeslagen in de database van Access Ceramics.

Extraatjes die het afgelopen jaar zijn toegevoegd:

  • cooliris op de site
  • extra zoekmogelijkheden en nieuwe vormgeving site
  • bij toevoegen van nieuwe afbeeldingen wordt automatisch een twitterbericht gegenereerd
  • google map met kunstenaarsadressen

Wat zij hebben geleerd:

  • kunstenaars vinden het aanmaken van een Flickr account lastig dus wordt dat voor hen gedaan
  • kunstenaars zijn creatief in het aanmaken van tags
  • techniek achter Flickr is geweldig om gebruik van te maken
  • enorme exposure voor instelling
  • opzetten van Access Ceramics kost veel tijd & energie!

Wat zij nu nog willen doen is internationale verspreiding en verbreeding, het bouwen van een historische component, community-achtige toepassingen binnen de website en zij willen zich meer gaan richten op fondsenwerving.

Educause: Keynote Lawrence Lessig

Ik had enorm uitgekeken naar de keynote van Lawrence Lessig (bio) op de tweede dag van Educause. En hij heeft al mijn verwachtingen waargemaakt, wat een bijzonder inspirerende spreker is deze man. En het tempo in zijn slides, die ontzettend goed zijn verhaal ondersteunen, je wordt gewoon jaloers op zoveel presentatietalent.

lessig

Het onderwerp van Lessig’s presentatie was uiteraard copyright. Vanuit een aantal observaties liet Lessig ons zien dat wij verkeerd bezig zijn en hoe wij dit kunnen veranderen. Wij ja, onderwijsmensen moeten voorop lopen als het gaat om Open Access en Creative Commons, Science Commons of CC Learn.

Er zijn een paar dingen die wij kunnen doen:

  1. de wet veranderen (= hopeloos)
  2. de normen veranderen en CC promoten (is een optie maar gaat vaak niet zo snel en is een moeizaam proces)
  3. content vrijwillig delen door middel van Open Access – zorgen voor een infrastructuur die legaal content ter beschikking stelt aan de rest van de wereld – bijvoorbeeld door CC 0 (CC zero) te gebruiken, uiteraard is een andere CC ook goed.

En de NWO doet alvast een stapje in de goede richting en ook de Open Access week was bij mijn universiteit(sbibliotheek) een succes. Kleine stapjes zijn ook stapjes. Ik denk dat Lessig alvast best een beetje trots kan zijn op ons kikkerlandje.

Educause: Keynote Jim Collins

Op de eerste dag van Educause mocht Jim Collins openen met zijn keynote. Collins is de auteur van onder andere Built to Last, Good to Great en How the Mighty Fall. In zijn boeken onderzoekt hij waarom sommige bedrijven succesvol zijn en andere niet en wat hier de redenen van zijn. Op zich zou je kunnen denken wat heeft dit met het onderwijs te maken en dat was ook precies mijn gedachte. Aan de andere kant is een onderwijsinstelling misschien wel net zo als een bedrijf en kan deze het ofwel goed doen, ofwel gemiddeld presteren ofwel het zo slecht doen dat studenten wegblijven en de instelling uiteindelijk moet sluiten.

collins

Omdat voor elk bedrijf de externe factoren gelijk zijn gaat het het, volgens Collins, dus maar om twee dingen:

  • leiderschap
  • discipline

Het leiderschap moet dan wel van een niveau 5 leider zijn, de beste leider die je je als medewerker maar kan wensen. Deze leiders zorgen ervoor dat je gemotiveerd blijft door de omstandigheden zo optimaal mogelijk te maken. Deze leiders zorgen er ook voor dat de juiste mensen op de juiste plek zitten omdat dit zorgt voor:

  • dat de juiste mensen zich verantwoordelijk voelen en niet vinden dat het maar een baan is waar ze elke dag naartoe gaan (als ze wel het gevoel hebben dat het maar een baan is dan moet je deze medewerkers behoeden voor zichzelf en ze in een andere richting sturen, dat is voor beide partijen beter)
  • dat de juiste mensen niet gemanaged hoeven te worden maar alleen begeleid
  • dat de juiste mensen anderen graag in de spotlight zetten als een succes wordt behaald, maar verantwoordelijkheid nemen als er wordt gefaald
  • dat de juiste mensen een enorme passie hebben voor het instituut/bedrijf/organisatie

Collins vertelde ons ook over hoe je het beste team kan samenstellen, een van de tools daarvoor vind je op zijn website. Bedenk bij het samenstellen van het team wie je mee wilt nemen tijdens de reis naar succes, hoe je jonge mensen zo dicht mogelijk bij je kan krijgen en houden, maar ook zorg voor tijd om na te denken, dus laat die agenda eens leeg en stel een NOT to-do-list samen.

De koppeling met onderwijs is misschien niet zo makkelijk te maken maar aan de andere kant. Wil je als onderwijsinstelling lijken op een bedrijf terwijl de meeste bedrijven gemiddeld presteren? Wil je als onderwijs geld als middel zien om een doel te bereiken en worden afgerekend op de winst die je hebt behaald? Waarschijnlijk niet. Dus wat kun je als onderwijsinstelling dan wel gebruiken uit de presentatie van Collins? Dat het maar om twee dingen gaat, leiderschap en discipline.

De openbare bibliotheek van Boulder

De laatste dag voordat het geweld van Educause 2009 losbarst bezochten Willem en ik de stad Boulder, op ongeveer een half uurtje rijden van Denver. Op het programma stond een bezoek aan de openbare bibliotheek waar Tony Tallent iets meer dan een jaar directeur is.

Via twitter kreeg ik ‘s morgens van oud collega Monique de tip door om ook de Celestial Seasonings fabriek te bezoeken en aangezien wij meer dan genoeg tijd hadden begonnen wij daarmee.

celestial seasonings

Net te laat voor de rondleiding van 10 uur moesten wij een klein uurtje wachten. Tijd genoeg dus om alvast in het winkeltje te kijken waar zij alle soorten thee die zij hebben verkopen. De rondleiding was gratis en het toegangskaartje een probeerverpakking van de citroenthee. Erg interessant allemaal. Wij mochten alleen geen foto’s maken in de fabriek. Wat we wel mochten, snuiven aan alle theeluchtjes en in de munthal staan, totdat je ogen traanden en je luchtwegen helemaal open waren gegaan.

Na de fabriek gingen wij lunchen op de campus van de universiteit van Boulder en om half 4 hadden wij met Tony afgesproken. Het was goed om hem weer eens te zien, het was toch al bijna 2 jaar geleden dat wij elkaar voor het laatst live gesproken hadden. Sinds iets meer dan een jaar is hij directeur van de OB van Boulder. En er is nog genoeg te doen. Het gebouw is van de buitenkant waanzinnig mooi, maar van binnen lijkt de tijd stil te hebben gestaan. Tot groot ongenoegen van Tony.

Public Library Boulder

De boekenkasten zijn hoog en je kan er niet doorheen kijken maar dat is nog niet het ergste. De favoriete kleur van de vorige directeur (die er overigens 43 jaar heeft gezeten) was roze en dat is goed te zien in het gebouw. Een van de eerste dingen die Tony heeft laten doen is onderzoeken of de zijkant van het gebouw, een mooie gevel met veel glas, niet als hoofdingang kan dienen om op die manier een openere bibliotheekingang te creeren. Dit onderzoek is gedaan alleen is er geen geld om het idee ook echt uit te voeren. En dus probeert Tony met kleine beetjes de inrichting en uitstraling van de bibliotheek alvast aan te passen. Bijvoorbeeld door het ontwerpen van een nieuwe huisstijl, nieuwe bibliotheekpasjes, het schilderen van de muren en het inrichten van studieruimtes.

De bibliotheek bestaat uit drie gebouwen die allemaal in een andere tijd gebouwd zijn en dat maakt het lastig om van deze bibliotheek een logisch geheel te maken. Tony heeft een enorme uitdaging voor de boeg en ik hoop dat hij de energie heeft om echt zijn schouders eronder te zetten. Want het is natuurlijk niet alleen het gebouw dat hij wil transformeren, ook de medewerkers moeten mee en dat is vaak lastiger dan een muur van een andere kleur te voorzien.

Na het bezoek en de prive rondleiding hebben wij nog gegeten met Tony en zijn man George. George is architect en hij denkt momenteel met studenten van de universiteit na over de bibliotheek van de toekomst. Interessante materie! Want ook de studenten van nu kunnen het romantische idee van een bibliotheek met boeken maar moeilijk loslaten.

Meer foto’s van deze dag op Flickr.