Van crèche tot campus – Mecanoo’s onderwijsgebouwen van nu en morgen

Afgelopen donderdag (27 oktober) was ik met collega Wilma bij de thema-avond onderwijsgebouw van/voor de toekomst – een perspectief van Mecanoo, georganiseerd door het ABC Architectuurcentrum in Haarlem. Voordat de lezing begon was er tijd om de tentoonstelling te bezoeken. Wanden vol foto’s van onderwijsgebouwen van Mecanoo. Uiteraard ook afbeeldingen van de TU Delft Library en de TU Delft campus.

Naast de fotowanden waren er ook wanden waar alle projecten aan elkaar verbonden werden onder een zevental thema’s, om zo de kruisbestuiving tussen de projecten te laten zien. Maar ook om de tijdlijn weer te geven. Deze manier van indelen is gebaseerd op het boek geen meter teveel van het Stimuleringsfonds voor Architectuur.

Ellen van der Wal en Paul Ketelaars verzorgden de presentatie. Per thema (van de verbindingswand) lieten zij voorbeelden van het werk van Mecanoo zien.

  • ontmoeten / centraal hart (doelgroep: 0-4 jaar) – Villa Knotz – locatie: Leidschenveen
  • bewegen / patio’s (doelgroep: 4-12 jaar) – Anne Frankschool – locatie: Kanaaleiland Utrecht
  • ontdekken / lineair (doelgroep: 0-18 jaar) – Droomschool – lokatie: Dordrecht
  • ervaren / landschappelijk (doelgroep: 12-16 jaar) – Sterrencollege – lokatie: Haarlem
  • synergie door proces (doelgroep: 18-22 jaar) – Fontys sporthogeschool – lokatie: Eindhoven
  • duurzaamheid (doelgroep: 18-25 jaar) – Amsterdam University college – lokatie: Amsterdam
  • verbinden / netwerk (doelgroep: studenten universiteit) – campus TU Delft – lokatie: Delft

Na de presentatie was er tijd voor een debat over de rol van de architect binnen onderwijsprojecten. De vraag was hoe behouden opdrachtgevers hun proces met architecten en adviseurs? Hoe behouden zij invloed op het ontwerp?

De titel van de presentatie suggereerde voor mij dat Mecanoo een visie zou laten zien op het onderwijsgebouw van de toekomst. Dit deden zij niet. Zij gaven een overview van de onderwijsgebouwen die zij maakten. Op zich een interessante avond waar ik iets meer van had verwacht. Was het daarom verloren tijd? Nee zeker niet, de tentoonstelling is mooi vormgegeven en geeft een goed beeld van de onderwijsgebouwen die Mecanoo de afgelopen jaren heeft ontworpen. De verbinding op thema’s was origineel. En het is altijd fijn om het gebouw waar je in werkt dan terug te zien komen in het geheel.

Op werkbezoek in Kopenhagen – deel II

Een paar weken geleden was ik in Kopenhagen voor een vergadering van de Liber Architecture Group. Omdat ik mijn tijd goed wilde besteden heb ik een aantal innovatieve bedrijven aangeschreven met de vraag of ik langs mocht komen. En dat kon, wel 4 werkbezoeken had ik op 1 dag. Achteraf gezien misschien een beetje veel. De stad was afgezet vanwege een wedstrijd wielrennen en de afspraken zaten te dicht op elkaar. Een beetje stress had ik dus wel.

De eerste afspraak had ik met Michael Thomsen (creative director) van Workz in het nieuwe kantoorpand dat op dat moment verbouwd werd.

 

Terwijl Michael mij rondleidde vertelde hij over het bedrijf. Hoe zij games (bordspellen in dit geval) inzetten voor veranderingstrajecten en innovatie. Hij vertelde ook over de geschiedenis van het pand, het was eerst een soort relaxhuis met heuse bubbelbaden in de kelder (zag er erg Grieks uit, met muurschilderingen en verschillende hoogteniveau’s).  Mijn tweede afspraak was bij Living Lab, aan de andere kant van de stad. Michael moest daar in de buurt zijn voor een presentatie en bood aan er samen heen te lopen. Onderweg spraken wij verder over innovatie, over bijzonder mensen zoals Caroline Nevejan en projecten. Later stuurde bij mij de link naar dit filmpje. Volgens hem zeker de moeite waard om eens te bekijken. En hij heeft gelijk, het is een mooi voorbeeld van samenwerking.

Al wandelend dus naar Living Lab om Hans Henrik Agger te ontmoeten. Ook zij waren verhuisd en het kostte ons enige moeite om het kantoor te vinden. Hans Henrik is nog maar een jaar directeur van Living Lab en kon wel iets over de projecten vertellen maar nog niet zo heel veel. Living Lab bestaat inmiddels 6 jaar en er werken 10 medewerkers (vast). Daarnaast worden er veel tijdelijke krachten binnengehaald om aan specifieke projecten te werken. Zij doen geen implementaties, maar wel het onderzoek dat daar aan vooraf gaat. Veel onderzoeken gaan over verandermanagement en over ouderen. Zij werken op internationaal niveau samen, onder andere met de Waag in Amsterdam. En ook al zit het kantoor op de campus van de universiteit, toch werken zij niet veel samen met studenten.

De afspraak met Anette Væring van Mind Lab was weer in het centrum. Dacht ik nog een tijd te hebben om te lunchen, werd het een broodje met Anette aan een tafel in het ei dat midden in hun kantoor staat. Bij binnenkomt was er ook een groep Nederlanders van een ministerie. Ik ben erg benieuwd wie dat zijn geweest maar durfde het niet te vragen. Er was even onduidelijkheid of ik bij die groep hoorde, ik kom toch ook uit Nederland, maar nee, ik was alleen en had een afspraak met iemand anders.

   

Anette vertelde dat Mind Lab werkt voor 3 ministeries maar dat zij zelf projecten kiezen die ze willen doen. Zij denken na over strategie, over grote problemen en verandering op lange termijn. Zij doen altijd projecten met bewoners van Denemarken – bijvoorbeeld hoe houdt je mensen langer in het land als zij een tijdelijk dienstverband hebben. Andere projecten zijn het maken van films over online winkelen, of het samenwerken met studenten om nieuwe devices te testen. Met Anette heb ik kort gesproken, zij moest snel door naar een andere afspraak. En toch was het inspirerend, het gesprek, de omgeving en het idee dat je speciaal voor ministeries aan het werk bent. Volgens mij kennen wij zoiets in Nederland niet. Maar misschien kwamen de andere Nederlanders daarom ook wel op bezoek.

Het laatste bezoek was bij Innovation Lab, weer terug naar de campus van de universiteit omdat daar het kantoor zit. Lóa Stefánsdóttir had wel door dat ik zo aan het einde van de dag vol zat met indrukken. Dus we namen een kop thee, de stroopwafels die ik had meegenomen en zochten een fijne plek in het gebouw.

Innovation Lab bestaat 10 jaar en is ontstaan vanuit een nationaal telecombedrijf TDC. Toen Innovation Lab groeide zijn zij alleen verder gegaan. Op de 5e verdieping van dit gebouw waar de IT-universiteit zit zijn verschillende bedrijven gehuisvest die soms samenwerken en vaak kennisdelen. Ook worden studenten ingezet bij de projecten. Loa is antropoloog en erg geïnteresseerd wat technologie met mensen doet.  Zij verwees mij naar het werk van Ken Anderson die bij Intell werkt. Hij heeft interessante ideeën als het gaat om technologie en het verbinden van mensen. Met Lóa sprak ik ook over innovatie. Zij ziet dat als een combinatie van passie en het verbinden van mensen. Het was fijn om met Lóa te praten, wij zaten op 1 lijn en het klikte. De knuffel aan het einde van het gesprek was gemeend en ik heb een idee dat ik haar vaker zal ontmoeten. Misschien niet volgend jaar maar vast en zeker een keer in de toekomst.

Na zo’n dag is het lastig om direct te bepalen of je er iets aan gehad hebt of niet. Nu een paar weken later kan ik zeggen dat het mij zeker iets heeft gebracht. Ik heb nieuwe, bijzondere en gepassioneerde mensen ontmoet, die net als ik, met innovatie bezig zijn. Ik heb gezien hoe belangrijk onderzoek is en dat we daar misschien niet genoeg tijd in stoppen, we willen snel implementeren en produceren. Het is goed om na te denken over wat technologie met mensen doet. Ik denk dat wij hier soms te weinig bij stil staan en dat we te makkelijk mee gaan in de flow van altijd maar nieuwe dingen uitproberen. Of ik de volgende keer weer vier werkbezoeken doe, ik denk het niet. Het was net even te veel geren en gestress. Maar ach, een dag stilzitten is ook niets voor mij dus voor hetzelfde geld pak ik het de volgende keer weer net zo aan. De Denen zijn enorm gastvrij dus mocht je een keer in Kopenhagen zijn en een kijkje willen nemen in de keuken van. Gewoon mailen, vragen, nee heb je maar vaker krijg je ja.

Meer foto’s van deze werkbezoeken vind je hier.

Virtueel prikbord – pinterest

Ben je visueel ingesteld dan is pinterest zeker iets voor jou. Je kan met pinterest virtuele prikborden maken van afbeeldingen die je vindt op het web. Je kan dus eigen prikborden maken maar ook geïnspireerd raken van prikborden van anderen.

Pinterest werkt met zogenaamde pins.

Als je een mooie afbeelding tegenkomt online pin je deze aan je prikbord. Doordat de link naar de bron wordt vermeld houd je het overzicht waar beelden vandaan komen. Met verschillende pins stel je dan een prikbord samen, je mag een onbeperkt aantal pins toevoegen aan je prikbord.

Als je een prikbord van iemand anders bekijkt en je ziet daar iets moois dan kun je die afbeelding repinnen (net als een retweet op twitter) op je eigen bord. Degene die als eerste de pin maakte krijgt de credits. Je kan ook prikborden samen met vrienden samenstellen. Hiervoor nodig je ze eenvoudig uit via twitter of facebook. Je kan pins liken en van een comment voorzien.

Een prikbord ziet er dan zo uit:

 

Meer informatie: pinterest (beschikbaar voor computer en als iPhone app)