op werkbezoek – in wageningen

Gister ben ik met een aantal collega’s van het programma Sociale Innovatie naar de Universiteit van Wageningen geweest. Hier werden wij ontvangen door Rolf Heling en Ton Risse die ons vertelden over het nieuwe werken bij het Facilitair Bedrijf. Omdat we vroeg waren namen we een kijkje in een gebouw met de naam IMPULSE, een ontmoetingscentrum waar wetenschap, bedrijfsleven en overheid elkaar inspireren en stimuleren.

In de brochure van dit gebouw staat:

Impulse, een ontmoetingsplek op Wageningen Campus waar vaste patronen worden losgelaten en waar in een inspirerende omgeving nieuwe ideeen en initiatieven ontstaan.

Mooi geformuleerd. Vooral dat loslaten van vaste patronen. Ik had er meteen een beeld bij.

Rolf Heling had voor ons een presentatie klaargezet en hij vertelde vol enthousiasme over hun nieuwe werken project. Waarom ze het hadden gedaan (over de grenzen en functies en afdelingen heen, kennisdelen, effectiever en (slimmer) samenwerken, stimuleren van creativiteit, sturen op resultaat en output, aantrekkelijke werkgever en efficiënter gebruik van m2). Hij vertelde ook dat ze niet hebben gepolderd, het concept is in zijn totaliteit ingevoerd en pas achteraf is gekeken of er aanpassingen nodig zijn. In het project zijn zij ondersteunt door Rietmeijer, Annelies Meijers (AM Kwadraat) en hebben ze digicoaches ingezet die collega’s hielpen met archiveren, opruimen en clean desk.

Na de presentatie kregen wij een rondleiding door het gebouw. Het gebouw is open, transparant en biedt veel verschillende soorten werkplekken waar je tot 22.00 uur gebruik van kan maken. Het kantoor is een ontmoetingsplek geworden. Er zijn een paar vaste werkplekken, iedereen heeft een laptop en een mobiel gekregen en kan dus flexibel werken. Op de aanlandplekken staan schermen en zijn de tafels niet in hoogte verstelbaar. Het is de bedoeling dat je hier niet langer dan 2 uur zit te werken. De secretaresses en de servicedesk hebben een geprefereerde plek, als zij in het gebouw zijn zitten zij hier en als de plek vrij is kan er iemand anders zitten.

Rolf vertelde dat zij veel mensen uit de organisatie hebben betrokken, dat er veel is gecommuniceerd en dat mensen goed zijn begeleid in het verandertraject. Het motto is en blijft stimuleren & verleiden. Hij noemde ook de succesfactoren:

  • management vanaf begin eensgezind
  • niet polderen om integraal concept intact te laten
  • medewerkers maximaal betrokken
  • zorgvuldiger naar medewerkers met problemen
  • bricks, bytes en behavior samen opgetrokken in zorgvuldig voorbereidingstraject (inclusief architecten)

Meer foto’s van dit bezoek staan op flickr.

TEDxDelft – the day after

Maanden leef je er naar toe en ineens is het dan weer voorbij, TEDxDelft 2012. Zoveel mensen, zoveel indrukken, zoveel te verwerken en dat deed ik vandaag. Tussen de schoonmaaklussen en wasjes die gedraaid moesten worden dacht ik aan de afgelopen 2 dagen. Maar eigenlijk begon TEDxDelft voor mij al maanden geleden. Ik was gevraagd om mee te doen en zonder te weten wat ik precies ging doen zei ik ja. Rob liet me niet veel later weten dat ik speaker liaison zou zijn, een soort van vraagbaak voor de perfomers, maar ook de persoon die zorgt voor alle informatie van de performers. Als een performer bekend werd mocht ik mailen om te vragen naar persoonlijke informatie en foto’s. Toine zorgde voor de coaching van de performers en soms gingen Toine en ik bij een performer op bezoek. Zoals bij Pim van den Akker. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik binnenkwam bij zijn bedrijf op het industrieterrein van Delft, geen idee wat te verwachten. En ik herinner me ook hoe ik wegging, Toine aankeek en werkelijk geen idee had wat Pim op het podium zou gaan doen. Gister werd het duidelijk. Hij maakte een bijzonder mooi bloemkunstwerk terwijl hij vertelde over zijn leven en zijn werk.

Een ontzettend indrukwekkend verhaal wat ik zeker niet had willen missen. Ik ben blij dat ik in de zaal ben gaan kijken toen Pim op het podium stond. De meeste performers heb ik namelijk achter de schermen gezien, via de livestream.

Ook onder de indruk was ik van de 16-jarige Judith Adema. Zo was Judith donderdag de hele dag bij de generale repetitie en werd voor het diner bij IKEA haar zus van het station opgehaald zodat zij samen op vrijdag naar de Aula konden komen. Samen vond ik ze ook op de schommelbankjes in de gang.

Het was donderdag, de dag van de generale repetitie, nog best druk met voorbereiden. Met een aantal mensen hebben we ringetjes in sleutelhangers gedraaid en tasjes gevuld. Ondertussen liepen performers de ruimte in en uit. Stelden zij de laatste vragen en deed Judith haar huiswerk.

Om 6 uur gingen we met zijn allen bij IKEA eten en daarna borrelen in het IKEA hotel (hotel WestCord Delft).

En vrijdag, toen was het moment daar. De dag waar we allemaal op hadden gewacht. Een dag die zomaar weer voorbij was. Een dag vol positieve energie, complimenten, enthousiaste sprekers, bloggers en deelnemers. Een dag die ik niet had willen missen!

Als speakers liaison heb je maar 1 doel en dat is het de performers naar de zin maken. Ik hoop dat dat gelukt is. Ik vond het waanzinnig om met de performers te mogen werken. Met sommigen had ik via de mail al een iets uitgebreider contact en dan is het leuk om elkaar dan F2F te ontmoeten.

Alle blogposts, tweets en de livestream vind je online op de TEDxDelft website. De jongens van de tekeningen maakten een visuele presentatie van de dag. Hoe, dat zie je hieronder.

Op een rustig moment ga ik de livestream nog eens kijken. Ik heb niet alle performances kunnen zien en dat is jammer. Wil jij ook nog het een en ander terugzien kijk dan hier.