Bill Rankin: the New classroom – how Information Technology is transforming Educational space

Volgens Rankin wacht momenteel iedereen op iedereen als het gaat om het radicaal wijzigen van het onderwijs met behulp van mobiele technologie. Hij ziet het als baanwielrenners die ook op elkaar wachten, totdat iemand los gaat en probeert te winnen. Als diegene in het onderwijs los gaat zal er, volgens Rankin, veel veranderen. Hij geeft een paar cijfers; 80% van de 0-5 jarigen gebruikt eens per week internet, 70% van deze leeftijdsgroep gebruikt dagelijks een mobiele telefoon (maar misschien heb ik dit verkeerd opgeschreven want het lijkt een beetje veel voor kinderen). Met dit in ons achterhoofd vraagt Rankin zich af hoe een nieuw klaslokaal er uit moet zien. Hij neemt de ruimte waarin wij zitten als voorbeeld. Netjes in rijen, hij staat voor ons en levert informatie. Na een paar uur zitten deze stoelen echt niet lekker meer. Er is weinig licht. Stoelen verplaatsen is niet mogelijk. Het leren is in deze ruimte passief.

Rankin heeft vijf onderdelen waarop hij een ruimte beoordeeld.

• structuur (hoe is de ruimte opgebouwd, licht, ramen, etc.)
• oriëntatie (hoe zit iedereen, waar staat de docent)
• flexibel (kun je dingen verplaatsen)
• gereedschap (wat voor soort gereedschap is er, staan er pc’s, kun je het licht dimmen, temperatuur verlagen, etc.)
• infrastructuur

Rankin laat ons vervolgens nadenken over – wat hij noemt – de power differences. Aan de ene kant van de zaal zitten de nooduitgangen, dat is een verschil. Rankin heeft een microfoon, ook een verschil met de rest van de aanwezigen. Zijn deze verschillen erg? Hebben wij Rankin nodig om informatie te vinden over een bepaald onderwerp. In dit geval, het voorbeeld, Sugata Mitra. De conclusie, wij hebben Rankin niet nodig. Sugata Mitra zegt dat je voor onderwijs toegang en community nodig hebt. In de zaal waar wij nu zitten doen we niet aan community vorming, we zitten naast elkaar, neuzen dezelfde kant op. Maar tijdens de koffie en de lunch hebben we wel mogelijkheden, dan kunnen we met elkaar kennis maken, bijpraten en discussiëren. Rankin trekt de lijn door naar het onderwijs. In de manier  waarop wij onderwijsruimten inrichten houden wij geen rekening met communityvorming.

Vervolgens maakt Rankin de stap naar mobiele devices. Is het – als je gebruikt maakt van deze technologie – belangrijk waar je je bevindt. Rankin ziet de mobiele device als een productiestudio. Wij gaan van een consumptie- naar een creatiemodel. Wij creëren content en delen dit met anderen in een community. Het informatiemodel is gewijzigd en daarmee ook de inrichting van de ruimte.

Rankin ziet het als volgt

more access yields more participation -> more participations yields more custodianship -> more custodianship yields more diversity – more diversity yields more access.

We kregen een nieuwe opdracht van Rankin, namelijk het antwoord vinden op de vraag hoe je vuvuzela geluid uit een bestaande opname van een voetbalwedstrijd kan filteren. Hoe deden we dit, we discussieerden met de persoon naast ons, misschien zelfs met die daarnaast. Draaiden we ons om? Nee. Verplaatsten we onze stoelen? Nee. Toch weten we dat het niet optimaal is om naast elkaar te zitten als je zo’n opdracht krijgt. De mensen met een laptop of tablet waren in het voordeel. Zij zochten het antwoord gewoon op.

In onze generatie en de generaties boven ons is het belangrijk om het antwoord te vinden. De generaties onder ons vinden gebruiken belangrijker dan vinden. Jongeren gebruiken het materiaal en gaan van daaruit verder. Vreemd is het dus wel dat we klaslokalen ontwerpen die gericht zijn op vinden, terwijl de jongere generaties vragen om omgevingen waarin zij kunnen gebruiken. Rankin gaat nog een stap verder. Vroeger ging informatie naar 1 punt – de docent – hier werd de omgeving voor gebouwd. Nu – denk aan het internet – hebben wij toegang tot een informatie matrix. Maar onze klaslokalen zijn nog steeds hetzelfde ingericht. Er zijn veel voorste rijen, veel schermen, veel groepsplekken en er is flexibel meubilair. Maar de wereld is ons klaslokaal geworden.

In the digital age Information is a commodity -> informational delivery -> the architecture of creation and participation

En nu is het wachten op de eerste wielrenner die het lef heeft om harder te gaan rijden.

(Bron afbeelding Bill Rankin)

Martijn Luijks – Thieme Meulenhoff

Na Bill Rankin kwam Martijn Luijks van Thieme Meulenhoff aan het woord. Het is best erg maar wat mij het meest is bijgebleven is dat hij continu zijn laptop en iPad wisselde (met de wisseling van kabel naar de beamer). Niet dat wat hij liet zien op de iPad ook niet als een slide in powerpoint getoond kon worden. En dat leidde dus af, maar ik heb wel wat aantekeningen gemaakt.

Bron afbeelding: schooltas.q42.com

Luijks sprak over SCHOOLTAS, een (gratis) iPad app van de uitgever. Sinds de komst van de iPad vragen docenten en directies aan de uitgever om na te denken over een app. Werkt dat een boek op de ipad? Werkt een ipad in de klas? Om deze vragen te kunnen beantwoorden onderzocht Thieme Meulenhoff de mogelijkheden en ontstond SCHOOLTAS 1.0, die vanaf januari 2010 in de appstore beschikbaar was. Met deze app kun je de schoolboeken lezen en gebruiken. Dit grijpt minimaal in op het onderwijsproces. Iedere leerling heeft een eigen device waardoor er een nieuw speelveld voor leren ontstaat, met als veilig vangnet het boek.

Op 6 domeinen wil Thieme Meulenhoff nog ontwikkelen:

• samenwerken
• social networks (delen met het netwerk)
• interactie (werken met werkboeken en audiofragmenten)
• intelligentie
• augmented reality
• gamification.

Kees Versteeg – Hondsrug College

Kees Versteeg (rector Hondsrug College) vertelde een mooi verhaal over de digitiek van de toekomst – leren op maat via de iPad. Het project heet Leren op Maat waarbij iedere leerling op deze school een iPad krijgt. Niet omdat het een leuk device is maar omdat de school het onderwijs wil veranderen. Hier wordt onderwijs iets dat persoonlijker is, met persoonlijke content en organisatie op maat. De rol van de docent verandert hiermee ook. Hij wordt iemand die de leerling helpt iets te vinden. En dat spreekt eigenlijk het verhaal van Rankin tegen waarin het vinden niet het belangrijkste is, maar het gebruiken. Deze nieuwe vorm van onderwijs wordt niet alleen toegepast op de iPad maar ook op andere mobiele devices. Versteeg gaf mooie voorbeelden van het gebruik van een roosterapp (inclusief jaarrooster) en het volgen van studievoortgang en behoefte van een student.

Eric Slaats – Fontys

De laatste spreker van de middag was Eric Slaats van Fontys. Hij sprak over mobiele interactieve non-lineaire presentaties. Vorig jaar deed Fontys een breed experiment met smart mobile Learning (looptijd sept 2010 – april 2011, 160 ipads, 120 studenten, 35 docenten, 10 instituten, 3 diensten). Slaats, zelf ook docent, heeft veel content die je vaker wilt hergebruiken.Hij maakte een ipad app waarbij het eenvoudig is om tijdens een presentatie te kiezen voor de slides die je wilt gebruiken. Aan het einde van de les krijgen de studenten een pdf van de slides die zijn gebruikt.Tijdens de les kunnen studenten anoniem vragen stellen en links doorgeven (die de docent met een preview kan zien). De docent heeft op zijn scherm de slides (links onder elkaar), de actieve slide groot in het midden, een timer en kan hij notes toevoegen. Er is samengewerkt met …. (heb zijn naam niet meegekregen) om video’s van de colleges te maken. Recording box heet deze app. KI zorgt ervoor dat de video doorzoekbaar is.

De app heet iPresent en zal binnenkort aanwezig zijn in de app store (gratis – zowel voor ipad als android tablets). Meer achtergrond over iFontys waar iPresent onderdeel van is vind je hier.

Misschien komt het niet over in deze post maar de app is werkelijk waanzinnig. Erg jammer dus dat we niet mochten fotograferen en dat Apple het zo lastig maakt om een app te laten testen. Binnenkort wellicht meer (als de app te downloaden is en ik hem heb kunnen testen).

Frank Thuss was ook aanwezig (las ik op twitter en hij zat bijna naast mij) en zijn verslag van de dag lees je hier.

Na het downloaden in de appstore kom je op de beginpagina. Je kan de keuze altijd nog aanpassen. Ik heb mijn GoogleReader gekoppeld.

Dit hoeft niet. Je kan ook meteen doorgaan met stap 2:

In deze stap kies je voor onderwerpen (secties) die je aandacht hebben. Je loopt een aantal pagina’s door en kan aan het einde ook zelfbedachte thema’s toevoegen.

En dan ben je al klaar.

Zoals je ziet zit er rechtsonderin een knop om de instellingen te wijzigen. Je kan dan nieuwe secties toevoegen of oude verwijderen. Ik wilde als sectie Het Nieuwe Werken toevoegen maar dat lukt niet, er worden geen secties gevonden.  Als ik zoek op HNW vind ik wel management.
Rechtsboven aan de pagina zie je de secties die ik heb gekozen. Als je een artikel hebt gelezen zie je aan de rechterkant van de pagina een aantal knoppen, waaronder like, give me more from en give me more about. Ook kun je het artikel direct delen via twitter, facebook, delicious en email.

Zite lijkt erg op Flipboard dus ik ben benieuwd hoe vaak ik het zal gebruiken. Daarnaast vraag ik me af hoe lang het duurt voordat de app snapt dat ik in Nederland woon en dus ook artikelen over Nederland wil lezen.

De app is gratis te downloaden in de appstore.

Meer informatie: Zite

Nadat ik de iPad had uitgepakt en geïnstalleerd was het tijd voor de Galaxy Tab, ook wel SGT genoemd. Wat meteen opvalt is dat de SGT veel kleiner is dan de iPad en gemakkelijk in een hand gehouden kan worden. Overigens doet dit niets af aan het scherm, ook al is het kleiner, het is scherp en geeft een mooi beeld.
Daarnaast is de standby tijd van de SGT korter dan die van de iPad. Ik denk dat dit komt omdat de SGT in standby modus nog gewoon een telefoon is en de iPad in standby modus dat niet is. Dit is wel iets om rekening mee te houden.
Je kan de SGT ook zonder simkaart gebruiken, dan kan hij alleen op internet via wifi.

Om in de market van Android apps te kunnen downloaden heb je een gmail account nodig. Dit gmail account kun je dan ook gebruiken voor de mail en agenda functie. In het mailprogramma dat standaard op de SGT zit kun je je mail laten binnenkomen, het nadeel is dat dit POP/IMAP/ActiveSync gebruikt. Je kan dus beter de gmail-app gebruiken die er ook standaard op de SGT zit als je van plan bent het gmail account optimaal te benutten.

De apps die ik geinstalleerd heb zijn:

• NU
• Elsevier
• Teletekst
• NYTimes
• Flickr Free
• TED Talks
• TED Mobile
• Evernote
• Thinking Space
• NASA Images
• Street view in Google Maps
• Twitter
• Coolfacts
• Dictionary
• Today in history
• Bb Mobile Learn
• Factbook
• Advanced Task Killer

Vooral deze laatste app is handig omdat alle active apps in een keer worden gesloten (kan ook op automatisch ingesteld worden).

De SGT wordt al met een groot aantal apps geleverd. Ik heb nog niet alles ontdekt maar dat zal ik de komende tijd zeker doen. Ook het gebruik van de camera moet ik nog beter onderzoeken.
Dymphie heeft ook al een poosje een SGT en schrijft hierover op haar blog, zeker de moeite waard als je wilt weten hoe een informatiespecialist de SGT gebruikt.

Wat me tot nu toe is opgevallen is dat niet alle apps in de iTunesstore ook automatisch in de Android Market te vinden zijn, soms moet je dus op zoek naar een alternatief. Ik denk dat dit de komende tijd wel zal veranderen, zeker als Android een groter marktaandeel krijgt en het betalen in de Market niet langer via een creditcard hoeft (lees hiervoor dit voorbeeld of kijk hier).

In de volgende posts wil ik apps met elkaar gaan vergelijken. Ook wil ik de SGT en de iPad tijdens het werk gebruiken en deze door collega’s laten testen.

Als eerste haalde ik de iPad uit de doos en ben ik ongeveer een dag bezig geweest met apps downloaden en installeren. Nu heb ik al eerder een iPad mogen inrichten, deze staat op de balie van de bibliotheek. De apps had ik er op gezet met de pc die op het werk staat. Die apps zag ik nu niet terug toen ik thuis deze tweede iPad inrichtte. Ik dacht altijd dat je iTunes-account informatie opgeslagen was in de cloud maar ik kwam er achter dat ik de apps die ik op mijn werk heb gekocht pas op mijn nieuwe iPad kan zetten als ik die ook heb gesynchroniseerd met de pc op het werk.

De apps die ik al heb geïnstalleerd zijn:

• Flickit
• TED
• NU
• Telegraaf
• Elsevier
• Teletekst
• Volkskrant
• Parool
• Bright
• Life
• Flipboard
• NYTimes
• Inkling
• Evernote
• Dropbox
• MindMeister
• SoundNote
• 7th Guest
• TU/e Library
• Duke Mobile
• LibAnywhere
• DCPL
• NASA
• HistoryMaps
• GoSkyWatchP
• CoolFacts
• Dictionary
• On this day…
• Discover
• Foursquare
• iTU Delft
• Bb Mobile Learn

Sommige apps zijn speciaal voor de iPad gemaakt, anderen alleen nog maar voor de iPhone. Deze laatste worden verkleind op de iPad weergegeven waarna je de keuze hebt om deze 2x te vergroten. In sommige gevallen werkt dat prima maar soms wordt de beeldkwaliteit er niet beter op, zoals bij de app van de Telegraaf.

De apps van de Volkskrant en het Parool werken prima. Als je de app hebt geïnstalleerd kun je 10x gratis een krant downloaden. Hierna betaal je door de weeks voor een krant 0,79 euro en in het weekend 1,59 euro. Een jaarabonnement is 149 euro. De app is eigenlijk gewoon de krant. De extra’s zitten er in dat je een foto uit de krant kan delen als je eerst hiervan een screenshot hebt gemaakt. Een keer klikken op een artikel vergroot deze in een nieuwe pagina, twee keer snel klikken vergroot het artikel op dezelfde pagina. Ook is er een knop overzicht, hiermee verschijnt de inhoudsopgave en kun je snel naar een artikel dat je wilt lezen. De knop live news laat het laatste nieuws zien.

In het menu onderaan de pagina zie je de knoppen kopen, mijn kranten, mijn account en help. Ik heb al twee gratis kranten gedownload (je kan tot een week terug kranten kopen). Als ik ze wil verwijderen dan kan dat eenvoudig met de knop bovenin het scherm.

Gisteravond heb ik met de iPad op schoot op de bank een krant gelezen. Je moet hem op schoot houden als je geen hoes hebt die je neer kan zetten. De iPad kun je niet met een hand bedienen dus je hebt twee handen nodig om hem vast te houden en door de krant te bladeren. En om dat te doen vind ik de iPad te zwaar. Al na een paar minuten beginnen mijn spieren te protesteren. En dus lees ik vandaag de krant met de iPad voor me op tafel. Ik hoef hem dan niet vast te houden en heb aan een hand genoeg om te kunnen bladeren.

Maar even terug naar de app van de Volkskrant. Een mooie app die doet wat hij moet doen. Maar de krant blijft gewoon de krant, het is alleen een digitale versie van het papieren exemplaar. En eigenlijk is dat jammer, er kan zoveel meer dan dat maar ik geloof dat uitbreidingen van de app snel volgen als ik dit bericht lees.

Ook heb ik al snel even gekeken naar de Blackboard Mobile Learn app (ik had hiervan een demo gekregen tijdens Educause). Omdat ik niet veel courses volg blijft mijn lijst een beetje leeg en kan ik nog niet zoveel met de app. Maar voor onze studenten lijkt het mij een prima app.

De overige apps moet ik nog uitgebreid gaan testen en bekijken.
Maar eerst de Galaxy Tab installeren en ook daarover zal ik een post schrijven.

Update: 28 december 2010
In iTunes ben ik ingelogd met het bibliotheekaccount, maar ik heb ook met mijn privéaccount even aan de iPad gezeten (maar niets gedownload). In de store op de iPad zie ik dat er updates zijn voor bepaalde apps. Ik kan deze bijwerken maar moet dan inloggen met mijn privéaccount, terwijl ik – als ik kijk onder uitgelicht bij accountinformatie – ben ingelogd met het bibliotheekaccount. Ook onder instellingen ben ik ingelogd met mijn bibliotheekaccount. Raar. Foutje van Apple?

Het beginscherm laat het zoekvenster zien waarmee je in de catalogus kunt zoeken. Je kunt zoeken op alle woorden, of verfijnen naar titel of auteur.

Na het invoeren van een zoekterm kom je in de resultatenlijst. En zie je direct of een full-text van een artikel aanwezig is of dat je het boek kan lenen.

Een record ziet er zo uit.

Je kan dan een reservering plaatsen of de full-text bekijken (alleen als je TUe wifi gebruikt).

Onder in de balk zie je een aantal knoppen staan, zoals resultaten, favorieten, bibliotheekinformatie en my info.

In het lijstje met favorieten zie je de publicaties terug die je op een eerder moment hebt willen bewaren.

Onder de knop bibliotheekinformatie vind je nieuws, locaties en contactinformatie terug.

Met in het nieuws de laatste berichten die de bibliotheek ook op de website heeft geplaatst.

De knop my info is zeker interessant. Hier vind je informatie over je leengegevens, de reserveringen die je hebt uit staan en hoeveel boete je nog moet betalen.

Je overzicht van leningen ziet er dan zo uit:

En als laatste dan nog de plattegrond van de campus. Met de locaties van de bibliotheken.

Een mooie, eenvoudige app die doet wat hij moet doen. Gemaakt door Nick Veenstra (die ook zo aardig was om alvast wat screenshots aan mij te mailen).

Uiteraard te downloaden in de appstore.

Literacies: How Technologies Shape Teaching and Learning
Almost six centuries ago, when Gutenberg’s press first made printed information widely available, the world saw an explosion of creativity. Educational, political, and religious institutions were radically transformed as those who had once been excluded gained access and found new opportunities to participate. The resulting transformation unleashed the waves of invention that created the modern world. Unfortunately, some of that creativity has gone stale, and mechanisms have developed that once again leave many feeling alienated, disengaged, and overwhelmed… Yet a new generation of mobile technologies is emerging to reenergize the system. The first true digital books—books that are location-aware, media-rich, broadly-interlinked, and socially-connected—are just on the horizon, offering a new kind of access that could be just as disruptive and transformative as Gutenberg’s revolution. This presentation will explore the historical trajectory, describe some of the ways that books are metamorphosing, and consider the creative possibilities offered by the new age of information.

How to Envision (and Realize!) What’s Next for Your School
It’s often not really that difficult to develop a vision for using technology in education. However, getting faculty, technologists, administrators, and students to share that vision can be extraordinarily difficult. This problem is made worse by the fact that, in many cases, these groups simply don’t talk to one another, and the language they use about learning and technology is rarely the same. As you consider deploying or furthering new technology initiatives at your own institutions, it may be helpful to hear some of the ways one school worked to overcome the internal and external barriers as they developed a campus-wide mobility initiative based on the iPhone and iPod touch. This session will offer both a historical overview of Abilene Christian University’s Connected mobile initiative and will offer some practical steps for those wishing to develop a vision and realize it.

Nu heb ik vorig jaar tijdens Educause ook sprekers van Abilene Christian University gehoord en toen was ik erg onder de indruk van het project waarbij zij aan alle studenten iPhone’s en iPods uitdeelden.

Maar terug naar vandaag. Bill Rankin van ACU gaf vandaag twee presentaties. De eerste was een inleiding op ons tijdperk en hoe technologie daarin een rol speelt. Maar om over ons tijdperk te kunnen praten moeten we eerste kijken naar wat er in de geschiedenis heeft plaatsgevonden en wat de rol van technologie daarbinnen is geweest. Technologie is succesvol als het een probleem oplost, maar veelal wordt er tegelijkertijd een nieuwe cultuur ontwikkeld en worden er nieuwe problemen zichtbaar.
Rankin noemde als voorbeeld de technolgiecyclus (als ik goed heb van Marshall McLuhan):
innovating – building – solidifying – destabilising – innovating
Veelal bevinden opleidingen zich bij destabilising en studenten bij innovating.

Rankin neemt ons mee en legt uit welke gereedschappen wij hebben als het gaat om leren en hoe die de cultuur kunnen veranderen.

Het handen tijdperk

De middeleeuwen – is een tijdperk van handen. Handen maken informatie en degene die de informatie bezit geeft het met de hand over aan een ander. Locus (de plaats) is belangrijk.

Rankin geeft het voorbeeld van de scroll versus de codex, waarom heeft deze overgang eigenlijk plaatsgevonden? Dit was met name omdat de scroll een lineair product is. Een codex of een boek is een technologie waar je random toegang tot hebt. Daarnaast vereist een scroll een tafel, het is dus een device die om een bepaalde situatie vraagt. Een boek daarentegen is portable. En als je er goed over nadenkt dus een mobiel device. In de 3e eeuw was er vraag naar informatie die niet plaatsgebonden was. Mensen wilden informatie daar waar zij waren. En dus werd er technologie ontwikkeld die dat mogelijk maakte, het boek.
De afbeeldingen in een boek zijn, als je er verder over nadenkt, eigenlijk multimedia. Het voorbeeld dat wordt getoond is een afbeelding in een boek van datzelfde boek, een soort augmented reality, meent Rankins.
Het primaire doel van docenten is om anderen iets te leren. Als ik van mensen iets wil leren in dit tijdperk moet ik bij die mensen in de buurt zijn of de mogelijkheid hebben om te reizen. Een boek is iets wat je niet bij je hebt, je moet naar mensen toegaan die boeken bezitten. In dit tijdperk kunnen weinig mensen produceren en consumeren. Veel mensen kunnen niet participeren. Er worden dus veel mensen overgeslagen als het gaat om onderwijs en toegang tot informatie.
Het model van universiteiten in die tijd was een model van leerlingen die bij een docent wonen. De waardevolle context, het van hand naar hand overgaan van informatie is heel dichtbij. De relatie docent – student is heel hecht. De docent is een guide. Je herhaalt dingen totdat je het snapt. Als het niet goed gaat doe je het opnieuw. Niet iedereen leert hetzelfde en niet iedereen is even snel, maar dat is geen probleem.

Het zoeken naar informatie tijdperk

Het probleem is de toegang tot informatie die beperkt is. Gutenberg lost dit probleem op met de boekdrukkunst. Het geprinte boek is een gemechaniseerd en gestandaardiseerd iets. Je kan bibliotheken van boeken bouwen. Tot die tijd hadden bibliotheken misschien 100 boeken in de collectie. Nu kan de bibliotheek groeien.

En dit zorgt meteen voor een nieuw probleem. Als er zoveel informatie voorhanden is, hoe weet ik dan waar die informatie te vinden is. En dus wordt er iets ontwikkelt dat mij helpt bij het zoeken van informatie, het classificatiesysteem. In de tijd van de kaartenbak moest je eerst de onderwerpscode van een onderwerp zien te achterhalen, daarna ging je zoeken in de kaartenbak, vervolgens liep je naar de kast en vond je een boek. Nog steeds had je de informatie niet te pakken. Die vond je pas als je de juiste pagina had gevonden.

Rankin legt uit. In deze tijd zijn docenten primair de toegangverschaffers tot informatie, met de student als ontvanger. Er wordt in deze tijd veel aandacht besteed aan classificatie en catalogiseren. Als je niet weet hoe het werkt dan ben je nergens. In deze tijd is er ook veel aandacht voor het uit je hoofd leren van data, alleen al omdat je op deze manier sneller informatie kan vinden omdat het context geeft. Repetitie is het eerste dat je doet, de analyse komt daarna. Omdat iedereen hetzelfde boek gebruikt kan een docent zeggen, sla open op pagina 37. Iedereen is gelijk. En daarmee komt ook het besef dat mensen gelijk zijn en dus standaardiseerbaar zijn.

Niet langer speelt de locus een rol maar de nexus. Informatie kan naar mij toekomen vanuit verschillende plaatsen. Veel mensen kunnen participeren en nog meer kunnen creëren maar nog steeds vallen mensen buiten de boot dankzij het nieuwe probleem, het vinden van informatie.

Het tijdperk van de data

En dan komen we in het derde tijdperk. Het tijdperk van de data. In deze tijd worden studenten gezien als machines (Pink Floyd the Wall laten studenten al zien als gestandaardiseerd product). Zo veel mogelijk studenten moeten door een studie gejaagd worden alsof zij allemaal op dezelfde manier studeren en kennis tot zich nemen. Is dit wat wij willen? Marshall McLuhan schrijft dat sommige dingen opvallen terwijl andere dingen naar de achtergrond verdwijnen. Elke nieuwe technologie legt een focus op iets, maar dingen die ook belangrijk zijn verdwijnen naar de achtergrond. Elk medium heeft hiermee zijn eigen ondergang in zich. Zodra het medium omvalt komen nieuwe problemen naar voren. De nieuwe media in dit tijdperk is data. Als je op Google bijvoorbeeld zoekt naar educational technologie krijg je in 0,2 seconden 64 miljoen hits. Dit is teveel informatie, meer dan mensen in hun gehele carrière in zich op kunnen nemen. Je verliest in dit tijdperk minder mensen, maar de wereld wordt er niet minder gecompliceerd op. Het is niet de locus of de nexus die hier belangrijk is maar de matrix. Het probleem in de film is dat je niet weet wat echt is en hetzelfde geldt voor informatie. Als je googled hoe weet je dan wat waar is en wat niet, welke informatie kun je vertrouwen? Dit probleem wordt alleen nog maar groter aangezien de snelheid waarmee informatie wordt toegevoegd toeneemt. Hoe leef je in een wereld die bol staat van de informatie en hoe zorg je ervoor dat je niet in een informatiecrisis belandt?
Als je als docent informatie geeft aan studenten is dat dan handig of maak je het probleem alleen nog maar groter?

Het onderwijs ziet er als volgt uit. Docenten werken met studenten, zij doen het voor en de student doet het na, de content wordt door de docent in de klas gemaakt, de docent geeft de context aan, studenten oefenen net zo lang totdat zij de stof begrijpen. Dit komt overeen met hoe er onderwijs gegeven werd in het eerste tijdperk dat Rankin heeft besproken.

Rankin wil in zijn onderwijs een onderzoekslaboratorium opzetten. Hij wil leren buiten het leslokaal en de iPhone en iPod spelen hierbij een belangrijke rol. Problemen die wij nu hebben is dat wij de connectie van dingen niet zien, Rankin geeft het klimaatprobleem als voorbeeld. Is dat een technologisch, economisch, esthetisch of cultureel probleem? Of is het het allemaal? Hoe krijgen wij die interconnectiviteit weer terug.

Dit tijdperk draait om de survival of the most connected.

Voor docenten heeft mobiel leren het voordeel dat zij niet in het klaslokaal hoeven te blijven. Zij kunnen context geven op een andere manier:

• real world knowledge
• service and field based learning
• challenge based learning
• hybrid courses emphasizing on site, online and in-class components
• flexible teaching based on just-in-time student response

Als docent moet je de echte wereld opzoeken, deze niet simuleren, maar gebruiken om problemen op te lossen.

Voor de community heeft deze manier van onderwijs het voordeel dat alle informatie wordt gedeeld, studenten doen echte dingen voor hun omgeving (real world community services).

Rankin doet hier ook echt iets mee. Hij laat studenten informatie meenemen waaromheen hij een les bouwt. Hij bereid niets voor, laat het afhangen van waar studenten mee komen. Hij heeft hierdoor meer tijd om een persoonlijke relatie met zijn studenten op te bouwen. Studenten helpen lesmateriaal maken dus moeten zij het ook beoordelen. Docent en studenten samen maken er iets betekenisvols van. Rankin wilde dit eerst doen met drie groepen uit zijn klas, maar de gehele klas wilde meehelpen. Zij komen zelfs samen terwijl hij er niet bij is. Hij volgt ze dan via een blog en met andere online tools.

De tweede presentatie van Rankin ging voornamelijk over het iPhone/iPod project. Inmiddels hebben alle studenten een device en wordt het veel gebruikt. Zelf hebben zij apps hiervoor gemaakt waar de broncode van te downloaden is. Wat zeker helpt is als oude technologie overboord wordt gegooid, bijvoorbeeld de toegang tot vaste telefoonaansluitingen. Als je collega’s dus verplicht om de nieuwe technologie te gebruiken. Wat ook helpt is om het een experiment te noemen, dan mag je falen, dan mag je fouten maken en hoeft niet iedereen meteen mee te doen. Op een gegeven moment is de peer presure zo groot dat iedereen wel mee wil doen. Begin met de voorlopers die graag willen uitproberen.

Rankin geeft een lijstje van wat nodig is voor succes:

• ubiquity of devices
• killing old technologies and inititives
• redesign of facilities for mobility and collaboration
• infrastructure to support creation and participation
• infrastructure for all-the-time everywhere learning
• bulletproof, pervasive, high-bandwidth networking
• extension of services and reach beyond campus

Sommige docenten gebruiken nog steeds papieren boeken in het onderwijs maar dat is omdat hiervoor geen goed digitaal alternatief is. Anderen gebruiken alleen YouTube als lesmateriaal.

Rankin heeft vanmorgen in zijn twee presentaties een helder verhaal neergezet waarvan ik hoop dat ik het goed verwoord heb. Meer informatie over het project is te vinden op de website van ACU. Het was zeker de moeite waard om naar Amsterdam af te reizen.

Een puntje van kritiek, niet voor Rankin, maar voor Apple. Het is niet handig als je moet wachten op een groepje voor je naar boven wordt begeleid. Zeker niet als er maar 20 minuten pauze is en je daarvan 10 minuten in de lobby zit te wachten. Die tijd had ik liever besteed aan nieuwe mensen leren kennen en napraten over de eerste sessie van Rankin.

Op de mobiele toer – de uitdaging ligt in serviceverlening

Joost en ik bespraken toen de mogelijkheden om een discussie te hebben met mensen uit de bibliotheek over dit onderwerp. Voor hem zou dat input geven voor de ontwikkeling van nieuwe apps, voor de bibliotheekmensen zou het een interessant platform kunnen zijn om ideeën te ventileren. Digitale Bibliotheek dacht op dat moment net  na over de organisatie van een Digicafe en het onderwerp mobiel mocht als eerste.

Mobiel in de Bieb – discussieren in het Digicafe

Inmiddels zijn we een jaar verder en ik weet dat er in bibliotheekland wordt nagedacht over mobiele apps voor de bibliotheek. De TU Delft heeft laatst een iPhone-app gelanceerd en de bibliotheek heeft daar een plaatsje in gekregen. Maar er kan zoveel meer. Er werd tijdens het Digicafe ook gesproken over samenwerking….. maar dat is volgens mij nog niet opgepakt door de NVB, VOB, of een andere brancheorganisatie. Misschien dat wij tijdens het UGame – ULearn symposium een stapje verder kunnen komen met zijn allen. Dus wil je over dit onderwerp praten, geef dan even een seintje, dan faciliteren wij een plek. Ook zijn wij nog op zoek naar bedrijven die mobiele apps ontwikkelen, maar met The Mobile Convention in Amsterdam op dezelfde dag is dat nog lastig, wij doen in ieder geval ons uiterste best om een aantal partijen op de Beursvloer te krijgen. En daarvoor geldt ook, ken je bedrijven die zich willen presenteren op 1 april, geef het dan even door.

Afbeelding: DB Digicafe van DOK Delft (nu heb ik niet de gewoonte om een all rights reserved foto te gebruiken op mijn blog maar aangezien ik er zelf opsta denk ik dat het wel mag. Zo nee, dan hoor ik het vast wel van DOK Delft )

One More Thing maakte een video-impressie van de lancering van iTunesU.

One More Thing #178 from One More Thing on Vimeo.

Ik was, samen met Willem, betrokken bij de iPhone app. Maanden geleden spraken wij al met de mensen van Blackboard Mobile in Denver en laatst was Kayvon ook in Nederland om iets over de app te vertellen. Van de weekend kwam de app in de iTunes Store en ik heb hem natuurlijk direct gedownload.

Je kan een aantal dingen met deze app.

Zo staan de events er in, gerangschikt op verschillende categorieen als cultuur, debat, sport en feest.

Als je op alle evenementen kijkt dan zie je dat er vandaag een promotie is en een massage.

Als je op maps klikt krijg je de kaart van de campus met de gebouwen met de gebouwnummers. In de nieuwe bewegwijzering die binnenkort op de campus wordt geplaatst en waarvan je nu al een voorproefje kan zien in de bibliotheek worden deze gebouwnummers ook gebruikt. Het gebouw met de rare vorm is de bibliotheek.

Video’s gaat naar het YouTube kanaal van de TU Delft. Hier vind je onder andere een filmpje over hoe je iTunesU moet gebruiken.

Het nieuws is ook gecatagoriseerd en bevat zowel Engels- als Nederlandstalige nieuwsberichten.

Uitermate content ben ik natuurlijk met de catalogusknop. Uit de enquete – ingevuld door ongeveer 2300 studenten – kwam de catalogus van de bibliotheek hoger uit dan het nieuws. Altijd fijn om zoiets te horen.

Zoals je ziet zijn de afbeeldingen van de boeken nog niet te zien in deze versie van de app maar daar wordt aan gewerkt.

Eigenlijk laat de app precies genoeg informatie over een boek zien. Wie is de auteur, uitgever en is het boek beschikbaar of niet. En zo ja, waar staat het boek dan.

Natuurlijk zou je willen dat een gebruiker vanaf hier ook het boek kan reserveren. En dat hij met de app zijn boeken kan verlengen, misschien ook boetes betalen. Ideeen zijn er genoeg, ze moeten alleen nog even uitgevoerd worden. De eerste release is er en er zullen er zeker vele volgen.

De lancering heeft in de pers de nodige aandacht gekregen. Zo schreef de Volkskrant er al over, maar ook de iPhoneclub en Mobielbieuwsnet pakten het nieuws op. En natuurlijk schreef Willem ook een aantal posts op zijn blog.

Op m.tudelft.nl vind je de komende tijd meer informatie over de app. De (gratis) app downloaden ga dan hier naartoe.

]]> http://www.moqub.com/2010/02/05/tu-delft-gaat-mobiel/feed/ 2 http://www.moqub.com/2010/01/08/iphone-app-voor-tu-delft/ http://www.moqub.com/2010/01/08/iphone-app-voor-tu-delft/#comments Fri, 08 Jan 2010 07:31:02 +0000 Moqub http://www.moqub.com/?p=3021 Afgelopen woensdag was ik bij de presentatie van mTU Delft, de nieuwe mobiele applicatie van de TU Delft. Geïnitieerd door Willem van Valkenburg omdat Kayvon Beykour, de oprichter van TerriblyClever in Nederland was. De TU Delft heeft in november 2009 contract gesloten voor het platform Blackboard Mobile. De applicaties die ontwikkeld zijn komen oorspronkelijk van het bedrijf TerriblyClever, dat bestaat uit een aantal studenten van Stanford, wat vorig jaar is overgenomen door Blackboard.

Willem opende een filmpje over de ontwikkeling van mobiele telefonie van de afgelopen 25 jaar.

Leuk om te zien welke telefoons ik zelf ook allemaal heb gehad en soms wel en soms niet lang heb gebruikt. In het begin nam ik namelijk altijd een jaarcontract en had ik dus elk jaar een nieuwe mobiele telefoon. De laatste tijd doe ik langer met mijn telefoons, ook omdat de aanbieders niet meer zo stunten met gratis toestellen. Wel jammer. Ik vond het altijd wel leuk om een nieuw toestel in te richten en te ontdekken hoe hij werkt. En als het niet beviel hoefde ik hem maar een jaar te gebruiken.

Na Willem nam Kayvon het over. Ik had Kayvon afgelopen jaar al in Denver tijdens Educause gesproken maar wat hij toen vertelde moest ik voor me houden. Ik heb toen erg interessante dingen gezien die vast in de komende tijd voor het grote publiek toegankelijk worden. De app die hij heeft ontwikkeld is niet alleen voor de iPhone maar ook voor de Blackberry beschikbaar. De reden om de app te ontwikkelen was omdat Kayvon zag dat op de campus van Stanford, waar hij studeerde, studenten vaak met hun mobiel in hun handen liepen. Zij waren dan aan het internetten of aan het bellen of sms-en, maar hadden geen interactie met de universiteit. Toen de mogelijkheid zich aanbood heeft hij samen met een paar andere studenten een app ontwikkeld die die interactie met de universiteit wel mogelijk maakt. En in oktober 2008 was de eerste release van de Stanford app een feit (gratis en te vinden in de iTunes appstore). Al snel volgden andere universiteiten waaronder Duke.

Maar hoe zorg je er nu voor dat het grote publiek weet dat de app bestaat? Hiervoor maakten zij een tweetal filmpjes:

iStanford Commercial – Stanford iPhone Apps from Kayvon Beykpour on Vimeo.

iStanford Commercial, Version 2.0 from Kayvon Beykpour on Vimeo.

Inmiddels is de iStanford app 60.000 keer gedownload terwijl er maar 12.000 studenten op de universiteit rondlopen. Dus wie gebruikt de app nog meer? Kayvon denkt aan Alumni en aan studenten die zich nog niet hebben ingeschreven bij de universiteit maar hier wel willen gaan studeren. Maar ook toeristen (gebruiken de plattegrond), ouders en omwonenden gebruiken de app vermoed Kayvon.

Als laatste presenteerde Willem de resultaten van een enquête die in december is gehouden onder de studenten van de TU Delft. Wij waren erg tevreden over de respons van ruim 2300 in een week tijd. Wat ik ook interessant vond om te zien dat de catalogus van de bibliotheek meer gewenst is dan het nieuws.

In de eerste release, die snel zal komen, zitten de volgende onderdelen:

• evenementen
• video’s (YouTube kanaal van de TU Delft)
• nieuws (onder andere TU nieuws, Delta, OCW en ICT onderhoud)
• Discover (catalogus van de bibliotheek)
• plattegrond campus

De iPhone app is dus zo goed als af maar moet nog in de app-store worden opgenomen en dat duurt een aantal weken. Zodra hij er is zal ik dat hier natuurlijk melden.

Op de website van het NAI iets meer informatie, zoals dit filmpje:

En deze uitleg:

SARA is vanaf december beschikbaar binnen Layar. Vanaf februari 2010 is de applicatie zelfstandig te downloaden via de Android Market en App store van Apple. In de eerst versie zal heel Rotterdam via Augmented reality ontsloten zijn, in oktober de vijf grote steden. In de komende jaren zal SARA verder uitgebreid worden met meer steden en meer objecten. Daarnaast kunnen gebruikers zelf objecten aan SARA toevoegen, bijvoorbeeld hun eigen huis of ander bijzonder gebouw. Dit is gratis en werkt als Wikipedia: gebruikers voegen content toe en werken zo mee aan de uitbreiding van de database. Gebruikers kunnen elkaar ook corrigeren.

Op mijn nog te downloaden app-wensenlijstje zetten want dit is wel heel bijzonder.