Liber Architecture Group – op bezoek bij Vitra

Een van mijn wensenlijstje; een bezoek brengen aan de Vitra campus in Weil am Rhein.

vitra

En ik kan wel zeggen het werd een feestje.

vitra4

We kregen een waanzinnig goede rondleiding van Nicole. Zij vertelde ons over de architecten van de gebouwen, we stonden even stil bij het overlijden van Zaha Hadid die op deze campus haar eerste gebouw plaatste (het brandweerstation), en we keken binnen in een van de productiehallen. Twee uur duurde de rondleiding en ik heb me geen seconde verveeld.

vitra2

We eindigden bij het museum en keken daar nog even rond. Kregen een lunchpakketje mee en bezochten de showroom en winkel.

vitra3

En daar werd ik verliefd op de roze kamer. Ik zou hem zo achter in de auto willen leggen en meenemen. Subtiele tinten roze ook op de muur. En dan die waanzinnig grote theepot.

Maar ook wil ik deze bureaustoel (waar ook een lounge stoel en een eetkamerstoel van is).

vitra5

Ach eigenlijk als je daar rondloopt dan wil je alles wel meenemen. Het meubilair van Vitra is iets duurder dan van andere leveranciers en dat komt omdat het met de hand in Duitsland gemaakt wordt. En na het zien van de showroom snap ik het wel. Ik begrijp waarom mensen heel graag stoelen van Vitra kopen. Het is gewoon heel mooi spul!

Meer foto’s van deze campus staan hier.

tuurlijk kom je ook naar TEDxDelft!

Ik heb het nog niet van de daken geschreeuwd en eigenlijk past dat ook niet zo heel erg bij mij. Maar ik wil het wel graag vertellen en daar is het nu het moment wel voor. Ik ben projectleider van de 2015 editie van TEDxDelft. Was ik in 2012 speaker liaison en in 2013 onderdeel van het publiek, wilde ik nu wel weer graag meedoen in het team. Dus benaderde ik Rob Speekenbrink met het verzoek zijn maatje te worden en alle procesdingen op me te nemen. Inhoud, dat is dus niet mijn ding (maar wel het eten en de ontvangst en dat soort dingen). Ben uiteraard wel heel trots op het programma natuurlijk!

TEDx banner 2 30x30

Het thema van dit jaar is Let’s make things beta!

Ieder concept heeft ooit een bèta fase gehad, een moment waarop het nog niet af was. Dus laat de angst om te falen of om juist perfect te zijn los en breng je ideeën verder. Zelfs voltooide producten worden altijd weer verbeterd, kijk maar de jongens van Apple, legt organisator Rob Speekenbrink uit. Hij  is betrokken sinds het eerste uur blijft enthousiast: Het is ongelofelijk dat 1000 mensen op een dag zoveel energie kunnen geven. TEDxDelft is een zinderend evenement dat mijn leven op een positieve manier heeft beïnvloed. Ik weet zeker dat iedereen die naar een van de eerdere edities van TEDxDelft is geweest dat kan beamen.

Ook dit keer weer veel sprekers die in maximaal 18 minuten (maar vaker in minder tijd)hun idee met de wereld delen. Zoals Elisa Giaccardi.

Of Jojanneke van den Bosch (ik volg haar al heel lang op twitter en nu ga ik haar in het echt zien!).

Of wat denk je van Patrick Rensen. De titel van zijn talk is Losing weight the ‘cool way’. De talks zijn zo verschillend en de dag is echt een belevenis. Ik ben blij dat ik het in 2013, als onderdeel van het publiek, zelf mee mocht maken. Ik ben enorm enthousiast over het concept, de dag en alles er om heen. De fijne community, je bent als je naar TEDxDelft gaat, een onderdeel van een hele leuke/fijne/enthousiaste groep mensen die anders naar de wereld willen kijken. Wil je al een beetje ondergedompeld worden, volg dan Facebook of Twitter. Wil je de dag niet missen, koop dan een kaartje. Kosten…. 49 euro (voor de hele dag, inclusief eten en drinken! het is toch geen geld).

En als je nog meer van mij wil weten en waarom ik TEDxDelft tot een succes wil maken dan is dit artikel leuk om te lezen.

Iedereen die aan TEDxDelft meehelpt doet dat vrijwillig. Ik word hierin ondersteunt door de TU Delft Library en dat is natuurlijk geweldig. Een enorme pluim dus voor het management dat mij deze kans geeft.

 

 

 

 

 

het begin van een nieuwe hobby

Met Pinksteren liep ik op de tuinfair in Midwoud tegen een kraam aan met spullen van Stampin’ Up. Mooie stempels en kaarten uit Amerika. Ik nam de nieuwe catalogus mee.

catalogus

Al vrij snel kwam ik tot de conclusie dat Stampin’ Up een heel fijn merk is en dat, als je door de catalogus bladert, je het liefste alles wilt kopen. Er zijn verschillende dingen die je kunt doen met de stempels, ponsen en papier van Stampin’ Up zoals bijvoorbeeld Project Life. Een eenvoudige manier op mooie foto-albums te maken van momenten die je wilt onthouden.

Toen ik me bedacht dat ik hiermee aan de slag wilde gaan heb ik veel filmpjes bekeken, pinterest borden bezocht en toen duizelde het me. Waar moest ik beginnen. Stampin’ Up is in Nederland nog maar 1,5 jaar te krijgen en als je wilt bestellen gaat dat via zogeheten demonstratrices, net zoals Tupperware. Ik zocht iemand bij mij in de buurt en dat werd Belinda. Ik stelde mijn vragen aan haar via de mail en ik kreeg zo’n enthousiaste reactie terug dat ik gister bij haar in Westmaas aan tafel zat om een workshop te volgen.

tijdensdeworkshop

We maakten een kerstkaart en dit is het resultaat.

kerstkaart

Ik heb gelijk allerlei spulletjes besteld voor mijn Project Life album en nu moet ik even wachten tot alles binnen is. Wel heb ik al een tafel ingericht zodat ik gelijk aan de slag kan als de spullen binnen zijn. En dan heb ik een nieuwe hobby. Lekker analoog, met mijn handen, een mooie bezigheid voor de komende winter. Omdat ik denk dat post over deze nieuwe hobby beter passen op mijn hebbedingetjes blog zal ik vanaf nu daar posten.
Over een paar maanden zal ik bij mij thuis een workshop hosten. Als je daar bij wilt zijn geef dan even een seintje dan nodig ik je tegen die tijd uit.

workshop hand lettering

Soms wil ik wel eens iets anders dan het digitale en zoek ik naar workshops waar ik met mijn handen bezig mag zijn. Ik vond deze in de vorm van een workshop hand lettering. Gegeven door Marloes de Vries bij Elle Aime, de winkel van Lisa Manuels in Rotterdam.

Op een zonnige zaterdagmiddag ging ik hier met collega Marion naar toe. Er waren ongeveer tien dames die van Marloes opdrachten kregen. We begonnen met het natekenen van verschillende soorten letters, gewoon met potlood.

opdracht1

Het was een goede oefening om even los te komen van alles en heel geconcentreerd te tekenen. Hierna gingen we aan de slag met, wat Marloes noemt, lettergevoel. Hoe voelt een letter of een woord. Hard voelt anders dan boom. Huppelen anders dan wraak. Loslaten en voelen wat een woord met je doet. Het is fijn dat er geen goed en fout is. Alles mag.

deelnemers

We ruilden het potlood in voor Oost-Indische inkt en een kroontjespen. We schreven onze eigen naam of een favoriet woord steeds maar opnieuw. Soms hard duwen op de punt en soms heel lichtjes. Om als laatste opdracht met een quote aan de slag te gaan. De meeste dames hadden een eigen quote meegenomen, maar mocht je dat niet hebben dan had Marloes veel inspiratie meegebracht. Welke woorden vallen op in de quote, welke moeten de meeste aandacht krijgen, hoe vallen de woorden onder of naast elkaar, allemaal vragen om te beantwoorden. Eerst maar wat schetsen dus. Toen ik de beste compositie gevonden had mocht ik het op mooi dik papier namaken.

Heb je me ooit zo geconcentreerd bezig gezien:

concentratie

en de quote waar ik aan werkte:

if your dreams don’t scare you they are not big enough

Ik en de Jawbone UP

Vorig jaar zomer, tijdens een lunch met een vriendinnetje, zag ik dat zij wel een hele mooie armband om had. Dus ik vroeg haar, van welk merk is dat. Bleek het een hele bijzondere armband te zijn. Het was namelijk een armband die meet hoe je beweegt, slaapt en waar je met een app kan bijhouden wat je eet. Het was de Jawbone UP.

In een tijd waarin mijn vriend en ik weer eens batterijen in de weegschaal hadden gedaan en afspraken om gezonder te gaan leven kwam het bandje precies op het juiste moment. Ik viel voor design en kocht de UP, mijn vriend vond andere dingen belangrijk en koos de Fitbit. Beide bandjes hebben voor en nadelen. Maar met allebei kun je ongeveer hetzelfde.

jawbone up

De UP is er in verschillende maten en kleuren. De mijne, een zwarte, kochten we bij Amazon. Ik ben op 29 augustus de UP gaan gebruiken. De apps zijn er voor zowel Android als iOS en zijn qua functionaliteiten net even anders, dus dat is wennen. Met de iPad bijvoorbeeld heb ik toegang tot een ruimere database aan eten en drinken. Maar over het algemeen doen allebei de apps wat ze moeten doen.

De UP meet hoe je slaapt, beweegt en zelf voeg je toe wat je eet. Dat ziet er dan zo uit:

up_2

Op donderdag 12 december haalde ik mijn target qua bewegen (10.000 stappen per dag). Sliep ik net niet voldoende (target staat op 8 uur per nacht) en qua eten kan het.

up_3

Een overzicht van het bewegen ziet er dan zo uit. Zelf heb ik toegevoegd in de app dat ik heb gesport om 19.00 uur. In het overzicht zie je precies hoeveel calorieën je verbruikt hebt op die dag en dat helpt je weer als je wat je eet hebt toegevoegd. Iedereen snapt dat als je teveel calorieën eet en niet voldoende beweegt je daar van aankomt. Maar om het dan te zien in een app is net even anders. Je wordt je veel bewuster van je gedrag. Het bandje zorgt daar niet voor maar het helpt enorm. Als ik aan het einde van de dag nog stappen mis dan maak ik een avondwandeling na het eten.

Dat overzicht hebben werkt ook met slapen. Soms denk je dat je slecht hebt geslapen. Dat je de halve nacht hebt wakker gelegen. Als je dan in de app kijkt valt het wel mee.

up_4

En als je het bandje langer gebruikt ga je patronen zien en dat is erg interessant.

Het fijne aan de UP vind ik dat de app goed samenwerkt met bijvoorbeeld runkeeper. Dus als ik nu ver ga fietsen of wandelen wordt die stappen/bewegingen meegenomen in de UP-app. Ik vind het niet vervelend dat de UP geen bluetooth heeft, alhoewel ik me voor kan stellen dat het handig is. Ik was in no-time gewend aan het bandje dag en nacht dragen. Een ook het ‘s avonds aanzetten van de slaapstand ben ik maar 1x vergeten. Je kan dan handmatig achteraf wel toevoegen dus als je het vergeet is het niet erg.

Op 18 december ging mijn bandje kapot. Ik probeerde alles, zacht resetten, hard resetten. Soms leek het of het bandje het weer deed maar hij gaf geen data meer door aan de app. Contact opgenomen met de helpdesk en ik werd supersnel geholpen. Na wat over en weer gemail en getest kwamen we tot de conclusie dat ik een nieuw bandje zou krijgen maar met de feestdagen zou het even kunnen duren. En hoe raar het ook klinkt, ik mis mijn bandje. Gister is een nieuw bandje vanuit Ierland verzonden en ik hoop dat hij morgen in de brievenbus valt. Want ik ben FAN van de UP. Of moet ik zeggen ik ben FAN van een bandje wat mijn slaap en bewegingen meet.

het nieuwe lezen & schrijven – Too Many Stories

Het is alweer een paar maanden geleden dat TU-Delft student Joris Wondergem mij opzocht om iets te vertellen over een product wat hij heeft ontwikkeld. Toen was het allemaal nog geheim, maar inmiddels mag ik er over schrijven en wordt Too Many Stories binnenkort gelanceerd. En hoe, met een event bij DOK en met een tekst van Simone van der Vlugt. Dus heb je schrijfambities meld je dan aan en doen mee, natuurlijk verwachten wij tijdens het event wel een aantal TU-studenten en medewerkers te zien.
Hieronder meer informatie over het event en Too Many Stories.

Het nieuwe lezen en schrijven event van Too Many Stories

samen met een echte schrijver onderweg naar een fantastisch verhaal

Too Many Stories organiseert op 28 Juni(19:00-22:00) samen met bibliotheek DOK Delft een workshop waar jij je schrijvers- dromen kunt waarmaken en kennis maakt met een nieuwe manier om samen verhalen te schrijven én te lezen. Hiervoor mochten we zelfs het eerste hoofdstuk van De Ooggetuige van Simone van der Vlugt gebruiken! Dit is het geschenkboek voor de Maand van het Spannende Boek en een perfect uitgangspunt voor een nieuw verhaal dat we gezamenlijk zullen schrijven.

Too Many Stories is het nieuwe lees- en schrijfplatform dat zowel schrijvers en hobbyisten in staat stelt om samen verhalen te schrijven en deze te delen met het steeds grotere online lezerspubliek. Ook kan het leespubliek op een unieke en interactieve manier lezen wat een compleet andere ervaring biedt dan het lezen of schrijven van een traditioneel boek.

Tijdens deze avond krijg je ook tips en trucs die je kunt gebruiken voor je eigen verhaal, lees je mee met andere verhalen en stel je je eigen verhaal samen. Dus kom naar deze interactieve avond en ontdek het nieuwe lezen en schrijven!

Datum: donderdag 28 Juni 2012

Tijd: 19.00 – 22.00 uur

Locatie: DOK Centrum / Leescafé

Toegang: gratis

Aanmelden: www.aanmelder.nl/tms

Aan deze workshop zijn geen kosten verbonden. Je hebt wel een laptop of tablet nodig om deel te kunnen nemen aan de schrijfworkshop. Mocht dit echt niet lukken dan zijn er een aantal (leen)laptops beschikbaar.

 

inspiratiedag nummer 2

Op 9 mei was het zover, inspiratiedag nummer 2. Dit keer mocht Wilma mij verrassen. De eerste inspiratiedag beleefden we in Belgie, nu bleven we in Nederland, maar dat wist ik niet toen ik mij om 9 uur moest melden op station Rotterdam Centraal. De regels waren ook dit keer duidelijk:

  • 1 dag
  • maximaal 200 euro aan kosten (reis, drinken, zowel lunch als avondeten, activiteit) voor 2 personen
  • reistijd – niet langer dan met de trein naar Parijs
  • moet inspirerend zijn
  • 2x per jaar (Wilma organiseert een dag voor mij en ik een voor haar)
  • in eigen tijd (dus niet in de baas zijn tijd, hoeft ook niet met werk te maken te hebben)

Om 9 uur stapten we in de trein richting Venlo. We gingen voorbij Breda….. Tilburg….. Eindhoven. We kwamen steeds zuidelijker. We bleven gewoon tot Venlo zitten en ja dan is er maar 1 ding dat daar nu te doen is. De Floriade. Superleuk, zeker omdat de Floriade maar eens in de 10 jaar wordt georganiseerd en een bezoek sowieso op mijn to-do-lijstje stond.

Er zijn een aantal paviljoenen met verschillende thema’s. Wilma en ik begonnen bij het paviljoen education & innovation.

Er hier zagen we al zoveel inspirerends dat we bijna de hele dag hier doorgebracht hebben. Maar wat vinden wij dan inspirerend. Dit bijvoorbeeld:

Of hoe een bedrukt scherm is vastgemaakt op een buis (voor een buitententoonstelling bijvoorbeeld). Of hoe de Belgische kantoortuin wordt beschreven.

En dat er zoiets bestaat als een Garden Lounge die gebaseerd is op communicatie en duurzaamheid.

En dan de buitenbioscoop. Ooit hebben wij dit gedaan voor een UGame – ULearn evenement maar het waaide te hard en het scherm moest naar binnen. Maar je ziet het zo voor je, stoeltjes op het grasdak van de bibliotheek. Scherm tussen de bibliotheek en de Aula en de hele zomer lang films kijken.

En wat voor stoelen dan. Die vonden we ook op de Floriade.

Wilma probeerde hem uit en hij zat perfect.

Het luchen deden we in een kasje, van de ene naar de andere kant van he park in de kabelbaan. En we zagen onderweg ook nog (voorlees) kunst.

De Floriade is zo groot dat je meer dan 1 dag nodig hebt om alles te zien. Maar we hoefden niet alles te zien. De inspiratiedag wordt georganiseerd om te inspireren. En dat wij geïnspireerd zijn op de Floriade is zeker. Vooral het buiten, het ontmoeten en het creatieve speelden op deze dag een belangrijke rol.

We aten ‘s avonds tapas bij Leefcafé het Spiegelbeeld in Eindhoven. Wilma vroeg aan de bediening wat is dat dan een leefcafé. Moeilijk is het niet hoor, het betekent dat er spulletjes op tafel staan zoals een plantje, een placemat en wat folders. Op de website staat het mooier omschreven en dat wil ik jullie niet onthouden.

Het Spiegelbeeld is niet zomaar een café, maar een Leefcafé; een restaurant als verlengstuk van uw huis, en een cultureel platform voor mensen die midden in het leven staan. Een plek om vrienden te ontmoeten en om, onder het genot van een hapje en drankje, de buitenwereld even aan u voorbij te laten gaan.

De volgende inspiratiedag wordt er weer een van mij aan Wilma. Heb al wat ideeën in mijn hoofd en ruim de tijd om het te plannen. Een dag moeten we nog prikken. En als het zover is laat ik het jullie natuurlijk weten via de sociale kanalen.

Meer foto’s van de inspiratiedag vind je hier.

UPDATE: net na mijn blog heeft Wilma ook haar blog geschreven en daar staat groot nieuws in. Vanaf nu mag iedereen van de TU Delft Library een inspiratiedag opnemen. Is het niet gaaf?!?!

inspiratiedag nummer 1

Toen collega Wilma en ik in Canada verbleven bedachten wij een plan omdat wij toch graag geïnspireerd raken en dit vaak in de waan van de dag langzaam naar de achtergrond verdwijnt. Het plan bevatte de volgende elementen:

  • 1 dag
  • maximaal 200 euro aan kosten (reis, drinken, zowel lunch als avondeten, activiteit) voor 2 personen
  • reistijd – niet langer dan met de trein naar Parijs
  • moet inspirerend zijn
  • 2x per jaar (Wilma organiseert een dag voor mij en ik een voor haar)
  • in eigen tijd (dus niet in de baas zijn tijd, hoeft ook niet met werk te maken te hebben)
Ik was als eerste aan de beurt. In het voortraject had ik al enorme lol. Want wat ga je doen? Iets wat jij zelf inspirerend vindt, of iets waardoor de ander wordt geïnspireerd. Ik had ooit iets gelezen over een blancday box.

Een Blancday is de lege dag in je agenda om te werken aan je persoonlijke en zakelijk ontwikkeling.
Bepaal je koers op een inspirerende dag met jezelf! Zoals een bedrijf een jaarlijkse strategiedag op de heide heeft, zo heb jij je jaarlijkse Blancday! Mental welnessday.
Je ontvangt thuis de Blancday BOX en kijkt vanuit een vriendelijk perspectief naar jezelf. Waar sta ik, wat vind ik belangrijk, wat is waardevol in mijn leven en wat zou ik willen veranderen. Stil staan, bewustzijn, inspiratie opdoen en genieten om jezelf een hernieuwde focus voor de toekomst te geven.

Ik besloot de dag hiermee te beginnen. Op de website las ik dat je de box ‘s ochtends in bed opent en je de hele dag helpt door de vragen die worden gesteld of de opdrachten die je moet doen. Maar Wilma en ik slapen niet in een bed…… En voor allebei een box kopen was te duur. Ik nam contact op met Sabine van blancday. Zij vond het idee van de inspiratiedag zo leuk dat zij mij graag wilde helpen. En zo kregen Wilma en ik allebei onze eigen box die wij om 8 uur ‘s ochtends openmaakten. Wilma bij haar thuis en ik in Rotterdam. Pas om half 12 hadden wij met elkaar afgesproken op het station in Rotterdam om de tweede activiteit van de dag te beginnen.

Een van de eerste opdrachten was dromen over hoe je leven er over 5 jaar uitziet. Maar ook moesten we rondwandelen in de eigen wijk en ons verwonderen over wat we zagen. En als je dan eens goed gaat kijken, dus met aandacht, dan zie je ineens allemaal dingen die normaal gesproken niet opvallen. Roestplekken, teksten op de muur, draden die in de grond verdwijnen en nergens naartoe lijken te gaan. Ook moesten we mensen groeten en complimenten maken. En een symbool van de dag vinden. Ik vond een rolletje gele tape, voor mij een symbool van alles bij elkaar houden en vastplakken.

Om de kosten te drukken heb ik zelf lunchpakketjes gemaakt. Wilma en ik aten ze op, op weg naar Antwerpen. Deel II van de dag beleefden we namelijk in het MAS (Museum aan de Stroom) het allernieuwste museum van het architectenbureau Neutelings Riedijk Architecten. Een rondleiding van de architect zat er niet in, heb het wel gevraagd, maar ze waren (logisch) te druk met andere dingen. Wel mochten we vragen stellen aan een medewerker van het museum over de inzet van multimedia. Maar Wilma en ik gingen eerst rondkijken. En toen we daar mee klaar waren was de medewerker van het museum al naar huis. Wij kregen het emailadres van de adjunctdirecteur en de vragen die wij hebben mogen we aan hem stellen per mail. Prima toch.

Na het museum liepen we door Antwerpen op zoek naar een restaurant. Onderweg kwamen we de ene na de andere leuke winkel tegen. Genoeg inspiratie, ook als je gewoon in de winkelstraten loopt. De bediening van het Thaise restaurant waar we wilden eten was gewoonweg onbeschoft dus zijn we weggegaan. De Indiër ernaast beviel beter. En met ons laatste contante geld (het pinapparaat werkte niet mee) betaalden we. Tijdens het eten bekeken we de laatste blancday kaarten van de dag. Onderweg in de trein schreven we een brief aan onszelf en een kaart voor een vriendin (de opdrachten van de middag). Dronken we thee en kletsten we nog wat na over de dag.

Wat was inspirerend:

  • de verrassing – niet weten wat je gaat doen en waar je heen gaat (en voor mij: vindt Wilma het wel leuk)
  • de blancday box – omdat je eens de tijd neemt om na te denken over je dromen en waarom je ze niet waar maakt – vooral het wat houdt je tegen speelt dan een belangrijke rol
  • een nieuw museum – nieuwe snufjes – nieuwe technologie
  • een andere stad – het gevoel alsof je een dagje op vakantie bent
  • even geen werk…… geen email…… geen telefoon

De volgende keer is Wilma aan de beurt. Dan mag zij voor mij de inspiratiedag bedenken en uitvoeren. Ik ben nu al benieuwd wat we gaan doen!

Foto’s van de dag staan in deze set op Flickr.

Virtueel prikbord – pinterest

Ben je visueel ingesteld dan is pinterest zeker iets voor jou. Je kan met pinterest virtuele prikborden maken van afbeeldingen die je vindt op het web. Je kan dus eigen prikborden maken maar ook geïnspireerd raken van prikborden van anderen.

Pinterest werkt met zogenaamde pins.

Als je een mooie afbeelding tegenkomt online pin je deze aan je prikbord. Doordat de link naar de bron wordt vermeld houd je het overzicht waar beelden vandaan komen. Met verschillende pins stel je dan een prikbord samen, je mag een onbeperkt aantal pins toevoegen aan je prikbord.

Als je een prikbord van iemand anders bekijkt en je ziet daar iets moois dan kun je die afbeelding repinnen (net als een retweet op twitter) op je eigen bord. Degene die als eerste de pin maakte krijgt de credits. Je kan ook prikborden samen met vrienden samenstellen. Hiervoor nodig je ze eenvoudig uit via twitter of facebook. Je kan pins liken en van een comment voorzien.

Een prikbord ziet er dan zo uit:

 

Meer informatie: pinterest (beschikbaar voor computer en als iPhone app)