moqub's bibliotheek van dingen

Misschien wel, misschien niet. De deadline voor het meedoen aan de blogkermis is voor 16 januari maar ik denk dan, ach 16 januari mag toch ook nog wel. Toch?

Er zijn vrouwen (en natuurlijk ook mannen) die hun mobiel alleen maar gebruiken om te sms-en en te bellen. Maar er zijn ook vrouwen (en mannen) die wel iets meer verwachten van hun mobiel. Zelf ben ik wel een zo’n type dat alles op haar mobiel wil uitproberen en uitkijkt naar nieuwe modelletjes met nog meer features.

Een aantal weken geleden zag ik per ongeluk op de bibliotheek20Ning een oproep voor een Meet.Ning. Op een zaterdag nog wel…. even over nadenken dus. Maar aangezien ik toch ook de tentoonstelling Allemaal Engelen wilde zien mijzelf toch maar aangemeld. En het was reuze gezellig! Met ongeveer 15 man begon de Meet.Ning bij Le Journal op het Neude waarna wij na een paar borrels wandelden naar een Grieks restaurant.

Op 8 december 2004 schreef ik mijn eerste post en nu, iets meer dan 4 jaar later is nummer 1000 aan de beurt. Een bijzondere en daarom ook een bijzonder onderwerp; de Poken. Want iets meer dan een week geleden wist ik niet eens wat het was en vandaag de dag lijkt iedereen het er over te hebben. Bijzonder dus weer hoe snel een buzz kan gaan.

Ahmed Aboutaleb (de nieuwe burgemeester) bezocht vanmiddag de Stayokay (in aanbouw) in Rotterdam en ik was ook uitgenodigd. Het bezoek was erg kort, hij bekeek de tekeningen en moodboards op de begane grond, sprak de architect en eigenaar, nam een drankje en ging weer.

Interactieve verhalen vertellen is volgens de makers van Storytron de nieuwe manier voor creatieve expressie. De voordelen van de computer en interactiviteit worden gekoppeld aan de traditionele vormen van verhalen vertellen.

Happy Newyear from moqub on Vimeo.

De laatste paar dagen zie ik erg mooie visualisaties langskomen van trends voor het komende jaar. Dit is er ook zo een.

Al meer dan 10 jaar lees ik de Lemniscaatkrant met heel veel plezier, tot gisteravond. Ik kreeg de column van Bien onder ogen en wist niet of ik nu heel hard moest lachen omdat het verhaal zo absurd is of moest huilen omdat het misschien wel eens een waargebeurd verhaal kan zijn.

Als een blogger mij zo direct aanspreekt om ergens aan mee te doen, dan kan ik het niet laten.