straatjutten – de workshop

Maanden geleden is het alweer, of zo voelt het. De waan van de dag slokt me zo op dat ik nog niet eens heb kunnen schrijven over de workshop straatjutten die ik 18 augustus volgde. En dat is jammer want het was ontzettend leuk en ik heb er veel van geleerd.

Straatjutten is een manier van kijken naar de wereld, een manier van ideeën vinden die op straat liggen en je verwonderen. Richard Stomp leerde ons  in een dag hoe dat moest.

Richard vraagt de groep wat ons is opgevallen op weg hier naartoe…. Euh…. niet zoveel…. Nee, niet zoveel. We hebben niet bewust gekeken. Dat is op zich niet gek, je kijkt wel vaker niet bewust. Behalve vandaag.
Hierna krijgen we twee filmpjes te zien. Een van een stel basketballende mensen, je kent hem wel. En een van een moordscene waarbij wel 21 dingen veranderen. Ik heb ze bij lange na niet allemaal gezien. En dat terwijl ik wel bewust aan het kijken was.

je mist de hele dag door veel kansen en ideeën

Het is niet zo heel moeilijk. Vaak zit ons denken ons kijken in de weg. Dus als we goed willen kijken moeten we minder denken. Richard noemt het de mind like child, vergeet alles wat je weet en word zo nieuwsgierig als een kind. Kinderen zijn vragers. Totdat ze naar school gaan dan worden het weters, kinderen beantwoorden de vragen van de leerkracht en worden niet gestimuleerd om zelf heel veel vragen te stellen. Toch komen de meeste grote doorbraken van vragers.

Het belangrijkste woord van vandaag is HEEJ. Stap 3 is hiermee de zin beginnen.

Maar eerst:

  1. vind een straat (studentensteden zijn interessanter dan niet studentensteden, kies voor straatjes naast de hoofdstraat)
  2. kijk
  3. heej = klik (denk vooral niet na tussen heej & klik)
  4. zet de foto’s op de computer
  5. kijk naar de foto’s en vraag je af waarom je heej dacht, waarom heb je de foto genomen – wat is het iDNA van de foto
  6. gebruik het iDNA om nieuwe ideeën te genereren voor je eigen doelstellingen

iDNA kan zijn patronen doorbreken, andere context toevoegen, twee werelden samenvoegen, schep nieuwsgierigheid door onduidelijkheid, breng iets op een plek waar je het niet verwacht, wees mysterieus, maak lelijk mooi, fun! toevoegen, etc.

Wij gingen 76,3 minuten alleen op stap. In de straten van Delft keken wij als een kind, omhoog, omlaag, en dachten niet na. Wij kregen Richards 06-nummer mee voor het geval dat. Bij terugkomst mochten we een foto laten zien. Dat hoefde geen WOW-moment te geven, een HEEJ is meer dan genoeg.

De groep kwam terug met heel verschillende foto’s. Bijvoorbeeld een van een ontbrekend huisnummer.

Je vraagt je gelijk af waarom. Waar is nummer 110 gebleven. Dus is het iDNA van deze foto, laat een onderdeel van een reeks weg om aandacht te krijgen voor iets anders.

Het belang van straatjutten werd door dit uurtje wel duidelijk. Doe dit eens in de zoveel tijd en je hebt teveel ideeën om direct uit te voeren. En het is zo eenvoudig, als je ideeën op zijn, ga je weer even straatjutten om met nieuwe ideeën aan de slag te gaan. En wie kan er tegen naar buiten gaan zijn, een frisse neus en een frisse blik.

Naast straatjutten (hoe is het werkelijk / wat is de realiteit) zijn er ook nog andere jut-manieren. Deze leerden wij in de middag. We konden kiezen uit klantjutten (wat doen klanten / hoe gedragen zij zich) of wereldjutten (in andere werelden zoeken naar oplossingen voor jou probleem).

Ik ging met collega Etty wereldjutten bij IKEA. Wij wilden weten hoe studenten een studieplek kiezen en vertaalden dit naar hoe kiezen mensen een bank of een bureaustoel. Bij IKEA namen we waar. En kwamen tot een paar conclusies. De mensen die bij IKEA rondlopen gaan bijna niet van het pad af, ze kijken op een afstand naar de producten. Olifantenpaadjes worden niet gemaakt of genomen. Als je bij IKEA in een toonkamer gaat zitten voel je je enorm bekeken, terwijl deze ruimtes ingericht zijn om te ervaren hoe dat is. Ook zagen Etty en ik dat er maar weinig werd geprobeerd. Mensen voelen aan een stofje, lopen rond een product, maar echt lang op een bank zitten hebben wij niet waargenomen.

De andere deelnemers aan de workshop hadden ook onze vraag als voorbeeld genomen. Hieruit kwamen de volgende ideeën:

  • laat plekken ontstaan en haak daarop aan – zet bijvoorbeeld meubilair ergens neer en kijk hoe het verplaatst wordt
  • maak lichte plekken voor interactie en donkere plekken om te werken
  • gebruik geur om je op je gemak te voelen, gebruik natuurlijke materialen die niet kil aanvoelen
  • zoek ook plekken buiten de campus
  • van WOH naar WOW! Je wilt ergens zitten, spelen en ontdekken, niet alles hoeft voor iedereen te zijn – richt het verschillend in voor verschillende groepen
Na zo’n dag straat&wereldjutten ben je wel leeg. Opladen is dan nodig en alles laten landen. Wat heb ik nu eigenlijk gezien, met welk idee kan ik snel iets oplossen, wat voer ik wel en wat niet uit. Richard beloofde veel ideeën en dat hebben wij ook gekregen. En zo eenvoudig, ga naar buiten, denk HEEJ, maak een foto en denk later na waarom.

Mijn straatjutfoto’s heb ik in een map op flickr gezet.

TUe Library app

Toen ik laatst bij de TU Eindhoven een presentatie mocht geven aan bibliotheekcollega’s kreeg ik al een voorproefje van hun iPhone app. Vanaf vandaag is deze in de iTunes Store te vinden.

Het beginscherm laat het zoekvenster zien waarmee je in de catalogus kunt zoeken. Je kunt zoeken op alle woorden, of verfijnen naar titel of auteur.

Na het invoeren van een zoekterm kom je in de resultatenlijst. En zie je direct of een full-text van een artikel aanwezig is of dat je het boek kan lenen.

Een record ziet er zo uit.

Je kan dan een reservering plaatsen of de full-text bekijken (alleen als je TUe wifi gebruikt).

Onder in de balk zie je een aantal knoppen staan, zoals resultaten, favorieten, bibliotheekinformatie en my info.

In het lijstje met favorieten zie je de publicaties terug die je op een eerder moment hebt willen bewaren.

Onder de knop bibliotheekinformatie vind je nieuws, locaties en contactinformatie terug.

Met in het nieuws de laatste berichten die de bibliotheek ook op de website heeft geplaatst.

De knop my info is zeker interessant. Hier vind je informatie over je leengegevens, de reserveringen die je hebt uit staan en hoeveel boete je nog moet betalen.

Je overzicht van leningen ziet er dan zo uit:

En als laatste dan nog de plattegrond van de campus. Met de locaties van de bibliotheken.

Een mooie, eenvoudige app die doet wat hij moet doen. Gemaakt door Nick Veenstra (die ook zo aardig was om alvast wat screenshots aan mij te mailen).

Uiteraard te downloaden in de appstore.

De opening van het Library Learning Centre

Op 18 november was het eindelijk een feit. Het Library Learning Centre werd officieel geopend. Na 3 jaar hard werken mochten we gaan genieten van het resultaat. Twee dagen voor de opening werd ik geïnterviewd door het AD. Ik heb de journalist gevraagd of ik het artikel op mijn blog mocht plaatsen en hij vond het geen probleem.

Bron: AD (editie Delft) – 18 november 2010

I ♥ librarians

Gewoon een mooi project, hoef ik verder weinig over te schrijven, alleen maar te laten zien.

librarianslove

A few fellow Library and Information Science students and I have gotten a group together to participate in the Stephen Lewis Foundations’ “A Dare to Remember.”  We are hoping to make a modest contribution to the Foundation’s efforts to alleviate the effects of AIDS in Africa, while sharing our love for librarianship.

Afbeelding: I_heart_Librarians op Flickr
Met dank aan: Walking Paper

Geek the Library

De Geek the Library campagne is net van start gegaan en is gericht op gebruikers van de openbare bibliotheek. Maar ook medewerkers van de bibliotheek kunnen er interessante dingen vinden en ook toevoegen. Op de site vind je waar mensen een passie voor hebben en hoe bibliotheken hen kunnen helpen bij het onderhouden of vergroten van die passie. En hiermee proberen openbare bibliotheken het besef door te laten dringen dat geld hard nodig is voor hun voortbestaan.

geek

Op de site vind je dus mensen met een passie. Maar ook activiteiten, misverstanden en feiten die bestaan over de financiering van een bibliotheek. En wat je kan doen om jouw bibliotheek te helpen. Misschien wel het bestellen van een mok, tshirt of het downloaden van  een wallpaper. Of het vertellen van jouw verhaal, waarom de bibliotheek voor jou belangrijk is aan mensen die de mogelijkheid hebben om de bibliotheek te helpen in deze barre tijden. De site geeft zelfs voorbeelden van wat je kan zeggen.

geek2

En natuurlijk is Geek the Library te vinden op Twitter, Flickr, Facebook en Youtube.

De site is mogelijk gemaakt door OCLC (met als basis het rapport From Awareness to Funding: A study of library support in America) en de Bill & Belinda Gates Foundation.

Met dank aan: It’s all good

Werkbezoek aan Helsinki

En toen zat het er al weer op, mijn werkbezoek aan Helsinki. Twee volle dagen waarbinnen ik verschillende bibliotheken van binnen zag en sprak met mensen die, net als wij in Nederland, innovatieve en creatieve ideeen hebben.

Dag 1 begon met een bezoek aan de bibliotheek van de Technische Universiteit. Deze universiteit ligt net buiten Helsinki, in Otaniemi / Espoo. Een aantal van de gebouwen op de campus (zo ook de bibliotheek) zijn ontworpen door de beroemde architect Alvar Aalto. En dit brengt direct een probleem met zich mee, want hoe ga je dit nationale erfgoed aanpassen aan de wensen van vandaag zonder het gebouw van zijn “ziel” te ontdoen. Aalto’s architectuur staat bekend om het gebruik van wit, hout en licht. Zo komt het licht in de centrale hal op een ingenieuze manier het gebouw binnen en wordt er gebruik gemaakt van indirect daglicht dat reflecteert op de witte wanden.  In de bibliotheek ontmoette ik Marja Malmgrenn die mij eigenlijk direct naar Irma Pasanen (Associate Director for Information Services) bracht.

Irma Pasanen bij de kaartcatalogus
Irma Pasanen bij de kaartcatalogus

Irma vertelde mij over de plannen van de Finse overheid om universiteiten en hogescholen meer met elkaar samen te laten werken. Voor de Technische Universiteit van Helsinki betekent dit dat zij onderdeel worden van de Aalto University (een samenvoeging van de Helsinki School of Economics, de University of Art & Design en de Technische Universiteit Helsinki). Momenteel zijn zij aan het wachten op besluitvorming van de regering en de inrichting van de organisatiestructuur van de nieuwe universiteit. Tot die tijd staat de bibliotheek als het ware stil, niet wetende wat de toekomst zal brengen. Dus worden er nog wel kleine projecten gestart, maar de grote projecten blijven even liggen. En dan is er ook nog het onderdeel de financien. De universiteit wordt gesubsidieerd door de overheid, maar in de nieuwe situatie is het de bedoeling dat et bedrijfsleven deze taak op zich gaat nemen.

Onzekere tijden dus voor de bibliotheek. Men weet wel zeker dat er geen mensen uit moeten, maar taken gaan verschuiven, dienstverlening wordt aangepast en wanneer nu precies… dat is nog niet geheel duidelijk.

Toch wordt er wel steeds nagedacht over nieuwe technologie en diensten. Zo heeft Irma bijvoorbeeld alle oudere stafleden (40+ ers) een kleine laptop gegeven. In ruil hiervoor moesten zij zich op facebook aanmelden, een twitter account nemen, eigenlijk 23 dingen doen maar op de eigen laptop. De jongere stafleden deden de begeleiding en hielpen waar nodig. Irma vertelde dat zij iedereen wil mee laten denken over nieuwe toepassingen voor de bibliotheek en dit was een interessante manier om dat te doen.

Nationale Bibliotheek Finland

Na de lunch had ik een afspraak met Liisa Savolainen (Director Research Library Services) van de Nationale Bibliotheek van Finland. Ik moest mijn tas en jas achterlaten bij de (gelukkig) bewaakte garderobe. Mijn camera mocht ik wel mee nemen. En dat was maar goed ook want er was genoeg moois te zien in deze bibliotheek.

Liisa Savolainen van de Nationale Bibliotheek Finland
Liisa Savolainen van de Nationale Bibliotheek Finland

Liisa bracht mij terug in de tijd, in de tijd van de overheersing van Finland door Zweden en Rusland en de tijd van de oorlogen en de verzelfstandiging.Wat mij opviel is dat wij in Nederland zo weinig leren over Scandinavie. Tijdens geschiedenislessen komen Frankrijk, Engeland en Spanje ruimschoots aan bod maar Scandinavische landen blijven onderbelicht en dat is toch wel jammer. Ook deze landen hebben een bijzondere en interessante geschiedenis die zeker de moeite waard is om te bestuderen.

De collectie van de Nationale Bibliotheek bestaat uiteraard uit boeken (2,9 miljoen) maar ook uit muziek, aangezien hier ook het National Sound Archive (150.000 opnamen en 50.000 bladmuziek) zich bevindt. Maak ook speciale collecties zoals Russische en Amerikaanse collectie hebben een plaatsje gekregen. Liisa zei het heel mooi, hier is het waar Oost West ontmoet. In totaal werken in deze bibliotheek 79 personen. Per jaar ontvangt deze bibliotheek 200.000 bezoekers. Zij kunnen ongeveer de helft van de collectie in de kasten vinden, de overige helft bevindt zich in het magazijn dat in vier verdiepingen onder het gebouw bewaard wordt.

Leeszaal Nationale Bibliotheek Finland
Leeszaal Nationale Bibliotheek Finland

Het totale jaarbudget van deze bibliotheek is ongeveer 19 miljoen euro. Waarvan 80% door de overheid wordt gefinancierd en 20% van de universiteit afkomstig is. Nog niet zolang geleden heette de Nationale Bibliotheek ook de Universiteitsbibliotheek van Helsinki.

En na een uitgebreide rondleiding door Liisa werd ik opgehaald door Nicola Nykopp (Planning Officer) van de Universiteit van Helsinki.

Universiteit van Helsinki

Nicola nam mij mee naar drie verschillende gebouwen. De eerste die wij bezochten was het Learning Centre Minerva.

Learning Centre Minerva
Learning Centre Minerva

Gebouwd in 2005, licht en open en een fijne plek om te vertoeven. De bibliotheken in Helsini gebruiken geen RFID maar gewoon de barcodes waarmee de gebruikers zelf boeken kunnen uitchecken. Het Learning Centre Minerva heeft naast studieplekken, ook groepswerkplekken en een speciale afgesloten ruimte voor de naslagwerken. Hier kun je rustig lezen en zijn laptops niet welkom. Op de benedenverdieping vonden wij de tijdschriften in kasten op wielen. Nicola vertelde dat deze kasten verplaatsbaar zijn zodat als er een feestje of een lezing wordt gegeven de ruimte gemakkelijk leeggemaakt kan worden.

Na het bezoek aan Learning Centre Minerva gingen wij naar het Learning Centre Aleksandria. Dit gebouw was is net nieuw en past prima in het plaatje dat binnen nu en 2 jaar onstaat als de Undergraduate Library wordt verbouwd en de parkeergarage naast de beide gebouwen wordt geconfisceerd om vervolgens een hele mooie grote nieuwe bibliotheek te bouwen. In dit nieuwe gebouw komen de faculteitsbibliotheken dan allemaal samen (met uitzondering van Learning Centre Minerva). Nicola mag als Planning Officer zorgen dat dit proces gladjes verloopt.

Wat mij opviel in het Learning Centre Aleksandria was onder andere deze stoel:

Stoel om te telefoneren zonder geluidsoverlast te veroorzaken
Stoel om te telefoneren zonder geluidsoverlast te veroorzaken

In het Learning Centre mag namelijk niet getelefoneerd worden behalve in de trappenhuizen en in deze speciaal ontworpen stoelen. Niet dat het helpt overigens, de stoelen staan met de open kant naar de open ruimte van het gebouw zodat een gesprek weergalmd wordt. Maar het idee is zeker origineel. Ook origineel vond ik de verrijdbare lockers. Kleine kastjes op wielen waar je je spulletjes in kan bewaren en die je voor langere tijd kan gebruiken.

Wat mij ook opviel is dat er veel plekken zijn om rustig te lezen. Maar volgens Nicola is het bij lange na niet genoeg en de studenten willen meer rustige plekken. Dus plekken om alleen te lezen waar een laptop verboden is. Overigens was dit de eerste bibliotheek waar het lekker druk was. In de andere bibliotheken die ik bezocht kon je een kanon afschieten. Niet vreemd als je je bedenkt dat het zomerseizoen in Helsinki al is begonnen en veel studenten genieten van hun vakantie.

De Undergraduate Library bevindt zich naast het Learning Centre Aleksandria en ook al was deze bibliotheek bijna geheel ontmanteld wilde ik toch graag een kijkje nemen. En toen zag ik dit:

De directeur van de Undergraduate Library
De directeur van de Undergraduate Library

Geweldig!! De directeur die oproept om stil te zijn en niet te telefoneren. Nicola vertelde mij dat ook andere bibliotheken zo’n standaard wilden zodat de directeur nu op verschillende plekken in het land te zien is.

Na dit laatste bezoek nam Nicole mij mee naar haar kantoor om me de nieuwbouwplannen te laten zien en nog wat te kletsen over nieuwe concepten. Bijzonder om te horen vond ik dat de tender die is uitgeschreven voor het nieuwe gebouw gewonnen is door een jong architectenteam dat zich als enige had laten informeren door medewerkers van een bibliotheek. Deze architecten zaten niet bij de groep architecten die van te voren geselecteerd waren om mee te doen maar melden zichzelf aan naar aanleiding van de Europese aanbesteding. En na het zien van de tekeningen en impressie kan ik alleen maar zeggen dat ik begrijp waarom zij gewonnen hebben, het nieuwe gebouw gaat er waanzinnig uitzien. Ik denk dat ik over een paar jaar weer terugkeer naar Helsinki om het eindresultaat te bewonderen.

Nicola schreef bijna direct na mijn bezoek een blogpost (inclusief foto die zij van mij maakte) waarin ongeveer staat dat ik langs ben geweest en wat ik doe.

Reblog this post [with Zemanta]

Mecanoo ontwerpt nieuwe bibliotheek van Birmingham

Tien jaar geleden ontwierp het Nederlandse architectuurbureau onder leiding van Francine Houben (Mecanoo) de bibliotheek waar ik alweer meer dan anderhalf jaar werk. De inrichting van die bibliotheek is helaas niet met haar tijd meegegaan en dus werken wij momenteel aan nieuwe herinrichtingsplannen en willen wij van de bibliotheek een Library Learning Centre maken. De interieurarchitecten zijn aan het werk gezet en binnenkort beoordelen wij de offertes die zij gemaakt hebben. Ik ben reuze benieuwd naar de ideeën en hoop dat zij met onze toekomstvisie uit de voeten kunnen. Maar meer daarover een andere keer.

Deze post gaat namelijk over Mecanoo en niet over het Delftse Library Learning Centre in wording. Mecanoo heeft namelijk de ontwerpwedstrijd gewonnen die was uitgeschreven voor de nieuwe bibliotheek van Birmingham. Deze bibliotheek wordt met 31.000 m2 de grootste van Europa en wordt samengevoegd met het theater zodat er een state-of-the-art cultureel centrum kan ontstaan. Het duurt helaas even voordat wij een bezoek kunnen brengen aan deze bibliotheek, pas in 2013 zal het af zijn.

Maar er zijn tegengeluiden te horen. Er is een groep die niet wil dat het oude bibliotheekgebouw tegen de vlakte gaat en probeert dit gebouw op de lijst van de English Heritage te krijgen. Een kort nieuwsitem (filmpje) onder aan de BBCnieuwssite geeft meer informatie. In dit nieuwsitem ook beelden van de TU Delft Library, een korte toelichting van Francine Houben en gebruikers van de bibliotheek aan het woord, die antwoord geven op de vraag: is een nieuwe bibliotheek nu echt wel nodig?

Gebruikt beeldmateriaal is afkomstig van Flickr –Birmingham Central Library van hartlandmartin

CIL 2008 – Hi Tech & Hi Touch – Jenny Levine

Ook al is dit niet het onderwerp waar Jenny Levine normaal gesproken over spreekt heeft zij toch een hele degelijke en heldere presentatie neergezet. En dat was lastig want wat betekent Hi Tech Hi Touch nu eigenlijk? Jenny begon met een artikel dat zij had gevonden in Newsweek om haar presentatie te ondersteunen. Het artikel van Clifford Stoll (The Internet? Bah! Hype alert: Why cyberspace isn’t, and will never be, nirvana) stamt uit 1995 maar is nog steeds actueel en in januari van dit jaar na een herpublikatie weer veel aandacht gekregen.

Clifford schrijft:

After two decades online, I’m perplexed. It’s not that I haven’t had a gas of a good time on the Internet. I’ve met great people and even caught a hacker or two. But today, I’m uneasy about this most trendy and oversold community. Visionaries see a future of telecommuting workers, interactive libraries and multimedia classrooms. They speak of electronic town meetings and virtual communities….. Baloney. Do our computer pundits lack all common sense? The truth in no online database will replace your daily newspaper, no CD-ROM can take the place of a competent teacher and no computer network will change the way government works.

In de laatste paragraaf van het artikel omschrijft Clifford dat hetgene wat mist in dit elektronische wonderland is het menselijk contact.

Computers and networks isolate us from one another. A network chat line is a limp substitute for meeting friends over coffee. No interactive multimedia display comes close to the excitement of a live concert. And who’d prefer cybersex to the real thing? While the Internet beckons brightly, seductively flashing an icon of knowledge-as-power, this nonplace lures us to surrender our time on earth. A poor substitute it is, this virtual reality where frustration is legion and where–in the holy names of Education and Progress–important aspects of human interactions are relentlessly devalued.

Jenny geeft voorbeelden van bibliotheken die durven te experimenteren, zoals bijvoorbeeld DOK.

Daar wordt de bezoeker door middel van kleur kenbaar gemaakt waar hij/zij is. Het aanbieden van verschillende soorten media, zoals films, boeken en speelgoed op een dusdanige manier dat niet de techniek de hoofdrol speelt maar het sociale experiment wordt volgens Jenny in Delft goed uigevoerd. Games passen hier heel goed in, het spelen van games kan namelijk een sociale gebeurtenis zijn. De avond voor Jenny’s presentatie was in een van de ruimtes van CIL een gamezone ingericht.

Het was er druk, er werd veel met elkaar gespeeld en mensen hadden het zichtbaar naar hun zin. En niet eens iedereen speelde, sommigen praatten met elkaar terwijl zij naar de gamende collega’s keken. Dit sociale aspect is datgene waar de bibliotheken goed in zijn. Het gaat dan om het samenbrengen van mensen, ongeacht welke content je ze daarnaast aanbiedt.

Hierna gaat Jenny in op voorbeelden van low tech/low touch, low tech/high touch, high tech/low touch en high tech/high touch. Waarbij het voorbeeld dat zij een nieuw boek (aanwinst) niet mocht lenen in de eerste twee weken in de bibliotheek waar zij toen werkte toch wel het meest schokkend was. Dat zij het boek toen via IBL heeft aangevraagd klinkt logisch, maar wat zegt dat over de bibliotheek als zij voor het personeel (en dus ook de gebruiker) geen mogelijkheid biedt om nieuwe boeken te lenen.

Maar willen wij high tech in de bibliotheek? Nee wij willen high touch!

Of zoals Clay Shirky het zegt in zijn boek Here comes everybody

Tools don’t get socially interesting until they get technologically boring

Praat in de taal van de bezoekers, zoals bijvoorbeeld het doorgeven van een catalogusentry met lokatie als sms naar de gebruiker. Dit kan zonder al te veel kosten en is voor de gebruiker superhandig als hij/zij op zoek gaat naar het boek in de bibliotheek. Maar ook het uploaden van een presentatie om de catalogus uit te leggen op bijvoorbeeld slideshare. Of korte instructiefilmpjes of filmpjes van bibliotheekdiensten op YouTube plaatsen. Maar je kan er ook een wedstrijd van maken zoals ze in Florida hebben gedaan en waar ze studenten een promofilmpje laten maken voor Ask a Librarian. Alle ingezonden filmpjes staan op YouTube en kunnen gebruikt worden om inspiratie op te doen.

Maar ook het plaatsen van een Meebo chatvenster in de catalogus is effectief. Als gebruikers dan een vraag hebben kunnen zij deze zonder moeilijkheden stellen. En wil je dan als bibliotheek een personal touch toevoegen maak dan een account aan in Hyves, Facebook of MySpace en ben daar dan ook bereikbaar voor de gebruiker.

Bij de Yale Universities Science Libraries hebben ze dit begrepen. Zij zijn te vinden op Facebook, MySpace, Flickr en een weblog. Je kan chatten of sms-en met een medewerker. En zij twitteren ook nog.

Om herkenbaar te zijn voor de gebruiker kun je overwegen om foto’s van de medewerkers online te plaatsen. Dit is voor sommigen net een stap te ver, maar denk er eens over na. Als ik met foto op de website van de bibliotheek sta en ik loop over de campus kan ik herkend worden. En dat is alleen maar een goed ding, toch? En als een echte foto te ver gaat, plaats dan een avatar.

Serendipity

is the effect by which one accidentally discovers something fortunate, especially while looking for something else entirely. (Wikipedia)

En dat is nu precies wat wij missen in de bibliotheek volgens Jenny. Die toevallige gebeurtenissen zoals het spontaan in het echt ontmoeten van mensen die je alleen online kent of het in het echt vrienden worden met online contacten. Het connecten van mensen is high touch en dat hebben wij nodig in de bibliotheek, dat is waar wij sterk in zijn.
Jenny geeft het voorbeeld van een foto die zij op Flickr plaatste van de mannen van DOK tijdens de Shanachietour. Hierop kwam het volgende commentaar:

Een ander goed voorbeeld van serendipity en bibliotheken is BiblioCommons. Nu nog in beta en dus alleen toegankelijk voor een selecte groep mensen. Jenny liet slides zien die zij niet in haar online presentatie mocht opnemen omdat BiblioCommons nog niet live is. Wel jammer want er waren bijzondere dingen te zien, zoals een openingspagina met bookcoverflow zoals in iTunes, commentaren op boeken en het browsen in iemand anders bibliotheek. Een sociale opac als het ware. Met als voordeel dat je recommendations van bepaalde gebruikers kan instellen op mate van vertrouwen.
Clay Shirky omschrijft het helder:

new technology enables new kinds of group-forming

&

We now have communications tools that are flexible enough to match our social to match our social capabilities….

Library = Serendipity of connecting people!!

De presentatie van Jenny is (net als al haar presentaties) op the Shifted Librarian wiki te vinden.

Rethinking the Library – de architect

CIMG3746.JPG

CIMG3746.JPG,
originally uploaded by moqub.

De dag wordt afgesloten met een presentatie van de architect van het Forumgebouw. Het gebouw ligt midden in een natuurgebied, tussen twee toegangswegen in. Als je de architect hoort praten dan hoor je dat hij het liefst een ridder was geweest, in de tijd van Ivanhoe. Hoe je in die tijd (in de serie dus) op een kasteel afreed, zo rijd je nu af op het Forumgebouw.

Maar het mocht geen dicht en donker gebouw worden. Dus is er in het ontwerp gekozen voor uitsnedes uit het blok, zonder dat het gevoel van een blok verdween.

Na deze sessie krijgen wij nog een rondleiding en ik ben heel benieuwd. Voor wat ik er tot nu toe van heb gezien is het een bijzonder gebouw geworden.