Gelezen in de maand – juni

The Mermaid Chair / Sue Monk Kidd

Van dezelfde schrijver als The Secret Life of Bees. Mijn verwachtingen waren hoog gespannen. Jammer genoeg kon Sue Monk Kidd deze niet waar maken. Niet dat het een slecht boek was, in tegendeel. Het verhaal is bijzonder, de karakters raar en grappig en de schrijfstijl is vlot. In 2006 is het boek verfilmd en dat snap ik wel want het is een heel romantisch verhaal.

Het verhaal gaat over Jessie Sullivan die na jaren terugkeert naar haar geboortehuis nadat haar moeder een vinger heeft afgesneden. Jessie’s moeder is alleen sinds Jessie’s vader op zee is gebleven. De relatie tussen Jessie en haar moeder is slecht maar deze gebeurtenis zorgt ervoor dat Jessie toch terugkeert. Jessie’s moeder is kok voor de monniken in het klooster op het eiland waar zij woont. Als Jessie een van de monniken ontmoet gaat het mis. Ze worden vreselijk verliefd op elkaar. Maar Jessie is al 20 jaar getrouwd…. Als dan ook nog blijkt dat de dood van haar vader anders is gegaan dan zij altijd heeft gedacht, staat haar hele wereld op zijn kop.

Gelezen in de maand – mei

The Secret Life of Bees / Sue Monk Kidd

Vorig jaar in Amerika zag ik twee boeken van Sue Monk Kidd liggen in de boekwinkel en op de een of andere manier wilde ik ze allebei hebben. Ik had nog niet eens de achterkant gelezen om te zien waar het verhaal over zou gaan, maar op de een of andere manier trokken deze boeken mij aan. Ik kocht de boeken niet en heb daar maanden spijt van gehad. In Nederland wilde ik ze niet kopen (weet ook niet waarom maar dat voelde niet goed) dus toen ik laatst met Gerard in New York uren in een boekhandel mocht hangen wist ik al wat ik zeker weten wilde kopen.

Als eerste heb ik The Secret Life of Bees gelezen. En erg indrukwekkend verhaal over een meisje in het zuiden van Amerika ten tijde van hevig racisme en het opkomende stemrecht voor donker gekleurde mensen. Het meisje Lily heeft een groot verdriet dat zij met zich meedraagt, zij heeft namelijk per ongeluk haar moeder doodgeschoten toen zij vier jaar oud was. Haar vader mishandeld haar en op de dag dat de huishoudster Rosaleen haar handtekening gaat zetten zodat zij mag gaan stemmen gaat Lily met haar mee. Dit onschuldige tripje loopt compleet uit de hand. Rosaleen wordt in de gevangenis vastgezet en in elkaar geslagen door drie blanke mannen. Als zij wordt overgebracht naar het ziekenhuis redt Lily haar en samen ontsnappen zij naar een plaats die Lily kent van de erfstukken van haar moeder. Zij komen terecht in het huishouden van drie donkere vrouwen die bijen houden. In de maanden dat Lily en Rosaleen hier doorbrengen gebeuren en leuke en zeer verdrietige dingen.

Wat het meeste indruk op mij maakte was het constante gevoel van gevaar dat je bij het lezen hebt. Gevaar dat Lily en Rosaleen lopen als onsnapte voortvluchtigen. Gevaar van donkere mensen voor blanke mensen. Gevaar van Lily’s vader die naar haar op zoek is. Het gevaar maakt het boek spannend terwijl het eigenlijk niet eens zo’n spannend verhaal is. Maar ook het familiegevoel en het gevoel dat vrouwen voor elkaar kunnen hebben (moeder-dochter) maakt indruk. Al met al dus een boek om vooral ook aan anderen te laten lezen.