op bezoek bij de UvA

Hij stond al even op mijn lijstje, het Roeterseiland van de UvA. Robin van Schijndel vertelt er altijd heel enthousiast over en de foto’s die ik zag van de opening van de brug waren spectaculair. Dus vorige week vrijdag ging ik samen met een aantal collega’s op bezoek.

de-groep

We begonnen bij de brug, een mooi ingerichte ruimte zonder computers en stopcontacten. Je weet dat het geen officiële studieplekken zijn omdat op studieplekken goede bureaustoelen staan. Op de brug verblijf je een korte tijd.

debrug

De ruimte is ingedeeld in 9 vlakken. Per vlak zijn er zes inrichtingsvoorstellen aan de stakeholders gepresenteerd en is er gekozen. Als metafoor voor de inrichting is de stad gebruikt. Waarbij de inrichting op basis van functionaliteit is gedaan.

De ronde tafel direct bij de ingang is het meeting point. Ons viel het bordje vooral op.

meetingpoint

Het plein staat voor de verplaatsbare tafels, waarbij oranje meubels ook echt weg kunnen en groen vast zitten in de ruimte.

oranje

Rechts op de foto zie je nog grote houten elementen. Deze worden de podia genoemd. De blauwe banken in de ruimte worden gebruikt voor het forum. Hier wordt nog een scherm geplaatst. En de groene elementen vormen het park.
hetpark
Hier kun je bij de raam zitten aan een tafel of meer hangen op een bank.
hetpark2
De brug gaat om 9 uur ‘s ochtend open en is toegankelijk tot 10 uur ‘s avonds. Omdat het een mooie plek is geworden willen mensen ook graag evenementen organiseren. Dat kan, maar dan na 4 uur in de middag en niet tijdens tentamenperioden of de week voor de tentamens. In het midden staat een groot meubel voor de catering.
De sfeer in de ruimte is fijn. Je hebt hier super uitzicht en kan kiezen wat voor soort plek je nodig hebt. Ik vond het, toen wij er waren, heel stil, terwijl bijna alle stoelen bezet waren.
Hierna keken we nog even bij het Library Learning Centre in het andere gebouw. Hier is in het voorjaar verbouwd.
llc
Op de begane grond vind je hier plekken om te eten en te drinken. Maar deze worden net zo makkelijk gebruikt als studieplekken.
beganegrond
Op de etages erboven vind je lange houten tafels die in verschillende hoogten worden aangeboden. Hier vind je ook de bureaustoelen. Van buiten zie je al of er plek is door het gebruik van glas.

studieplekken

Op de gang, met het open trappenhuis in het midden, zijn ook bankjes geplaatst zodat je overleg kan voeren. Ik kan me voorstellen dat studenten het een beetje te wit vinden en snap dan ook heel goed dat er nu mensen nadenken over kleur, planten en het eventueel toevoegen van erfgoed om sfeer te brengen in de ruimtes. Robin heeft heel goed rond gekeken in de wereld en de successen gebuikt om deze ruimtes in te richten. Hij is hier erg goed in geslaagd. Je voelt een buzz als je door de gebouwen loopt, de sfeer is super.
Meer foto’s staan op flickr.

Opening Ahrend Flagshipstore Amsterdam

Afgelopen donderdag mocht ik samen met een aantal collega van de TU Delft bij de opening zijn van de nieuwe Ahrend Flagshipstore in Amsterdam. Onderdeel van deze opening was een bezoek aan het nieuwe faculteitsgebouw van FNWI van de Universiteit van Amsterdam.

tn_2009-11-19 UvA 111

De architect van het gebouw gaf een inleiding en vertelde dat niet alleen zij (Rudy Uytenhaak Architecten) die de prijsvraag hadden gewonnen, maak ook twee andere architectenbureau’s het gebouw hebben ontworpen. De andere twee architectenbureau’s waren Meyers en van Schooten Architecten en Architectenstudio HH. In 2001 won Rudy Uytenhaak Architecten de opdracht naar aanleiding van een prijsvraag. De twee andere architectenbureau’s kregen een deelopdracht onder supervisie van de winnaar. Volgens de architecten ging de samenwerking goed, maar ik vraag me toch af hoe dat is gegaan. Samenwerken met 1 architect is soms al lastig, laat staan met 3.

Het motto van het gebouw is: articulatie van de interactie. Het doel van het gebouw: alle betafaculteiten samenbrengen om meer samenwerking en kruisbestuiving te realiseren.

Het gebouw bestaat uit vier vleugels. Een centrale vleugel met kantoren en onderwijszalen en studieruimten en drie vleugels met laboratoria. In de onderste laag van de centrale vleugel bevindt zich de kantine/restaurant, de bibliotheek en collegezalen. Daarboven bevinden zich de kantoren rondom vides en binnenhoven. Hierdoor is er geen enkele doodlopende gang in het gebouw te vinden. De kantoren zijn een combinatie van gesloten cellen en open werkplekken, waarbij de open werkplekken zich bevinden aan de open binnenhoven zodat de medewerkers die hier zitten contact hebben met de rest van het gebouw. Zij zijn ook zichtbaar als je bijvoorbeeld op de begane grond staat en naar boven kijkt.

tn_2009-11-19 UvA 085

Er zijn 1500 werkplekken (common rooms, overlegruimten, archief/opslag, open werkplekken, kantoren). De inrichting van de kantoren is rustig, warm en huiselijk en dus is er gebruik gemaakt van bamboe voor de bureaubladen. De zijkanten van de bureau’s zijn dicht zodat je geen computersnoeren en bedrading ziet. In elk bureau zit een klein laatje voor pennen en dergelijke.

tn_2009-11-19 UvA 035

De medewerkers mochten kiezen uit een aantal modellen die waren ingericht voor de kantoren. Het bleek dat een groot aantal medewerkers liever op een muur uitkijkt dan naar buiten en dus staan veel bureau’s naar de muur gericht.
De open kantoorruimten zijn door hoge multifunctionele kasten (whiteboard, planken, afsluitbaar) van elkaar afgescheiden. Er zijn drie verschillende open kantoorruimten ingericht (concentratie suite, coulissen suite en interactie suite). Elke medewerker in een open kantoorruimte heeft een locker waar hij persoonlijke spulletjes in kan bewaren. Tafelschotten van stof zorgen ervoor dat je niet direct zij aan zij zit met een collega.

De common room was nog niet helemaal af, maar het is de bedoeling dat hier een lounge-achtige ruimte ontstaat. De ruimte is bijna helemaal wit. Overigens is er veel wit in het gebouw gebruikt, met een aantal felle kleuren. Wat mij opviel is dat er weinig persoonlijke spulletjes van medewerkers op de bureau’s staan. Volgens de architect had dit te maken met het soort medewerkers dat op deze faculteit werkt.

Wat ook opviel waren krantenknipsel met als titel Beneden de Bijenkorf, boven de Hema en logo’s van Xenos en Blokker die door het hele gebouw hingen. Het gaat om dit artikel in de Folia, waarbij er vooral wordt geklaagd over geluidsoverlast:

Geluidsoverlast is één van de klachten die veel worden geuit door medewerkers van de fonkelnieuwe faculteit op het Science Park. In september 2010 moeten alle afdelingen zijn verhuisd, voorlopig zitten alleen de biologen, wiskundigen, astronomen en medewerkers van het Institute for Logic, Language and Computation in het nieuwe pand. Een deel van hen is niet erg blij met de nieuwe behuizing. Ze zijn bang voor diefstal uit de circa driehonderd open werkplekken, de akoestiek laat volgens hen te wensen over, de zonwering zou verkeerd worden aangestuurd, en geluid van de begane grond galmt door de open vide na tot op de hoogste verdiepingen. De facultaire ondernemingsraad biedt inmiddels op zijn site de mogelijkheid om de klachten te uiten.

Huisvestigsdirecteur Blok denkt dat het om kinderziektes gaat en dat zodra iedereen het pand heeft betrokken er minder overlast zal zijn. Wat mij ook opviel waren de lage (1.10 meter) omheiningen rondom de open ruimten. Volgens Blok ook geen probleem omdat met zoveel laboratoria in het gebouw naar beneden springen niet zo vaak voor zal komen, men zal eerder zichzelf electrocuteren of vergiftigen omdat dat gemakkelijker is. Ik maakte me vooral zorgen over de mensen met hoogtevrees. Ik denk dat zij niet zo fijn door dit gebouw rond zullen lopen.

En dan de bibliotheek. Ik wist niet hoe snel ik hier weer vandaan moest komen. Wat een saaie bedoening. Voormalig collegelid Rob Scheerens zegt in hetzelfde bovengenoemde artikel een bibliotheek met kilometers boeken en tijdschriften. En dat was ook precies wat het was.

tn_2009-11-19 UvA 078

Op zoek naar de Iliad

Vandaag was ik met twee collega’s op bezoek bij de Openbare Bibliotheek Almere en de universiteitsbibliotheek van de UvA om te horen wat de ervaringen zijn met het gebruik van de Iliad.

De Iliad is een ebookreader van Nederlandse bodem van het bedrijf iRex. In het kader van het project Library Learning Centre waren wij op zoek naar ervaringen met de Iliad. Omdat wij verschillende ebookreaders willen testen is niet alleen de Iliad aangeschaft maar ook de Cybook Gen3 en de Hanlin V3 en zullen deze worden getest door een groep gebruikers die uit verschillende doelgroepen wordt samengesteld.

De Openbare Bibliotheek Almere leent al een jaar de Iliad uit en is erg tevreden. De universiteitsbibliotheek van de UvA heeft onderzoek gedaan naar de Iliad en was niet heel erg positief, zij besloten om de Iliad niet aan te bieden aan de gebruikers van de bibliotheek. Het rapport van de Uva vind je hier.

De dag begon vroeg met de treinreis naar Almere. Na een wandeling van ongeveer 5 minuten kwamen wij aan bij de bibliotheek. Deze is nog gesloten en dus bellen wij aan bij de dienstingang. Allerhartelijkst worden wij ontvangen door Frank Groothuis en Peter Nugteren. Om bij de ruimte te komen waar het gesprek zal plaatsvinden lopen wij langs de maquette van de nieuwbouw van de OB Almere. Een bijzonder gebouw met – als het af is – een bijzondere inrichting. Ik kan niet wachten om het gebouw af te zien, maar dat duurt nog een jaartje (als alles goed gaat). Op Picasia staan al enkele foto’s van het nieuwe gebouw. Koekjes bij de koffie doen het altijd goed, zo ook vandaag. Het is een leuk gesprek dat niet alleen over ebookreaders gaat, maar ook over het nieuwe gebouw en gaming.
De OB Alemere leent, zoals ik al zei, sinds een jaar de Iliad uit aan gebruikers. Zij mogen deze mee naar huis nemen, hier zelf ebooks opzetten en gaan lezen. Aan de gebruikers geeft de bibliotheek een korte handleiding mee en een vragenlijst. Hiermee proberen zij erachter te komen wat de gebruiker van de Iliad vindt. En de gebruiker reageert positief op het apparaat. Ook al zijn het in het begin vooral de mannen (gadgetfreaks) van middelbare leeftijd die net iets meer dan modaal verdienen die het apparaat lenen.
De bibliotheek vraagt 50 euro borg om de Iliad te lenen. Dit voorkomt niet dat er wel eens een kapot gaat (tot nu toe maar 1 in totaal).
De bibliotheek zoekt nog steeds naar mogelijkheden om content voor de Iliad te krijgen en heeft kort geleden 100 titels via een eboekensite aangeschaft. Ook vertelt Peter over NBD/Biblion de een e-portal gaat ontwikkelen met een collectie ebooks en luisterboeken, waarbij voor de infrastructuur gebruik wordt gemaakt van NetLibrary.

Na dit aangename bezoek aan Almere vertrokken wij naar Amsterdam om bij de UB van de UvA op bezoek te gaan waar wij werden ontvangen door Marc van den Berg. Na het lezen van het onderzoek was het al duidelijk, de UB wilde de Iliad niet gaat aanbieden aan de gebruikers. Zij hadden hier duidelijke redenen voor zoals de onhandelbaarheid van het apparaat en het snoer, het niet goed kunnen lezen van pdf’s, het niet hebben van een kleurenscherm en nog wat meer redenen.

Het contrast tussen beide afspraken was enorm. Het enthousiasme van de OB Almere en het mindere enthousiasme van de UB UvA. Toch was het erg interessant. Wij hebben de verschillende ebookreaders aangeschaft en beginnen de test fris, met in het achterhoofd de opmerkingen van de beide bibliotheken. Na de zomer verwacht ik de resultaten van het onderzoek die ik dan vast wel mag delen op mijn weblog.
(Frank, Peter en Marc dank voor de ontvangst het was een leerzame dag!)

Inspiratie voor een Library Learning Centre

chat rooms

chat rooms,
originally uploaded by vonjobi.

Gister deed ik met collega WvW een rondje Nederland om inspiratie op te doen voor ons nieuw in te richten Library Learning Centre. We begonnen in Utrecht bij de universiteitsbibliotheek, om via de Openbare Bibliotheek Amsterdam uit te komen bij de Bijzondere Collecties van de UvA (leuk om daar blogger Jan tegen te komen).

Van een zwarte box naar een witte dus. Veel foto’s gemaakt en ideeen opgedaan. Maar ruimtes zoals deze van de National University Singapore heb ik niet gezien (meer foto’s hier) Voor een goed idee voor telefonerende gebruikers, kijk eens bij deze foto.

Met dank aan: Tame the web

Msn in de bieb

Op de weblog Walking Paperstaat de volgende tekst: A colleague sent me a sad email regarding Instant Messaging at her library. Evidently she was experimenting with it, hoping to increase communication within her library. The IT department found the IM software on her computer and took it off. The gall!

Steeds vaker hoor of lees je dat automatiseringsafdelingen het niet op prijs stellen dat de medewerkers gebruik maken van msn/icq en andere chat- programma’s. Waarschijnlijk omdat zij bang zijn voor ellende en kapotte computer (soms ook wel waar natuurlijk). Wat deze automatiseringsafdelingen niet beseffen is dat chat er gewoon bij hoort. Mijn generatie (en ook de generaties na mij) is opgegroeid met chat en ziet het als een snelle manier van communiceren, allemaal vrij onschuldig. Ook ik gebruik op het werk msn, gewoon omdat het handig is en ik vaak geen zin heb om te lopen. En ook bij ons wordt het binnenkort verboden om msn e.d. te gebruiken. En dan… bij de pakken neerzitten… echt niet… msn heeft een online versie, hoef je niets te installeren en kun je toch gewoon chatten. Bij de Universiteit van Amsterdam is chat een manier geworden om te communiceren met gebruikers. Dit soort initiatieven juich ik alleen maar toe, er is toch niets handiger dan thuis met een probleem zitten dat iemand anders voor je op kan lossen zonder dat je daarvoor naar de bibliotheek hoeft. Ik hoop dat veel bibliotheken in Nederland dit initiatief overnemen en dat binnen niet al te lange tijd chat gewoon een onderdeel is van de reguliere dienstverlening van bibliotheken.

Meer info: UvA