Moqub's bibliotheek van dingen

UvT nieuwe manier van studenten werven

Moqub — Sat, 13 Mar 2010 20:38:44 +0000

De Universiteit van Tilburg doet eens een keer iets anders om (internationaal) studenten te werven. Ze hebben namelijk voor de 2-jarige masteropleiding International Master in Service Engineering social media, zoals Facebook en Twitter, ingezet om zo de grootste ecard ter wereld maken. En of ze succesvol zijn of niet dan kun je zelf beoordelen, hoe meer mensen zich aanmelden des te groter de kaart wordt. En of aankomend studenten zich nu aanmelden omdat zij de studie willen volgen of omdat zij de iPad willen, wie weet. Met dank aan: Young Marketing

Comments: None (yet).

In de categorie: wat kan ik ermee - Stickybits

Moqub — Sat, 13 Mar 2010 20:19:12 +0000

Stickybits zijn barcodes die met een Android telefoon of iPhone kan scannen. Deze barcodes kun je overal opplakken en voorzien van een boodschap (tekst, foto, muziek, video) en deze kan dan weer gescanned worden door iemand anders. Die andere persoon kan ook weer een boodschap toevoegen zodat je op den duur een stroom van berichten krijgt die allemaal zijn verbonden aan die ene barcode. Als je een boodschap toevoegt en iemand anders leest deze dan krijg je een notificatie. En dan heeft elke barcodescan en boodschap een geolocatie in zich zodat je kan zien of een object wordt verplaatst of niet. Seth Goldstein zegt erover in de Los Angeles Times:

The more he thought about it, the more convinced he became that tagging the physical world with digital data via a smart phone could have endless possibilities for consumers and businesses.

De app voor de mobiele telefoon is gratis, de barcodes niet (20 stuks voor $10). Voor meer informatie, kijk even naar de video. En dan wat moet je ermee? Je kan de barcodes in boeken plakken om een geheime boodschap aan de lezer mee te geven. Gebruik het bij bookcrossing of geocaching om een extra dimensie toe te voegen. Maak een speurtocht door de stad met de barcodes waarbij elke barcode iets vertelt over de volgende locatie. Of plak ze op de deelnemers van een conferentie en laat anderen iets over jou toevoegen aan jouw barcode. Gebruik ze om een verhaal te vertellen, oftewel TAG YOUR WORLD. Met dank aan: Dutch Cowgirls & Los Angeles Times

Comments: None (yet).

Werkbezoek Universiteitsbibliotheek Maastricht

Moqub — Sat, 13 Mar 2010 16:22:25 +0000

Afgelopen donderdag was ik met ongeveer 8 collega's een dagje naar Maastricht. Wij hadden een goede reden om daar eens te gaan kijken omdat een van onze collega's daar tijdelijk gedetacheerd is en omdat zij daar het nieuwe werken al 7 jaar geleden geïmplementeerd hebben. Natuurlijk noemden zij het toen niet het nieuwe werken maar noemden zij het een flexibel kantoorconcept. Een reden om dat flexibele kantoorconcept te willen was een heel praktische, er waren namelijk te weinig vierkante meters in het gebouw waar zij naar toe gingen verhuizen. Ze hebben gewone werkplekken ingericht waar je 's morgen als je aankomt gewoon kan zitten, concentratiewerkplekken (cockpit genoemd) en vergaderruimtes die je van te voren moet reserveren. De werkplek op de foto is een plek waar je met meerdere mensen kan samenwerken. Alleen er staat 1 pc en er is 1 stoel (in de bank) die verstelbaar is. Wat je dus ziet gebeuren is dat 1 iemand op deze plek plaatsneemt en dan eigenlijk een enorm bureau heeft. Dat was niet de bedoeling maar iets wat gewoon gebeurd. Er zat een meneer aan zo'n werkplek bij het raam. Hij gaf toe 's morgens erg vroeg te komen om die plek in te nemen. En ik geef hem geen ongelijk, het was wel een van de beste plekken in het pand. Na 7 jaar hebben ze in Maastricht al veel geleerd waaronder:

transparantie, samenwerken, resultaatgerichtheid en werken in team wordt door de nieuwe inrichting bevorderd
flexibiliteit en afwisseling in werkplekken wordt door de medewerkers gewaardeerd
de communicatie is sterk verbeterd
de ruimte voelt gauw vol (terwijl er dan nog best werkplekken zijn, vol voelen betekent niet vol zijn)
je moet iets terug geven aan de medewerker die toch al veel inlevert (namelijk een vaste eigen werkplek) dus is de uitvoering van het meubilair luxe
je moet regels afspreken (clean desk, niet eten op de werkplek, thuiswerken wordt beperkt omdat contact met collega's belangrijk is)
de directeur moet ook meedoen aan het concept
Veldhoen + Compagny is erbij gehaald om het concept te introduceren (externe werkt vaak beter dan dat iemand uit de eigen groep het verteld)
er zijn cursussen werken zonder papier gegeven (je mag 50cm papier overhouden omdat dit precies in de locker past die elke medewerker heeft gekregen)
plaats nooit een pantry in de kantooromgeving, dat leidt te veel af

Het concept is van boven (dus directie) opgelegd, de medewerkers mochten wel meedenken over de uitvoering. Na 1 jaar zei ongeveer 77% van de medewerkers gewend te zijn. Maar een aantal mensen zal nooit wennen, dat moet je je wel realiseren als je zo'n concept implementeert. Maar toch, na 7 jaar krijgt de werkplek van het personeel gemiddeld een 7 en dat lijkt mij helemaal geen slechte score. Onlangs is er een onderzoek gedaan. Hieruit kwam onder andere dat 50% een toename in de arbeidsvreugde voelt. En dat er te weinig vergaderruimte is. Dat komt omdat tijdens het voortraject er niet voldoende aandacht is geweest voor informeel overleg (gebeurde voorheen bij iemand op de kamer). Als gevolg hiervan zijn er te weinig vergaderruimtes gecreëerd. En dus wordt er nu hard nagedacht over plekken waar je samen kan zitten. Lastig want het gebouw is eigenlijk vol. En nog niet iedereen is mobiel en dus wordt er nu hard gewerkt om alle medewerkers in 2010-2011 een laptop en een mobiel te geven. Omdat wij niet alleen voor het kantoorconcept naar Maastricht gingen hebben we ook nog een rondleiding in de bibliotheek gekregen. Het was er druk, erg druk in onze ogen. Niet verwonderlijk als je je beseft dat op de faculteiten geen studieplekken aanwezig zijn (alleen bij de faculteit rechten) en dat dus alle studenten naar de bibliotheek komen om te studeren. Heel anders dan bij ons in Delft. Wat ze in Maastricht goed gedaan hadden was een scherm bij de ingang waar precies op te zien was waar nog vrije studieplekken waren en natuurlijk een coffeecorner bij de ingang. Net een week eerder geopend en nu al een geweldig succes. Meer foto's van dit werkbezoek zijn te vinden op flickr.

Comments: None (yet).

Gezocht: werkende gamers

Moqub — Sat, 13 Mar 2010 09:27:14 +0000

Collega en vriend Harald Warmelink is voor zijn promotieonderzoek op zoek naar werkende gamers. Omdat ik hem graag help plaats ik zijn oproep ook hier. Ben jij... 1) woonachtig en werkzaam in Nederland, 2) (tot recentelijk) minstens 6 maanden lid van een specifieke online gaming of virtuele wereld community, bijvoorbeeld een 'guild' of 'clan' (in welke (massively) multiplayer computer game(s) of virtuele wereld(en) dan ook), 3) gemiddeld minstens 5 uur per week aan de virtuele wereld(en), game(s) of community kwijt 4) en full- of parttime werkzaam bij een commercieel bedrijf, of van plan om dat binnen 6 maanden te zijn (in welke branche dan ook)? Dan zoek ik jou! Verdien een vrij te besteden Amazon.com tegoedbon ter waarde van $30 door als 'panellid' mee te werken aan mijn onderzoek. Ken jij mensen die aan bovenstaande voorwaarden voldoen? Geef dan gerust deze oproep door. Voor meer info of opgeven, e-mail H[punt]J[punt]G[punt]warmelink@tudelft[punt]nl

Comments: None (yet).

Intimiteit in communicatie

Moqub — Sun, 07 Mar 2010 19:21:18 +0000

Online communiceren is niet goed voor de intimiteit. Maar dat wisten we natuurlijk allang. En dus spreken we ook gewoon vaak nog face2face af. Maar wat wil je als bibliotheek? Hoeveel intimiteit in communicatie wil je met de gebruiker? Met dank aan: Ji Lee (via Stephen's Lighthouse)

Comments:

Hmmmm ik vind een smsje intiemer dan een brief hoor! Wat mij betreft draaien we 7 en 5 om.
Harald | Mon, 08 Mar 2010 07:56:28 +0000

Nieuw project: IKwerk!

Moqub — Sat, 13 Mar 2010 20:40:08 +0000

Afgelopen dinsdag hadden wij intern de kick-off van een nieuw project. Een project dat wij als naam IKwerk! hebben gegeven, totdat wij een nieuwe naam hebben gevonden die beter past, maar vooralsnog voldoet IKwerk! prima. Het project heeft alles met het nieuwe werken te maken, een containerbegrip, een hype misschien wel, in ieder geval een nieuwe manier van het inrichten van, het kijken naar en nadenken over werken. Microsoft is een van de eersten die het nieuwe werken in Nederland heeft omarmd en hierna volgden de andere bedrijven snel. Uiteraard bestond het begrip al veel langer, Dik Bijl (ambassadeur van Het Nieuwe Werken) schreef er 3 jaar geleden al een boek over en vorig jaar verscheen een tweede boek over het onderwerp (dat als gratis pdf te downloaden is). Maar wat is het nieuwe werken dan precies? En waarom is het nodig?

we staan met zijn allen vaak en veel in de file en de treinen zijn overvol
we e-mailen ons suf en vergaderen nog veel vaker
wij zijn vaak meer tijd kwijt aan administratie dan aan het eigenlijke werk
het werk is nooit af, spoedklussen komen vaak tussendoor en wij krijgen daardoor weinig tijd om in rust een klus te klaren of om eens goed na te denken over de toekomst en een visie te ontwikkelen, we worden moe en raken overwerkt
wij zijn geneigd om dan maar werk mee naar huis te nemen en 's avonds of in het weekend nog even snel iets af te maken
en met al deze drukte en rompslomp wordt het plezier in werken steeds minder, we vinden het werk minder zinvol en worden er soms ongelukkig van
het model waarbinnen wij werken stamt uit het industriële tijdperk, het werken in de huidige tijd vraagt om een andere manier van aansturing, andere competenties van medewerkers en een andere omgeving om het werk in te doen.

En daarom is het nieuwe werken nodig. Maar wat is het dan precies? Dik Bijl geeft de volgende definitie:

Het Nieuwe Werken is een visie om werken effectiever, efficiënter maar ook plezieriger te maken voor zowel de organisatie als de medewerker. Die visie wordt gerealiseerd door die medewerker centraal te stellen en hem – binnen bepaalde grenzen – de ruimte en vrijheid te geven in het bepalen hoe hij werkt, waar hij werkt, wanneer hij werkt, waarmee hij werkt en met wie hij werkt.

Uiteraard kan elk bedrijf deze definitie naar eigen inzicht gebruiken om het nieuwe werken te implementeren. Microsoft doet het op haar manier en heeft een website ingericht rondom het nieuwe werken en een aantal filmpjes op YouTube geplaatst, waaronder deze die als inleiding op het onderwerp zeer interessant is. Maar niet alleen Microsoft gebruikt het nieuwe werken, ook zorginstellingen, KPN, de overheid en nu wij dus ook. Na de kickoff zijn wij woensdag met een kleine delegatie naar KPN in Den Haag geweest. Bij KPN is men 3 jaar geleden klein begonnen, met een afdeling. En de doelstelling voor 2010 is dat iedere werknemer zich verbonden voelt met het nieuwe werken, iedereen krijgt dus ook een training. Het gaat namelijk niet alleen om een nieuw interieur of nieuwe ICT-toepassingen, het meest belangrijke is wel de mindset die anders wordt en waar medewerkers aan moeten wennen. Het is daarom niet een kwestie van dat doen we even, het kost tijd om die mindset te veranderen. KPN maakt in de inrichting gebruik van vier verschillende soorten werkplekken:

open werkplek (4 bureau's)
concentratie werkplekken (1 of 2 bureau's)
informele overlegplek
formele overlegplek

Zij hebben door middel van een werkplekcalculator berekend hoeveel werkplekken er nodig zijn voor de hoeveelheid fte's. Wij mochten een kijkje nemen op de afdeling Marketing & Communicatie. Per afdeling zijn de vier verschillende werkplekken ingericht. Je kan vanuit huis of met een check-in zuil een werkplek reserveren. Maar je hoeft niet naar kantoor te komen, thuiswerken of onderweg werken is ook een optie. Bij KPN zijn veel ontmoetingsplekken ontstaan, die te vinden is bij de koffiemachine die op een open plek is gesitueerd tussen de kantoren in. Ons project IKwerk! zal bestaan uit een onderzoek, een pilot (met de informaties- en de bibliotheekspecialisten) en het opleveren van een implementatieplan. Hiervoor hebben wij subsidie gekregen van het Europees Sociaal Fonds. En omdat wij subsidie hebben gekregen moet ik het logo van de Europese Unie in alle uitingen over ons project gebruiken. Het implementatieplan zal zo gemaakt worden dat ook andere (universiteits)bibliotheken hier gebruik van kunnen maken. Daarom hebben wij een focusgroep samengesteld met leden uit andere bibliotheken en onderwijsinstellingen, maar ook met collega's van de eigen instelling (FMVG en P&O). Het komende jaar staat dus in het teken van IKwerk! Ik vind het heel spannend en ben uiteraard heel benieuwd hoe ons nieuwe werken en aan het einde van 2010 uitziet. Bronnen: Dik Bijl, Aan de slag met Het Nieuwe Werken, Zeewolde: Par CC, 2009. Het nieuwe werken blog Filmpjes op YouTube

Comments:

Interessant zeg! Houd ons op de hoogte van de ontwikkelingen!
Edwin | link | Mon, 08 Mar 2010 09:40:39 +0000

@ Edwin, uiteraard! M.
Moqub | link | Sat, 13 Mar 2010 20:40:08 +0000

Gelezen in de maand: maart

Moqub — Sat, 06 Mar 2010 20:55:38 +0000

Twee ebooks, de een veel beter dan de andere. Koude lente / Lieneke Dijkzeul De flaptekst:

In een park wordt het levenloze lichaam van een klein meisje aangetroffen. Een buurman van het meisje wordt in zijn flat ernstig mishandeld door een jeugdbende. En wat beweegt deze bende een kansloze, beperkte jongen voor wie ze alleen maar minachting koesteren, op te nemen in hun groep? Eenmaal aan hun willekeur overgeleverd, verliest de jongen langzaam maar zeker de greep op de realiteit. Paul Vegter, die we kennen als de sympathieke inspecteur uit De stille zonde, is belast met het onderzoek naar de moord. Hij ontvangt anonieme brieven die meer vragen opwerpen dan beantwoorden. Dan blijkt dat de chauffeur van de schoolbus regelmatig in het park is gezien… Een maalstroom van gebeurtenissen culminerend in een ingenieuze plot sleurt de lezer mee naar de verbijsterende ontknoping.

Lieneke Dijkzeul schuwt er niet voor om onderwerpen in haar boeken te beschrijven die best heftig zijn. Ging het in de Stille zonde om incest en misbruik, in Koude lente gaat het om moord en kinderporno. Het verhaal begint met de moord op een 6-jarig meisje, ze is niet misbruikt, maar waarom niet, is de dader misschien betrapt? En wie is de jongen, van wie de lezer de naam niet kent? Wat weet hij van de moord? Heeft hij het soms zien gebeuren? En waarom stuurt hij zijn vriendengroep af op zijn buurman? Is de buurman soms de dader? Paul Vegter, de inspecteur heeft een zware taak om de moord op te lossen. Soms lijkt het erop dat het spoor doodloopt, totdat er anonieme brieven komen. Samen met de gebeurtenissen die in de stad plaatsvinden en scherp denkwerk van de politie lossen zij de moord op. Interessant om te zien is hoe de personages van het politiebureau in dit tweede boek van Dijkzeul verder worden uitgewerkt. Je krijgt steeds meer sympathie voor ze. En als je dan weet dat in het derde boek een van de politiemensen slachtoffer wordt, kun je haast niet wachten om dit boek ook te lezen. Het paradijs / Anton Haakman Waarom ik dit boek uitgelezen heb is mij nog steeds een raadsel. Ik vond het een vaag en vreemd verhaal, kon er niet inkomen en wilde het wegleggen. Maar wegleggen is een zwaktebod en dus las ik stug door. Eigenlijk had ik beter moeten weten, ik wachtte op een verrassende ontknoping, eentje die dus niet kwam. Het verhaal gaat over drie mannen en een eiland.

Van een eiland in een Italiaans meer verdwijnen achtereen alle bewoners, op een na. De toerist Bremer tracht vergeefs het mysterie ontraadselen. Dan zet een gefortuneerd man een scenarioschrijver aan het werk om de verfilming voor te bereiden van een intrige, bedacht door de Amerikaanse auteur Nathaniel Hawthorne.

Het verhaal wordt vanuit deze drie personages geschreven. Elk een eigen hoofdstuk. Op het eiland staat een kasteel, of een groot landhuis en er zijn mensen dood gegaan (vermoord misschien?). De mensen die nog op het eiland leven hebben allemaal te maken met de intrige die bedacht is door een man. Maar wat hun rol nu precies is wordt niet helemaal duidelijk. De man wil zijn verhaal verfilmd hebben en vraagt twee schrijvers hieraan mee te werken. Maar wat deze man nu precies wil en waarom, het is mij nog steeds niet duidelijk. Zonde van de tijd, had beter een ander boek kunnen lezen.

Comments:

Grappig, het tweede boek lijkt me juist heel interessant na deze recensie.
Corrie | Sun, 07 Mar 2010 21:34:20 +0000

UGame - ULearn 2010: de sprekers

Moqub — Thu, 04 Mar 2010 07:09:55 +0000

Erik en Jaap namen in DOK voor het nieuwe waanzinnig grote Agorascherm nog een filmpje op voor het UGame - ULearn symposium van 1 april aanstaande. Alle sprekers komen kort aan bod. Twijfel je nog, kijk dan dit filmpje, ik weet zeker dat je na het kijken het symposium gewoon niet wilt missen. UGame ULearn 2010: de sprekers from Jaap van de Geer on Vimeo.

Comments: None (yet).

Michael Stephens invites you for UGame - ULearn 2010

Moqub — Thu, 04 Mar 2010 07:04:25 +0000

Nog een paar weken en dan is het zover: UGame - ULearn 2010. Michael Stephens vertelt nog even waarom je dit symposium niet mag missen!

Comments: None (yet).

1/2 boek kado

Moqub — Sat, 27 Feb 2010 12:45:33 +0000

Het is toch wat, krijg je als CJP-lid een cadeautje, is het een half boek. En dat allemaal in het kader van de komende Boekenweek en om het lezen onder jongeren te bevorderen. Op de website van CJP staat:

JP’ers opgelet: volgende maand krijg je niet alleen een CJP Magazine in de bus, maar ook een cadeautje – een half boek. Wil je Marcelo en de echte wereld daarna verder lezen, dan koop je die voor de helft van de prijs in de boekwinkel.

Dus als je het boek leuk vindt dan mag je de rest zelf kopen, voor 8,25 voor de andere helft of het hele boek voor 16,50 euro. En ik denk dan..... waarom niet het boek gewoon meesturen aan de CJP leden, gratis, het hele verhaal. Of geef ze dan het halve boek en een gratis lidmaatschap van de bibliotheek (is vaak al gratis onder de 18 jaar, alhoewel CJP loopt tot 30 jaar, dus je moet iets betalen voor die groep boven de 18) zodat ze het hele boek daar kunnen lenen. Ik denk namelijk niet dat je het lezen door jongeren bevordert door halve cadeautjes te geven. Met dank aan: Young Marketing En als je denkt dat een half boek een slecht idee is, lees dan ook even dit bericht op Young Marketing, dan valt het met CJP nog best mee.

Comments: None (yet).