Waarom bewaar ik zoveel?

Had ik gister alle achterstallige rssfeeds gelezen was het vandaag tijd voor een ander online opruimklusje.

Sinds juni vorig jaar gebruik ik Google Reader in plaats van Bloglines. En ik moet zeggen dat ik erg tevreden ben over deze online rss-reader. Het enige verschil dat mij enorm lastigvalt op een dag als vandaag is dat Bloglines items bewaard bij de originele blog en dat je ze zag als je de feed van die blog leest. Zo pakte ik nog wel eens een oude post op om te lezen of om te verwijderen. Bij Google Reader geef je een post die je later nog eens terug wilt lezen een ster en kun je desgewenst tags toevoegen (wat ik natuurlijk niet heb gedaan).

Vandaag leek het mij een goed plan om alle items met een ster door te nemen en te beslissen wat ermee te doen, direct weggooien, eerst lezen en dan wegggooien of bewaren in delicious. Al bij de start van deze actie zonk de moed mij in de schoenen. Ik had meer dan 700 posts een ster gegeven. Tsja en dan verbijt je je en begin je en ga je vooral stug door, om 5 uur later alle posts doorgewerkt te hebben en er nog een aantal over te hebben (133 in dit geval) waarvan ik nog niet weet wat ermee te doen.

Waarom bewaar ik eigenlijk zoveel? Waarom wordt er over zoveel interessante dingen geschreven? Waarom verleg ik het probleem van bewaarde items van Google Reader naar Delicious? En nog veel belangrijker, ga ik binnenkort Delicious ook opschonen? Ik vraag mij dan ook af hoe andere bloggers met dit probleem omgaan, of misschien vinden zij het wel geen probleem? Vertel het mij als ik een handige tool over het hoofd zie en er een antwoord voor mijn bewaarwoede bestaat.

Moqub’s bibiotheek van dingen – nieuwe vorm

De afgelopen dagen ben ik lekker bezig geweest met het installeren van een nieuw thema op mijn weblog. Een aantal hebben het niet overleefd (teveel toeters en bellen die ik niet zelf op een eenvoudige manier in kon stellen, rare footers, etc.) Degene die nu te zien is heeft nog een aantal dingen die niet naar mijn zin zijn of niet werken (zoals de mailfunctie rechts bovenin), maar het moet maar even zo. Ik heb genoeg ge-php-ed en te lang dreamweaver open gehad. Ik wil nu gewoon weer even feeds lezen en schrijven.

Mijn online wensenlijstje

delishlist.gif

Superhandig en o zo eenvoudig. Del.ishli.st is een wensenlijst die gekoppeld is aan Delicious. Als ik bij Delicious de tag wishlist meegeef komt het item in mijn wensenlijstje tevoorschijn.

Mijn wensenlijstje bevat momenteel nog maar 1 item, maar daar zal spoedig verandering in komen.

Gemaakt door Henrik Nyh die natuurlijk ook zijn eigen lijstje online heeft staan.

Met dank aan: Web Worker Daily

Netvibes in het onderwijs

De afdeling Mediated Cultures (exploring the impact of digital technology on human interaction and human interaction on digital technology) van de Kansas State University gebruikt Netvibes wel op een heel bijzondere manier in het onderwijs. Op de weblog schrijft Professor Wesch het volgende:

During the first month of the semester the Digital Ethnography class of 2008 has been hard at work trying to leverage various online tools to improve our collaborative research efforts.

Als basis wordt de Netvibes (Ginger) gebruikt. Daarnaast gebruiken zij Google Calendar om belangrijke momenten vast te leggen. Diigo wordt gebruikt om links en online notities te delen. Zoho Creator om data entry forms te gebruiken, bijvoorbeeld bij het beschrijven van YouTube video’s, waarbij de video links op de pagina draait en de onderzoeker rechts op de pagina zijn data kan invoeren. En dan nog Wetpaint wiki voor notities, onderzoeksgegevens, inzichten en andere belangrijke zaken.

En omdat deze groep zo open en toegankelijk mogelijk wil zijn is het mogelijk om mee te doen. Dit kan bijvoorbeeld in de wiki. Nieuwsgierig geworden naar de Netvibes omgeving, klik dan even door. Professor Wesch is niet bang voor nieuwe technologie en probeert veel uit, zo ook een weblog om te vertellen over wat zij nu precies doen. En als je denkt, die naam komt mij wel heel bekend voor, dan kan dat kloppen. Hij maakte namelijk deze korte film.

Met dank aan: Bryan Alexander

6 auteurs – 6 verhalen – 6 weken

wetellstories.gif

Op de website We tell stories (Penguin) vind je de komende 6 weken, 6 verhalen van 6 auteurs. Het eerste verhaal 21 steps van Charles Cumming staat al online. Het avontuur van de hoofdpersoon is te volgen via Google Maps.
Door op next te klikken zie je als lezer de tocht die de hoofdpersoon onderneemt in het verhaal. Groene markers geven extra informatie. Sommige hoofdstukken bestaan uit twee pagina’s (oftewel korte tekstfragmenten) anderen hoofdstukken uit vijf of meer. Als je even wilt stoppen met lezen is dit geen probleem. Je kan namelijk in de navigatie aan de linkerkant starten bij welk hoofdstuk je wilt.

Onderaan de pagina vind je links naar meer informatie over de auteur en het verhaal en kun je het boek kopen.

Wil je 1300 Penguin klassiekers winnen doe dan mee met de wedstrijd. Na het lezen van alle 6 boeken worden er vragen over gesteld. Blijkbaar krijg je door het lezen van de verhalen informatie over verhaal nummer 7 en wordt het lezen een soort spel met extra’s.

But somewhere on the internet is a secret seventh story, a mysterious tale involving a vaguely familiar girl who has a habit of getting herself lost. Readers who follow this story will discover clues that will shape her journey and help her on her way.

Ik vind dat Penguin een bijzondere manier heeft gekozen om verhalen te presenteren. Ik mis alleen nog de interactie met de lezer. Maar blijkbaar is er een google group opgericht waar je je kan aanmelden om een email te krijgen als een nieuw verhaal online wordt gezet. Of ik mis iets en is er meer?

Anderen hebben er ook al over geschreven. Hieronder zie je wie (niet volledig uiteraard):
Edublogs
De makers

We Tell Stories has been – and still is – an interesting challenge, because what we’re trying to do is tell stories in a way that can only be told online. We aren’t adapting stories – we’re working with authors to create entirely new stories that are native to the web.

Secondary English Network
Rachel Clarke
We Tell Stories – Literature Meets Gaming
Interview met de makers

Interessant om op te merken is dat tijdens de presentatie van de site de creative director een presentatie gaf over de relatie tussen games en verhalen vertellen. Dus wat is het? Lezen 2.0, een game of noemen wij dit weer anders?

Met dank aan: Bryan Alexander

Shirtje erbij?

egp.gif

Via Edwin werd ik getipt (dank Edwin!). Hij had bij Boing Boing een leuke site gevonden en ik mocht er van hem over schrijven.

Waar gaat het om. Het gaat om de ontwikkeling van games, oftewel het Experimental Gameplay project. Binnen dit project kunnen gameontwikkelaars games uploaden die moeten voldoen aan een aantal eisen.

1. Each game must be made in less than seven days,
2. Each game must be made by exactly one person,
3.Each game must be based around a common theme i.e. “gravity”, “vegetation”, “swarms”, etc.

Het project bestaat al sinds 2005. Maar in de eerste twee jaar mochten alleen studenten van het Entertainment Technology Center van de Carnegie Mellon Universiteit meedoen. Inmiddels staat de site open voor iedereen.

Waarschijnlijk vond EGPApparel het ook een goedproject en hebben zij zich hieraan verbonden. EGPApparel maakt t-shirts van de afbeeldingen uit sommige games en verkopen hier een cd met de game bij.

Verveel je je tijdens de paasdagen, regent het buiten en weet je van ellende niet meer wat je moet doen. Ga dan een paar spelletjes spelen die op de site van het Experimental Gameplay Project zijn te vinden, er zitten echte pareltjes tussen.

Open Library

In oktober 2005 schreef ik al heel kort over het Open Library initiatief en de mensen hierachter hebben niet stilgezeten.

De Open Library staat voor:

What if there were a library that held every book? Not every book on sale, or every important book, or even every book in English, but simply every book—a key part of our planet’s cultural legacy.

De bibliotheek moet op het internet te vinden zijn en zich gedragen zoals Wikipedia.

Second, it must be grandly comprehensive. Even when the full text of a book wasn’t available, it would take catalog entries from every library and publisher and random Internet user who is willing to donate them. It would link to places where each book could be bought, borrowed, or downloaded. It would collect reviews and references and discussions and every other piece of data about the book it could get its hands on.

En de bibliotheek moet open zijn, niet alleen toegankelijk voor iedereen, maar open zodat gebruikers de content kunnen aanvullen. (Lees meer op de About pagina van Open Library).

Op 29 februari was er een developers meeting om verder te discussieren over de te nemen stappen. Van deze meeting zijn opnames gemaakt die op deze website te bekijken zijn.

Meer weten over het initiatief, de techniek erachter en de boeken die inmiddels zijn opgenomen, neem dan hier een kijkje. Sommige boeken kun je al gewoon bekijken, voor anderen moet je een account aanmaken om verder te kunnen gaan.

Oprah flikt het weer!

Je kan echt alles aan deze vrouw overlaten. Begint ze een boekenclub, wordt dit een van de succesvolste ter wereld. Want alles wat Oprah aanraakt verandert in goud.

oprah.png

En nu heeft zij weer iets nieuws bedacht. Samen met schrijver Eckhart Tolle organiseert zij op maandagavond een online class die tien weken duurt. De podcast van deze uitzending is te downloaden via iTunes waardoor Oprah nu met stipt op nummer 1 staat in de lijst van meest gedownloade podcasts. Maar dat is nog niet alles. De livestream die zij op maandagavond verzorgt is gemaakt met een Silverlight speler en het kletsen met elkaar gebeurd via Skypevideo. De eerste uitzendingen werden door heel veel mensen bekeken. En hiermee bewijst Oprah dat het mogelijk is om met heel veel mensen tegelijk een livestream te bekijken en hier ook nog actief in te participeren ook (concrete cijfers en meer over de techniek erachter in deze post).

Ik wist al dat Oprah een bijzonder mens was, maar nu – met het omarmen van nieuwe manieren van communicatie – helemaal. En met Oprah’s keuze voor Silverlight en Skype zullen ook zij een graantje meepikken van dit succes.

Meer info: Oprah
Met dank aan: Read/Write Web

Afbeeldingen om te gebruiken op je blog

Bijzonder actueel is het gebruik van afbeeldingen op je weblog waar je geen toestemming voor hebt gekregen van de maker en dan met name de claims die dit kan opleveren. PicApp biedt wellicht de oplossing.

Op Gigaom lees ik het volgende:

PicApp, a San Francisco-based company is offering copyright news and stock photos from large photo banks like Getty Images and Corbis for free. The photos are displayed in a flash media file and can be embedded on any web page, just like YouTube. PicApp makes money off contextual advertising it embeds in the photos, and in turn shares it with the photo agencies. The new service is a sign of how tough things are in the stock photography business, where new and low cost competitors are emerging thick and fast, and challenging the old dogs like Getty Images.

Ik heb mij aangemeld bij PicApp en de foto hierboven is het voorbeeld van hoe het er uit ziet als je een afbeelding embed in een post.

Meer info: PicApp
Met dank aan: Gigaom