2020: de toekomst van het leren

Hoe ziet het leren van de toekomst er uit? De KnowledgeWorks Foundation doet samen met het Institute for the Future een aanzet met 2020 Forecast: Creating the Future of Learning.

Op de website lees ik:

A Radically Different World

If you think our future will require better schools, you’re wrong.

The future of education calls for entirely new kinds of learning environments.

If you think we will need better teachers, you’re wrong.

Tomorrow’s learners will need guides who take on fundamentally different roles.

As every dimension of our world evolves so rapidly, the education challenges of tomorrow will require solutions that go far beyond today’s answers.

De komende jaren zal volgens hen de innovaties die te maken hebben met onderwijs, zoals wij het kennen, vooral buiten de traditionele instituten plaatsvinden. De 2020 Forecast: Creating the Future of Learning geeft het dilemma weer waar de traditionele instituten mee te maken krijgen: hoe pas je namelijk bottom-up ontwikkelingen toe in een top-down hiërarchie van de organisatie. Deze omslag geeft volgens hen weer hoe leren en onderwijs opnieuw gedefinieerd moet worden. Dit samen met de vraag om verandering en de nieuwe stakeholders zorgt er voor dat er een nieuwe toekomst voor leren moet worden ontwikkeld. Iedereen kan meedoen om deze toekomst veilig te stellen. De website, die bij de publicatie hoort, helpt om nieuwe dimensies te ontdekken in deze tijd van verandering, maar helpt ook om mee te helpen aan de toekomst van leren.

De 2020 Forecast is een gereedschap om na te denken over, je klaar te maken voor en mee te helpen aan de vorming van de toekomst. Het laat de belangrijke factoren zien van het veranderende leerlandschap. De forecast is geen voorspelling voor de toekomst, maar meer een gids voor de ongeschreven toekomst. Het is ontworpen om te helpen om samenhang te zien in dingen die niets met elkaar lijken te hebben en helpt je na te denken over kansen en mogelijkheden die je vandaag de dag tegenkomt en deze te plaatsen in een groter geheel.

De 2020 Forecast maakt gebruik van vier soorten informatie: drivers of change, trends, signals en learning agents. De aandachtsgebieden zijn hieronder in een schema weergegeven:

2020toekomstleren

Als je meer wilt weten over een van de drivers of change dan kijk je bij learn more. Hier vind je informatie, trends, bronnen, maar ook acties die je nu al kunt ondernemen.

Zoals bijvoorbeeld Knowledge met Pattern Recognition als driver:

2020kennis

Hierbij is een van de trends Games as Practice. En wordt Games for Change als een van de voorbeelden gebruikt.

De 2020 Forecast: Creating the Future of Learning is ook in print te bestellen. Je moet dan alleen wel een account hebben of aanmaken om de bestelling te kunnen plaatsen.

Met dank aan: Derek’s blog

Trends voor 2009

De laatste paar dagen zie ik erg mooie visualisaties langskomen van trends voor het komende jaar. Dit is er ook zo een:

trends2009
Wat je ziet is het volgende. In het centrum staan de mega-trends:

  • Global connectivity
  • Anxiety
  • Volatility
  • Uncertainty
  • Debt
  • Power shift Eastwards
  • Ageing
  • GRIN technologies
  • Digitalisation
  • Climate change
  • Sustainability

Uit het centrum komen acht armen, zij presenteren sectoren zoals:

  • Society
  • Technology
  • Economy
  • Environment
  • Politics
  • Business
  • Family
  • Media

De cirkels in elke arm zijn verschillend in grootte, afhankelijk van de mogelijke impact van de trend in de komende 12 maanden. En als laatste is er een selectie van globale risico’s, sommige zijn dodelijk en andere niet.

De trendmap is gemaakt door Top Trends. De afbeelding werd op Flickr geplaatst door Cambodia4kidsorg. En de kaart zag ik als eerste op Beth’s blog.

Mijn online aanwezigheid is verdeeld over het web

In april las ik een post van D’Arcy Norman die in mijn deliciouslijst verdween om op een later moment nog eens te lezen en over na te denken. Vandaag is zo’n dag om dat te doen, zeker omdat er ook andere berichten inmiddels langs zijn gekomen die in combinatie met de post van D’Arcy Norman voor mij een ingang zijn om wat bedenkingen op te schrijven.

D’Arcy Norman’s post heet scattered vs. individual publishing en gaat over de content die hij online plaatst maar die verdeeld is over het web. Hij schrijft:

I’ve been thinking a lot lately about publishing things individually, on my own, as opposed to scattering stuff across the various services out there. Partially, it’s because of some sense of wanting to retain control and ownership of what I do. Partially, it’s a thought exercise to help figure out what it would really mean for an individual to fully maintain their own digital identity as opposed to relying on any number of ephemeral third parties to enable that.

“Scattered” publishing involves a bunch of people navigating a bunch of services in order to find relevant bits published by the people they care about. “Individual” publishing involves individuals managing their content in one place, and letting the people they care about have access in any way they need.

Dus samenbrengen van de content die online verspreid is zodat mensen die jou volgen dit eenvoudig op een plaats terug kunnen vinden. Waarbij de maker van de content controle houdt over waar zijn/haar content terecht komt en hoe het wordt gepubliceerd. Maar ook het samenbrengen van mensen die op een eigen manier jouw content tot zich kunnen nemen.

D’Arcy Norman heeft natuurlijk gelijk, een blogger die foto’s plaatst, zijn links online bewaard, podcasts opneemt en publiceert en doet aan microblogging is daarmee op vijf verschillende plaatsen terug te vinden. Hij/zij kan natuurlijk op zijn/haar weblog links opnemen naar de sites waar ook content staat maar dat betekent dat de lezer extra moet klikken om die content te zien.

Het mooiste zou natuurlijk zijn als je gebruik kan maken van een systeem waar je alles tegelijkertijd kan doen. Dus een tool waar je foto’s kan uploaden, links kan bewaren en blogposts kan schrijven. Waarbij het systeem er dan voor zorgt dat mijn foto’s ook automatisch bij Flickr terecht komen en mijn links bij Delicious.

Als je het andersom zou doen, dus alle content die er van jou bestaat op een plaats samenbrengen dan kun je gebruik maken van tools als Netvibes waar je dan een eigen publieke pagina aanmaakt. Maar tegenwoordig zijn er ook plugins voor bijvoorbeeld WordPress die dat voor jou doen. Lifestreaming heet het principe van het samenbrengen van content.

Lifestreaming is niet nieuw, het bestaat al sinds 1996 en is bedacht door Eric Freeman en David Gelernter van de universiteit van Yale. Op de website van het onderzoek staat:

A lifestream is a time-ordered stream of documents that functions as a diary of your electronic life; every document you create and every document other people send you is stored in your lifestream. The tail of your stream contains documents from the past (starting with your electronic birth certificate). Moving away from the tail and toward the present, your stream contains more recent documents — papers in progress or new electronic mail; other documents (pictures, correspondence, bills, movies, voice mail, software) are stored in between. Moving beyond the present and into the future, the stream contains documents you will need: reminders, calendar items, to-do lists.

In die tijd werden rssfeeds nog niet veel gebruikt en stond bloggen nog in de kinderschoenen. Maar met het gebruik van social software en web 2.0 tool werd ook de vraag naar een persoonlijk overzicht groter. Superglu speelde hierop in, een site waar je jouw content van delicious, flickr en weblog kan samenbrengen.

In 2007 schrijven een aantal bloggers al over de problemen die zij tegenkomen bij lifestreaming, bijvoorbeeld Emily Chang en Jeremy Keith. Zij probeerden verschillende tools uit en bouwden tenslotte zelf een lifestreamingpagina. Het valt mij op dat lifestreampagina’s niet het toppunt zijn van mooie vormgeving. De meeste lifestreampagina’s zijn saaie lijsten van data en content. Maar meer hoeft het niet te zijn toch?

Of toch wel? Op de ReadWriteWeb stond vorige week het artikel The Future of Blogging Revealed, Edwin schreef hier ook al over. In dit artikel aandacht voor Julia Allison, die een wel heel mooi vormgegeven lifestreamingpagina heeft gemaakt in plaats van een weblog. De pagina lees je van links naar rechts zodat het idee van een tijdlijn ontstaat.

Volgens ReadWriteWeb zijn lifestreamingpagina’s de nieuwe blogs, de tools zijn tenslotte voorhanden en Julia bewijst dat zij succesvol is met haar lifestream. Nu denk ik dat het wel mee zal vallen. Niet iedere blogger wil zijn hele hebben en houwen samenbrengen op een pagina. Misschien wel voor zichzelf om het overzicht te houden en om af en toe eens te kijken naar wat hij/zij twee jaar daarvoor ook alweer deed. Ik weet dat ik het erg grappig vond om van de week door oude blogposts te gaan om deze te editen. Je komt zo leuke en interessante dingen tegen. Een pagina waar ik in een tijdlijn kan zien wat ik heb gedaan lijkt mij dan ook handig. Maar niet als homepage van mijn blog. Mijn blog is mijn blog en daar schrijf ik posts. Wat ik wel graag zou willen en al eerder zei, is een blogsysteem waar ik mijn foto’s en links ook kan bewaren en die deze dan omzet naar Flickr en Delicious. Naar mijn weten is dat er (nog) niet, maar als iemand een tip heeft dan hoor ik het graag.

Gebruikt beeldmateriaal is afkomstig van Flickr –let there be lights van mag3737

Het Nationaal Gaming Debat 2008

Gister in de nieuwsbrief van ECP.nl de aankondiging van Het Nationaal Gaming Debat 2008, dat op 11 februari wordt gehouden in De Balie in Amsterdam (van 19.00 tot 21.30 uur).

Tijdens dit debat wordt er gesproken en gediscussieerd over de invloed van Games (verslaving, geweld, racisme), het belang van Gaming voor Nederland en de toekomst van Gaming.

Inschrijven voor deze avond (gratis zo te zien) kan op de website van digibewust.

Deze avond lanceert Digibewust ook een nieuwe website speciaal voor ouders/opvoeder over gaming.

De nieuwe bibliotheekmedewerker

Het fijne aan Michael Stephens is dat hij heel overzichtelijk, en vaak in lijstjes, je bewust maakt van de dingen die belangrijk zijn in ons vak. Vandaag de post Ten Rules for the New Librarians. Met onder andere:

  • Read far and wide
  • Understand copyright
  • Use the 2.0 tools
  • Avoid technolust
  • Listen to the seasoned librarians
  • Remember the Big Picture

Continue reading De nieuwe bibliotheekmedewerker

Web 10.0 – hoe ver zal het gaan?

Harry Chen schreef eergister op zijn weblog zijn gedachten op. Alhoewel hij net web 2.0 begrijpt wordt er alweer geschreven over web 3.0 en zelfs web 10.0 en hij vraagt zich af wat daar de essentie van zal zijn. Volgens hem gaat het bij web 1.0 om hypertext, bij web 2.0 om het community web, bij web 3.0 om het semantische web en bij web 4.0 om dit alles tezamen, wat dan zal resulteren in het learning web.Als hij zijn gedachten laat gaan wordt web 10.0:

Your very experiences, your senses, perhaps even your thoughts, will be broadcast and archived for anyone to download and view.

Bron: Harry Chen Thinks Aloud
Via: About: Blank